Maandag 25/10/2021

De pizzeria ontgroeid

Italiaanse wijn is in België nog vaak een (ere)zaak van echte clans: uitgebreide families met Italiaanse roots die er alles aan doen om te ontsnappen aan het pizzasyndroom. Hun flessen verdienen beter, menen ze.

Frank Van der Auwera

ntwerpen is de plaats vanwaaruit de nieuwste generatie van de Buensenso's timmert en schaaft aan zo'n nieuw imago - en assortiment. De 31-jarige Emmanuella is momenteel het gezicht van deze in 1967 opgerichte export- en importfirma. Samen met haar moeder en haar zus Antonella runt ze deze zaak, die aanvankelijk naam verwierf met Italiaanse voedingsproducten en ingrediënten, maar zich steeds meer specialiseerde in wijn. Emmanuella beleefde de herwaardering van de Italiaanse wijn in België. "Het verschil tussen 1990, het jaar dat ik in de zaak stapte, en nu, is frappant. Als ik toen een Chianti van 340 frank voorstelde, reageerde die klant vaak met 'voor die prijs koop ik liever een Franse wijn'. Die mentaliteit is bijna helemaal verdwenen. De gemiddelde wijndrinker staat veel meer open voor de Italiaanse cultuur in al haar facetten. Ook de horeca trouwens. De keuken is in de loop van de jaren eveneens geëvolueerd, ze kreeg vaak een mediterrane toets; de wijnkeuze volgt dan haast vanzelf."

De vrouwen van Buensenso trappen liever niet in de val van de huidige prijzengekte. "Vooral in Toscane is het succes nogal wat wijnbouwers naar het hoofd gestegen. Topdomeinen met een geringe productie vragen waanzinnige prijzen. Jaarlijks verhogen ze die per definitie ook. Aan zo'n opbod doen wij niet mee. Wij gaan liever op zoek naar flessen met een goede prijs-kwaliteitverhouding, bij leveranciers met wie we een goede werkrelatie kunnen opbouwen. Iedereen kan exclusieve flessen van boven de duizend frank verkopen, maar voor een wijnhandelaar zit het plezier in ontdekkingen in de prijscategorie van 300 tot 600 frank. Wijn is tenslotte een product om te consumeren, liefst door een zo breed mogelijk cliënteel."

Zelf verwacht Emmanuella veel van Umbrië. "Zowel toeristisch als wijnbouwkundig is dat voor mij eigenlijk een boeiender streek dan Toscane. Er lopen minder toeristen rond, het landschap is er objectief mooier en de prijzen redelijker. Op wijngebied beweegt er ook veel en ik denk dat we over enkele jaren nog zullen opkijken van de kwaliteit die daar wordt geleverd."

Na zo'n liefdesverklaring duiken we eerst in een aantal aanwinsten uit Umbrië, afkomstig van wijnmaker Fanini. Het begint meteen met een voltreffer. Zijn Robbiano Chardonnay dell'Umbria 1998 (415 fr.) is een moderne, evenwichtige, eikdoorweven wijn. Mediumgeeel en intens. De rode Sangiovese dell'Umbria 1996 (305 fr.) is een eenvoudige, eikloze wijn die vooral drijft op soepel rood pitfruit, maar wat kort van stof is. Koel serveren lijkt een must. Meer karakter en diepgang biedt de Morello Colli del Trasimeno Rosso 1996, die wel twee jaar in grote vaten sluimerde. Hier ontdekken we meer bosfruit en rijpheid, plus een aangename, kruidige toets in geur en smaak. Deze wijn zit met zijn 456 fr. wel tegen zijn plafond aan, anders prijst hij zichzelf de markt uit.

Hierna wippen we naar de bergen van Friuli. Onder de benaming Arcania gaan vijf wijnbouwers schuil die de handen in elkaar sloegen en de organische cultuurmethode prediken. In wit zitten ze ons inziens nog ver van het ideaal. De Pino Grigio 1998 (258 fr.) geurt wel naar witte bloemen en perzik, maar komt een beetje moutig en simpel over. De Chardonnay 1998 (264 fr.) is een fractie beter, draagt meer fruitvolume, maar heeft een onaangenaam muf staartje. De rode zijn objectief sterker. De Cabernet Friuli 1998 (258 fr.) is correct kruidig en fruitig (rode kersen), maar heeft een lichtjes bittere, droog-nootachtige toets in de finale. De beste van het kwartet blijkt de Merlot 1998 (258 fr.): rijp en geurend naar aardbei en rode kersen, lichtjes aards, met impressies van witte peper en maraskinokersen.

De Valtellina is een veeleer onbekende streek met eeuwenoude, soezende bergdorpjes. Daar is het wijnhuis Nino Negri actief. De eigenaars bezitten er 18 hectare wingerds in de beste zones - Sasella, Grumello, Inferno en Fracia - leasen nog eens 20 hectare en hebben 400 druivenleveranciers onder contract. Wijnbouw betekent hier hard labeur in een vaak ruige omgeving, op terrassen zoals die in de streek van Porto. We beginnen met een wat kleurloze ITG-wijn, Ca'Brione 1998 (365 fr.), een samengaan van chardonnay, sauvignon en de lokale versie van nebbiolo. Hij oogt stralend mediumgeel, vet tranend, met geuren van banaan en een groene toets, lekker, maar vrij anoniem in de mond, wat uitstervend aan het slot. De zeven maanden eik hebben niet echt voor een meerwaarde gezorgd.

De op nebbiolodruiven drijvende rode exemplaren spelen, hoewel alledrie rustiek van structuur, in een hogere divisie. Ze hebben ook alledrie baat bij een zuurstofbad, zelfs in de decanteerkaraf. De La Tense Sassella 1996 en de Mazer Inferno 1996 (beide 410 fr.) verschillen qua temperament. De Inferno geurt naar vleesbouillon, cacao en zeer rijpe kersen, met in de mond impressies van kreupelhout en bosfruit. De Sasella is vetter, vleziger en op dit moment aangenamer, met vooral superrijpe frambozen als turbo.

Duidelijk nog een klasse hoger speelt de voortreffelijke, op dit moment nog heel introverte Sfursat 5 Stelle 1997 (953 fr.). Geen wonder dat hij 'drie glazen' kreeg in de Gambero Rosso (een soort Michelingids voor Italiaanse wijnen). Op het eerste gezicht een al wat geëvolueerde kleur aan de rand, maar met een nog erg gesloten boeket van kreupelhout en bosfruit. Gespierd in de mond, met impressies van zwarte kersen en blauwe pruimen, cacaopoeder en zwarte thee, plus een flinke dosis peperige alcohol (14,5°!). Een langeafstandsloper die het weldra prima moet doen bij geroosterd lamsvlees of een klassieke rosbief. Let wel: een charmebeest met Parker-vlezigheid zal hij nooit worden. Het is veeleer een a-moderne wijn.

We eindigen onze oenologische rondrit in Toscane bij Antica Fattoria Macchiavelli. De naam suggereert een geweldenaar, evenals het zo luidruchtig bejubelde oogstjaar, maar de Macchiavelli Chianti Classico 1997 (335 fr.) beantwoordt helemaal niet aan dit dubbel vooroordeel: hij is zelfs simplistisch fruitig. Maar we eindigen in schoonheid, want in ons glas belandt ook een nog kwieke, alerte en fantastisch getypeerde Chianto Classico Riserva 1995, de Vigna di Fontalle van Macchiavelli (550 fr.). Een Classico uit het boekje, die zijn driejarig verblijf in eiken fusten (plus flesverblijf) fluitend overleefde. Vet tranend en nog diep robijnrood. Verfijnd boeket van blauwe pruimen, gesausde tabak en zwarte-theeblaadjes. Goed geïntegreerde tannines en voldoende materie om het zeker nog drie à vijf jaar in de kelder uit te zingen. Zo'n wijn waar Guy Verhofstadt in Toscane zijn olijven even langer voor aan de takken laat hangen, vermoed ik...

Bovenstaande wijnen zijn te koop bij Buensenso Franco, Desguinlei 224, 2018 Antwerpen, tel. 03/238.73.58 of 238.67.53.

Binnenkort kunt u ook rechtstreeks surfen naar www.buensenso.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234