Vrijdag 13/12/2019

De oudste is de fitste

Blijf dromen. Dan bestaan onmogelijke missies niet en win je een maand voor je 36ste verjaardag een achtste Wimbledon-titel. Roger Federer mag zich na zijn vlotte zege (6-3, 6-1, 6-4) tegen Marin Cilic de grootste tennisser aller tijden noemen.

Zijn sponsor Nike had het T-shirt al bedrukt. 'Ro8er' is vijf jaar na zijn laatste grandslamtitel in Londen 'mister 8' op Wimbledon. Rafael Nadal is de gravelkoning met tien grandslamtitels op Roland Garros, Federer de onnavolgbare maestro op gras. Hij heeft nu een Wimbledon-titel meer dan Pete Sampras (7) en William Renshaw en gaat bij de US Open op jacht naar zijn twintigste grandslamzege. In 2007 verdeelden Federer en Nadal ook de eerste drie grandslamtitels in het seizoen, tien jaar later zetten ze achteloos de klok terug.

Het was ook tien jaar geleden dat Federer de Australian Open regeerde zonder een set te verliezen. Zelden werd het hem ook zo gemakkelijk gemaakt als gisteren. Uitgerekend zijn eerste Wimbledon-finale werd een lijdensweg voor Marin Cilic. Hij had al in zijn halve finale tegen Sam Querrey last van blaren onder zijn linkervoet en miste de wapens om Federer te pijnigen.

Huilend zat Cilic in zijn stoel, toen hij bij een 3-0-achterstand in de tweede set de dokter en de fysiotherapeut naar het centercourt liet komen. "Ze hebben alles gedaan om me te helpen. Helaas had ik te veel last als ik snel moest bewegen. Het was moeilijk te accepteren dat ik niet het beste van mezelf kon laten zien."

Desondanks onderstreepte Federer in drie sets (6-3, 6-1, 6-4) wederom dat hij de tennissport allang is ontstegen. Grandslamtitels 18 en 19 in het seizoen van zijn wederopstanding; het is nauwelijks te bevatten. De oudste winnaar op Wimbledon in het proftijdperk was tevens de fitste in een veld, waarin serieuze oppositie ontbrak.

Andy Murray strompelde met een heupblessure al in de kwartfinales naar de uitgang, Novak Djokovic volgde hem met een chronische polsblessure. De nummers 1 en 2 van 2016 moeten dringend worden opgelapt, ook mentaal na een seizoen zonder hoogtepunten. Federer profiteerde maximaal van de lange rustpauzes, in 2016 en dit jaar na zijn triomftocht op de Australian Open en de Masters in Indian Wells en Miami.

Aanvallender tennis

Het bleek een meesterzet van Federer om dit jaar het gravelseizoen te schrappen, omdat hij sinds zijn knieoperatie in 2016 zijn gezondheid vooropstelt. Het lijkt alsof Federer zijn racket slechts hoeft op te pakken om magie te creëren, maar hij heeft met zijn nieuwe coach Ivan Ljubicic en de Zwitserse Davis Cup-captain Severin Luthi wel degelijk een masterplan ontwikkeld.

Hij moest zichzelf opnieuw uitvinden om perfecte baseliners als Djokovic en Murray nog te kunnen ontregelen. Ook koos Federer voor een groter racketblad, het stelde hem in staat de bal eerder te nemen. "En ik merkte zeker op het gras van Wimbledon dat ook mijn slice effectiever was."

Federer kiest nu voor de aanval, terwijl hij in zijn verloren Wimbledon-finales in 2014 en 2015 tegen Djokovic op cruciale momenten onbewust de handrem aantrok. "Ik vind het indrukwekkend om te zien dat Federer hongerig is gebleven", zei Cilic. "Hij blijft zichzelf verbeteren, wil elke dag de baan op. Roger speelde op gras beter dan ooit."

Mooiste comeback ooit

Federer erkende dat zijn team hem vorig jaar overeind hield. "Ook ik twijfelde of ik ooit nog een grandslamtitel zou winnen. Ik heb Mirka en mijn coaches gevraagd of ze eerlijk tegen me wilden zijn. Was ik nog in staat om hoofdprijzen te winnen? Ze zeiden allemaal dat het mogelijk was, mits ik fit en goed voorbereid was. Juist daarom heeft die sabbatical me zo geholpen in 2016."

Of hij op zijn 40ste nog steeds op Wimbledon speelt? Federer, met zelfspot: "Als ik 300 dagen per jaar vrij neem en mezelf nu invries wellicht wel. Maar tussen meedoen op Wimbledon of winnen ligt een wereld van verschil." Leeftijd is een getal onderstreept Federer in een seizoen waarin hij de mooiste comeback ooit vierde met een dubbele triomftocht op de Australian Open en Wimbledon. Hij verbeeldde het ultieme verlangen van de mens naar een eeuwige jeugd.

Een levende legende omhelsde op Wimbledon zijn voorganger Rod Laver en kuste de Spaanse oud-kampioen Manuel Santana, omdat hij ook die gewone jongen uit Bazel is gebleven. Een jongen die de wereld voorhield dat je nooit moet stoppen met dromen.

8 Wimbledon-titels

(2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2009, 2012, 2017)
►Pete Sampras: 7
►William Renshaw: 7

19 Grandslamtitels

(5x Australian Open, 1x Roland Garros, 8x Wimbledon, 5x US Open)
►Rafael Nadal: 15
►Pete Sampras: 14
►Novak Djokovic: 12
►Roy Emerson: 12

93 ATP-titels

1.111 zeges

► 247 nederlagen
► 93.600.668 euro prijzengeld
► 11 Wimbledon-finales (Bill Tilden 10x US Open, Rafael Nadal 10x Roland Garros)
► 91 overwinningen op Wimbledon
► 102 wedstrijden op Wimbledon (evenveel als Connors)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234