Woensdag 14/04/2021

De passie van Devos

De politieke actualiteit volgens Carl Devos

We beleven ongewone tijden. Zo bleek ook vorige week. CD&V zit zeer ongemakkelijk in het migratiedebat en zwaar verveeld met de uitgesproken rechtse Hongaarse premier Victor Orban, lid van de EVP, de Europese fractie waar ook CD&V deel van uitmaakt. Om dat te maskeren haalt de partij snoeihard uit naar N-VA. Kwestie van de aandacht af te leiden. Zo is wat De Wever zegt volgens de christendemocraten flauwekul en moreel verwerpelijk, vergiftigt en polariseert hij de publieke opinie met woorden met een ranzig kantje, is er weinig verschil tussen hem en Orban, getuigen beiden niet van leiderschap, enzovoort. Als Orban en De Wever in de praktijk nog enigszins te verdragen zijn, is dat door het toedoen van CD&V. Er zijn andere manieren om van mening te verschillen, zeker onder coalitiepartners.

Bij de socialisten is het eenvoudiger, consequenter. Hun eigen 'Orban', de Slowaakse premier Robert Fico, moet volgens sp.a uit de Europese socialistische fractie gezet worden. Zo kan het dus ook.

Het is een publiek geheim dat CD&V vooral met N-VA regeert om ze via een beleidsdeelname te verslijten. Op de nieuwjaarsreceptie eerder dit jaar, na enkele maanden regeren, liet Wouter Beke al vallen dat er van de kracht van verandering niet veel meer te merken is. Kris Peeters stelde onlangs dat er in het kernkabinet, het ultieme beslissingsorgaan van de regering, geen vertrouwen meer is. In normale tijden is dat al meer dan genoeg om een stevige regeringscrisis te veroorzaken. Niet zo bij dit ploegje. Op Twitter, waar na het afsluiten van de riolen niet alleen drek passeert, omschreef iemand het treffend: na 'wie gelooft die mensen nog?' zijn we in 'wie luistert er nog?' terechtgekomen. Gelukkig voor Michel I heeft het publiek geen zin in hun geklets.

Het regeerwerk ondervindt er voorlopig weinig last van, maar de vraag is maar hoe deze bonte bende politiek leiderschap kan tonen in het cruciale maar zo delicate asieldebat. Want de noodopvang en asielaanvraag mag dan wel goed geregeld zijn, het grootste werk volgt nog. Ja, na tien jaar zijn veel erkende vluchtelingen aan het werk en slechts een kwart afhankelijk van uitkeringen, maar dat vergt eerst investeringen en aangepast beleid. Ja, we bieden ze bescherming tegen oorlog, maar dat mag, ook voor en van hen, niet volstaan. Hoewel moeilijk te ramen, zal blijvende opvang en integratie vele honderden miljoenen kosten, volgens sommigen tegen het miljard. In budgettair zeer moeilijke tijden. Lees: waar nog meer besparen om de asielcrisis te betalen? Voorlopig toont de economische groei zich nog niet overtuigend. Piekt het aantal leefloners, leert onderzoek dat gemeenschapsdienst niet aan werk helpt, enzovoort.

In de politiek verwijt de een de ander nefast te zijn voor het 'draagvlak' bij de bevolking voor het opnemen van vluchtelingen. Er zijn er zelfs die draagvlak zelf een overbodige, populistische luxe vinden en in handelen zonder net 'leiderschap' zien. Stel je voor. Draagvlak is geen binair en absoluut gegeven: het is complex, grijs en evolueert. Veel mensen hebben oprecht medelijden met wie buiten in tenten slaapt, maar willen ze niet in de eigen achtertuin. Er is solidariteit én angst.

Het migratiedebat is een nieuwe fase ingetreden, zoals treffend gesymboliseerd in de grenscontroles en -sluitingen die op verschillende plekken in Europa vluchtelingen ophouden. Nog steeds brengen mensen koffie en dekens, maar ook die duiken weg voor het waterkanon en pepperspray. Nogal wat burgers knikken achter hun televisie begripvol naar dat gespierde optreden. In de moedeloosheid aan de overkant van de prikkeldraad klinkt weleens een allahoe akbar.

Het was voorspelbaar: in het begin overheerst vooral medelijden, maar als het te lang duurt en ze met velen zijn, komen andere overwegingen steeds meer bovendrijven. Trouwens, is het zo gek dat mensen die jaren over de wreedaardigheden van IS horen bang zijn dat er tussen die vele migranten ook van die strijders zitten? Dat men zich afvraagt of die migratie niet tot meer spanning over gescheiden zwemlessen, onverdoofd slachten of holebirechten zal leiden? Dat wie het zelf moeilijk heeft moeilijk verdraagt dat er werk en sociale woningen voor vluchtelingen moeten zijn? Neen.

Links, ooit verdediger van de kleine man, staat voor de uitdaging om de blunder van de vorige, mislukte integratiedebatten te vermijden: het morele vingertje opsteken naar wie 'foute' vragen stelt en vanop kosmopolitische hoogte solidariteit en openheid declameren. De regeringspartijen staan voor de uitdagingen om dat moeilijk debat zonder de heersende vijandelijkheden te voeren en ooit eens te beginnen aan beleid dat na de noodopvang moet komen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234