Zaterdag 04/07/2020

'De plankenkoorts blijft'

Wie is beter geplaatst om Die sieben Todsünden te bezingen dan Marianne Faithfull? En dan doelen we niet op haar weinig devote rockverleden, wel op haar bijzondere stem. De rauwe intensiteit biedt precies het cachet waar het werk van Bertolt Brecht en Kurt Weill om vraagt.

Die sieben Todsünden is de laatste grote samenwerking tussen Weill en Brecht en misschien wel Brechts meest cynische libretto. En meisje wordt door haar gezin de wereld ingestuurd om geld te verdienen. In zeven steden en zeven zonden raakt ze verscheurd tussen haar eigen moraal en de hebzuchtige verlangens van haar familie. Deze Anna ontdubbelt zich als een zingende demon en een dansende engel - het Brugse concertluik past binnen Ars Musica niet toevallig onder de noemer 'Engelen en Demonen'. Drie keer raden welke rol Marianne Faithfull op zich neemt.

U bestempelde Kurt Weill meer dan eens als 'de belangrijkste componist van de twintigste eeuw'. Waarom?

Marianne Faithfull: "Omdat het de waarheid is! Ik dacht dat iedereen dat al wist. (lacht) Kurt Weill is niet alleen een groot componist omwille van wat hij zelf geschreven heeft, hij heeft ook de muziek van de twintigste eeuw mee bepaald. Zijn gebruik van akkoorden en zijn grillige manier van componeren hebben een enorme invloed gehad op hedendaags klassiek, jazz en populaire muziek. Ik besef dat Die sieben Todsünden minder bekend is dan de Driestuiversopera, minder erkend ook, maar dat is een van de redenen dat ik het wil zingen: om het aan zoveel mogelijk mensen te laten horen. Het is namelijk een absoluut hoogtepunt in zijn oeuvre."

Brecht schreef het libretto vanuit communistisch perspectief, met een duidelijke boodschap over sociale onrechtvaardigheid. Hoe verhoudt die boodschap zich tot vandaag?

"Ik zing dit werk al 25 jaar, en ik denk dat het belangrijker dan ooit is om het vandaag te zingen. Het is altijd al een politiek werk geweest, maar het heeft in de loop der jaren alleen maar aan relevantie gewonnen. Misschien is dat tegelijkertijd ook een van de redenen dat het verwaarloosd is geraakt: mensen zijn altijd al bang geweest van wat Brecht wilde vertellen. Maar vandaag maakt iederéén mee waar Brecht in de jaren dertig over schreef. Iedereen lijdt, behalve zij met geld en macht, en dat is maar een klein percentage van de wereld. Hoe ongelukkiger en ontevredener de mensen worden, hoe beter ze dit werk zullen begrijpen. And god help us, moge de revolutie snel komen. (lacht)"

Maar u koos ook voor de muziek.

"Ja. Ik ben geen communist, ik ben geen mens met een boodschap, zoals Brecht. Ik ben in de eerste plaats verliefd geworden op de muziek van Weill. Het libretto is ontegensprekelijk geweldig: lyrisch, intellectueel, politiek. Maar daaronder bloeit bovendien de meest verleidelijke muziek die je je kunt indenken. Ik heb die muziek altijd al gekend: ik groeide ermee op, omdat mijn ouders ervan hielden. Mijn moeder draaide platen van Kurt Weill - de Driestuiversopera ken ik al sinds ik een kind was. Die sieben Todsünden heb ik pas later ontdekt, maar eens ik het gehoord had raakte ik erdoor gefascineerd, gebeten zelfs: dit stuk zou het mijne zijn. Ik moest en zou het zingen."

Ondanks het feit dat u geen klassieke stem hebt.

"Dat was het moeilijkste: mensen doen aanvaarden dat ik dit stuk wilde en kon zingen. Het heeft me heel wat overtuigingskracht gekost. (lacht) Maar het is gelukt, en daar ben ik heel trots op. Weet je, Weills partituur is erg complex, zowel voor mij als voor de muzikanten. Het hoofdpersonage evolueert grillig, elke zonde heeft zijn eigen kleur en intense emotie. Het is hard werken, maar ieder orkest dat het één keer heeft gedaan, wordt op slag verliefd."

U zingt een octaaf lager dan de originele partituur.

"Ja. De partij is oorspronkelijk geschreven voor de sopraan Lotte Lenya, de jonge vrouw van Kurt Weill. Na de dood van Weill, toen Lenya al een stuk ouder was, wou zij Die sieben Todsünden opnieuw zingen, maar haar stem was gezakt. Men heeft toen ook de partij een octaaf laten zakken, en dat is de versie die ik zing. Maar Lotte Lenya was de eerste, hoor. (lacht)"

Hoe verloopt de samenwerking met het Brussels Philharmonic Orchestra?

"O, ze zijn geweldig, en dirigent Fabien Gabe pakt alles heerlijk rustig aan. Want ik ben natuurlijk ook een beetje bang - mijn podiumangst is nooit helemaal verdwenen. Ik ben dus erg blij dat ik een paar dagen op voorhand met het orkest heb kunnen werken. Het is niet zoals in de rock-'n-roll, waarbij je ergens binnenvliegt, een paar nummers zingt en weer vertrekt. Hoezeer ik ook hou van rock-'n-roll, die manier van werken bevalt me niet. Ik wil goed voorbereid op het podium komen, ik wil graag weten wat ik sta te doen en waarom. Zodat alles perfect is. Voor mezelf, maar ook voor het publiek: het belangrijkste is dat zij een geweldige tijd hebben."

Marianne Faithfull zingt Die sieben Todsünden, vanavond om 20u in BOZAR, Brussel; morgen 30/03 om 20u in Concertgebouw, Brugge; op 31/03 om 20u in de Bijloke, Gent.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234