Woensdag 03/03/2021

ReportageSchaarbeek

De ‘parasolgooier van Blankenberge’: ‘Ik wou mij echt wreken’

O., of de parasolgooier op het strand in Blankenberge.  Beeld Tim Dirven
O., of de parasolgooier op het strand in Blankenberge.Beeld Tim Dirven

Deze zomer kwam hij in beeld als de parasolgooier op het strand van Blankenberge, nu werkt deze Brusselaar zijn woede uit op een boksbal. Als geen ander symboliseert hij de kloof tussen de jeugd en de politie in Brussel. ‘Het is als een oorlog.’

“Soms sta ik op ontploffen”, zegt O., 18 jaar. De man, die met zijn moeder en drie zussen op een kleine studio woont in de buurt van het Brusselse Anneessensplein, praat nochtans op zachte toon, mondmasker aan. “Ik heb die haat nog altijd. Maar boksen maakt je moe." Hij lacht. 

Deze zomer waren de beelden in alle journaals, op alle sites, en op alle sociale media. Jongeren, redders en agenten vochten voor tientallen gsm-camera’s een gevecht uit op het strand van Blankenberge. De dag erna weigerde de burgemeester nog langer dagjestoeristen in haar gemeente te ontvangen, en de Kamercommissie Binnenlandse Zaken werd uit vakantie geroepen.

Het ging hoofdzakelijk om jongeren met migratieachtergrond uit Brussel en omgeving. Politievakbond NSPV zette in zijn communicatie het woord jongeren systematisch tussen aanhalingstekens en vroeg de politiek om de term te benoemen. Vlaams Belang deed dat maar al te graag. Dries Van Langenhove plaatste het woord blank in Blankenberge tussen haakjes en ­Filip Dewinter had het over ‘Knokkerokko’. 

De toen 17-jarige O. is op de beelden te zien als degene die minstens twee keer met een parasol naar de agenten gooide. Zijn bokscoach Jean-Christophe Van Ghyseghem was met verstomming geslagen toen hij een van zijn jongens in het journaal herkende. “Nog nooit is een van mijn gasten in de problemen gekomen. Het is omgekeerd: jeugdrechters sturen jongens naar mij, om hen op het rechte pad te krijgen.”

Bokscoach Jean-Christophe Van Ghyseghem. Beeld Tim Dirven
Bokscoach Jean-Christophe Van Ghyseghem.Beeld Tim Dirven

Boksen als therapie voor agressieve jongeren lijkt misschien contradictorisch, maar volgens Van Ghyseghem leren ze zo net om zich te beheersen. “Alle agressie verdwijnt in de bokszak. Natuurlijk, het probleem is dat die gasten hier ook leren hoe ze iemand in dertig seconden knock-out moeten meppen. Maar ze kennen regel nummer één: de vuisten enkel in de bokszaal gebruiken. Anders komen ze nooit meer in de ring.”

Volgens O. verliep de vechtpartij in Blankenberge heel anders dan hoe het naar buiten kwam. Er was veel volk op het strand, op een kleine ruimte, waardoor mensen op ligzetels zaten die eigenlijk betalend waren. De verhuurder van die strandstoelen probeerde hen weg te sturen. “Ik zag enkele ‘blacks’ zitten met een fles whiskey. Een agent wees hen erop dat dat verboden was en een andere agent gaf een van die jongens een duw, waardoor die op de grond viel. Even later lag die gehandboeid, met vier agenten op hem, en zijn gezicht in het zand geduwd.” 

Amper twee maanden na het overlijden van George Floyd in de VS is dat volgens O. het eerste waar hij en zijn vrienden aan denken: een zwarte man die geen lucht krijgt. Op één beeld is te zien hoe agenten een man onder controle houden vlak voor de gevechten losbreken, maar er valt niet uit op te maken of de man geen lucht kreeg en of dit ook de concrete aanleiding vormde voor wat daarna gebeurde.

Wraak

O. wordt de dag erna bestuurlijk aangehouden en weer vrijgelaten. Een week later loopt het weer mis. Bij een controle in Schaarbeek verzet hij zich. Volgens het Brussels parket waren twee agenten na afloop meerdere dagen arbeidsongeschikt. Volgens O. is hij degene die klappen kreeg en bracht de politie hem naar het ziekenhuis met de woorden: “Je kan maar beter zeggen dat je geen verwondingen hebt, of je zal het je beklagen.”

“Ik ben toen in één week tien keer gecontroleerd”, zegt O. “Sorry, maar dat gebeurt alleen als je een kleurtje hebt. Ik heb daarna twee weken in een jeugdinstelling gezeten en ik wou maar één ding: wraak. Andere jongeren hebben me gekalmeerd.”

Boksvader/papi/bompa Van Ghyseghem is dan tussenbeide gekomen. De jeugdrechter staat toe dat O. vrijkomt, als hij zes maanden bij Van Ghyseghem intrekt. “Bij mij wonen is alsof je een enkelband draagt. Ik lach er niet mee.”  

Dat Van Ghyseghem respect afdwingt bij de jongeren in zijn boksclub in de Jah Boxing Academy is een understatement. Het helpt dat zijn echtgenote, de Marokkaans-Belgische Sanae Jah, tweevoudig wereldkampioen is. En dat de club nog verschillende Belgische en wereldkampioenen heeft voortgebracht. 

“Waar het bij die jongeren om draait, is dat ze een doel nodig hebben om voor te gaan. Dan doen ze geen stommiteiten. Maar in de lockdown valt plots alles weg, ook het boksen. Bovendien: wie respect geeft, zal respect krijgen. Ik denk dat het goed zou zijn als hier ook agenten kwamen trainen. Dan zien zij dat die gasten niet allemaal bandieten zijn en leren die jongens ook de agenten op een andere manier kennen.”

Stad Brussel heeft daar wel oren naar. Na een artikel in Bruzz is Van Ghyseghem naar eigen zeggen door de politiek benaderd. Nog meer dan andere steden kampt Brussel met een diepe kloof tussen de politie en een deel van de bevolking. En soms zelfs haat. 

“Ik wou mij echt wreken”, zegt O. “Alleen omwille van mijn moeder, mijn zussen en mijn religie heb ik geen stommiteit begaan. Maar ik ga eerlijk zijn: ik ben niet ontevreden als ik een commissariaat zie branden.”

Vorige week stichtten relschoppers brand in het commissariaat op het Liedtsplein in Schaarbeek, vlak bij de plek waar O. in augustus werd opgepakt. Dit keer ontstonden de rellen na het nieuws over Ibrahima, een jongeman van 23 die overleed na een arrestatie. Deze week overleed opnieuw iemand, in onduidelijke omstandigheden, in een politiecel, en kwamen beelden uit van politieagentes die racistische dingen roepen tijdens hun patrouille, maar hun straf ontlopen om procedurele redenen.

“Zoveel doden, wanneer is het mijn beurt?” vraagt O. zich af. “Het is als een oorlog.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234