Donderdag 28/01/2021

‘De partij en ik hinderden elkaar’

Vankrunkelsven voelde zich nooit echt thuis bij de Open Vld, waar hij onderdak vond nadat Bert Anciaux voor Spirit een kartel beklonken had met de sp.a. ‘Achteraf gezien was ik in 2002 beter gestopt met de politiek.’

De goesting was al twee jaar weg, zo geeft hij grif toe, maar telkens vond hij wel een (drog)reden om zijn Senaatszetel nog even te behouden. “Ik beleefde er geen plezier meer aan”, zegt hij. “En ik kon niet meer verantwoorden tegenover mijn kinderen waarom ik zoveel tijd stak in de politiek. Dan hou je er beter maar mee op.” De rechtstreekse aanleiding voor zijn afscheid is het algemeen rookverbod in de horeca, dat Europa in 2012 wil invoeren. Vankrunkelsven was voor, zijn partij tegen. “Dat maakt elke politicus mee, maar ik had het gevoel dat we steeds vaker botsten. Ik hinderde de partij en werd gehinderd door de partij. Ik liep te vaak met mijn kop tegen de muur.” Al die kleine blessures, zoals hij ze zelf noemt, werden de huisarts en alleenstaande vader van vier kinderen uiteindelijk te veel. “Het is niets voor mij om mij vast te klampen aan mijn parlementszetel. Zo’n zetel moet een middel zijn, geen doel.”

Woede verbijten

De lijst met meningsverschillen met de liberalen breidde jaar na jaar uit. “De grote lijnen van de partij kon ik best nog wel volgen, maar het liep steeds vaker vast in concrete dossiers.” Vankrunkelsven wou de lonen van de topbankiers al lang voor de financiële crisis doorzichtig maken, maar kreeg zijn partij niet mee. Hij ijverde voor de verbanning van kernwapens van het Belgisch grondgebied, zijn partij had er geen oren naar. “Terwijl in Duitsland de liberalen dat wél hebben geforceerd.” De voormalige VU’er wou ook dat zijn partij meer interesse toonde voor de communautaire problemen. Opnieuw ving hij bot. Wat hem bovenal bitter stemde, was de opmars van jonkie Jean-Jacques De Gucht als euthanasiespecialist van de liberalen. “Toen heb ik echt mijn woede moeten verbijten”, zegt de senator. “Jean-Jacques is te jong om daar zijn zeg over te doen. Hij zit nog op de schoolbanken. Versta me niet verkeerd, ik heb niks tegen zijn persoon. De partij is daar in de fout gegaan, de partij heeft mij te weinig respect gegeven.” Open Vld concentreerde zich op harde onderwerpen, Vankrunkelsven probeerde net de zogenaamde zachte thema’s - zoals de medische ethiek - bovenaan de stapel te leggen. Denk aan het draagmoederschap, de stamcelproblematiek, de orgaanhandel of de uitbreiding van de euthanasiewetgeving. “Ik had het gevoel dat ik maatschappelijk niets meer kon betekenen.”Eigenlijk hoopte Vankrunkelsven, toen hij in 2002 lid werd van de toenmalige Vld, op meer dan een senaatszetel. “Ik wou niet per se minister worden, maar ik had het toch erg graag gedaan. Die ambitie heb ik aan de partijtop ook te kennen gegeven. De afgelopen jaren hebben de beste paarden niet altijd de haver gekregen.” Heeft hij dan spijt van zijn blauwe partijkaart? “Ik ben groot geworden binnen de Volksunie. Dat was mijn tweede huid, mijn tweede familie. Dat gevoel had ik nooit bij de Open Vld. Toen Bert Anciaux aansluiting zocht bij sp.a, had ik gewoonweg geen andere mogelijkheid. Open Vld was mijn enige kans om nog aan politiek te kunnen doen.” Zeven jaar geleden kon hij zich niet verzoenen met het kartel tussen sp.a en Spirit, de partij die hij samen met Bert Anciaux uit de grond stampte na het uiteenvallen van de Volksunie. Samen met Annemie Vandecasteele, Sven Gatz en Fons Borginon maakte de vroegere voorzitter van de VU de sprong naar de liberalen. “Eerlijk: achteraf gezien was ik toen beter gestopt.”Een b-plan heeft hij niet. “Ik heb nog geen nieuwe job,” zegt hij. “Ik zoek een project in de universitaire wereld waarin ik me kan uitleven en ga meer tijd maken voor mijn kinderen. Ik wil nog een paar maanden in de Senaat blijven, maar het mag ook korter.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234