Vrijdag 22/11/2019

De ontrafeling van de oordopjesmoord kan eindelijk beginnen

Voor het Antwerpse assisenhof begint maandag voor de tweede keer het proces tegen Els Leemans. De steenrijke Nederlands-Indonesische weduwe zal er bij hoge uitzondering opnieuw terechtstaan voor de moord op haar man Ran Biemans. Vuurwerk verzekerd, want deze keer zit ook Leemans' ex-minnaar Wilco Ites op de beschuldigdenbank, de grote afwezige op het eerste proces. Leemans beweert dat hij het vuile zaakje organiseerde.

Door Sue Somers

Dat Wilco Ites er de eerste keer niet bij was, heeft alles te maken met de tactiek die Els Leemans (42) hanteerde. Vier jaar had ze in voorarrest gezeten en de lippen stijf op elkaar gehouden over het vermeende aandeel van Ites in de moord. Tot een week voor de aanvang van het proces, eind januari 2004. Toen ging ze plots honderduit praten. Dat Ites, van wie ze op het tijdstip van de moord zwanger was, met twee huurmoordenaars naar het luxeappartement in Meerle bij Hoogstraten was afgezakt, waar ze met Biemans woonde. Dat Ites had gezegd dat ze beter af was zonder haar man, iets wat Leemans ook wel besefte.

Als weduwe zou Leemans meer dan 5 miljoen euro erven. Biemans Sport, de succesvolle zaak in sporttrofeeën die Ran met zijn eerste echtgenote had opgebouwd, was na dertig jaar 3 miljoen euro waard. Biemans had ook een zwarte spaarpot in Zwitserland van 2,5 miljoen euro. Leemans had haar oog op de steenrijke zakenman al laten vallen toen ze amper meerderjarig was. Zestien jaar woonden ze samen, maar toen Biemans' enige zoon Paco in 1995 verongelukte, wilde Leemans absoluut trouwen met haar prins. Ze werd zijn enige erfgenaam.

Opeens vielen alle puzzelstukken in elkaar. Alleen: het was te laat. Het gerechtelijk onderzoek was afgesloten en 'opdrachtgever' Ites zou op het assisenproces alleen worden gehoord als getuige. Maar zelfs dat kwam er nooit van. Voor geen geld stak de Nederlandse ex-minnaar van Leemans de grens nog over. "Als ze je ook maar betrappen op een leugentje word je aangehouden", was de raad die Ites had gekregen. Hij stuurde zijn kat.

Op het proces bleef Leemans haar ex-minnaar beschuldigen. Ze had nooit durven praten omdat ze bang was dat er iets zou gebeuren met haar of met Beau, het kind dat ze met Ites heeft. "Wilco zei dat hij zijn goudmijn en levensverzekering nooit zou laten lopen." De voorzitter zag geen andere oplossing dan de debatten te schorsen en de jury naar huis te sturen. Maandag begint een nieuw proces met een nieuwe jury en nieuwe advocaten. Na acht jaar kan eindelijk duidelijk worden wie Biemans vermoordde.

De 58-jarige Nederlandse miljonair werd in de nacht van 1 op 2 juni 1998 dood aangetroffen in het echtelijke bed met een doorgesneden keel. Zijn vrouw, pas 36 toen, was gillend de straat opgerend in haar nachtjapon. In de slaapkamer trof de politie een heus bloedbad aan. Op de hals van Biemans zaten schroeiplekken en aan de deur kleefden plukken haar. Iemand had de miljonair herhaaldelijk met zijn hoofd tegen de slaapkamerdeur geslagen.

Els Leemans had van de hele moordpartij niets gemerkt. Ze beweerde dat ze was verdoofd met een product "uit het Oostblok", dat ze aan handen en voeten werd vastgebonden en dat ze tape over haar mond kreeg geplakt. Eigenaardig toch, vond de voorzitter op het assisenproces. "Uw man wordt vermoord terwijl hij naast u ligt in bed. Er is die nacht niet ingebroken, niets gestolen en in uw lichaam zijn geen sporen teruggevonden van een verdoving. Bovendien heeft de polygraaf uitgewezen dat u leugenachtige verklaringen hebt afgelegd. Het lijkt me onvoorstelbaar dat u niets zou hebben gezien of gehoord." Maar Leemans hield vol. "Ik lag te slapen, echt. Ran snurkte zo hard dat ik altijd oordopjes instak. Anders deed ik geen oog dicht."

Een jaar later, toen Leemans was ingetrokken in de villa die ze met haar erfenis had laten bouwen in Hoogstraten, zou Ites haar hebben opgebiecht dat hij achter de moord zat. "Wilco maakte opeens opmerkingen over schilderijen en foto's op het appartement waar mijn man werd vermoord. Maar Wilco was daar nooit geweest. Toen ik hem op die verspreking betrapte, bekende hij dat voor de moord op verkenning was geweest. Hij gaf ook toe dat hij had gezien hoe Ran en ik die avond thuiskwamen."

Zelf had Ites zijn handen niet vuilgemaakt, zo verzekerde Leemans. "Hij sprak over twee mannen die naar binnen gingen en na de moord naar het buitenland waren vertrokken. Wilco zei me dat ik geen zorgen moest maken. 'Je bent nu beter af', zei hij. 'Ran verdiende geen vrouw zoals jij.'"

Die versie van het verhaal stemt grotendeels overeen met wat de Nederlandse misdaadjournalist Peter de Vries de volksjury later die week kwam uitleggen op het proces. Twee jaar na de moord maakte De Vries op uitdrukkelijke vraag van de familie van Ran Biemans een reportage over de trage vooruitgang van het Belgische onderzoek. Na de uitzending kreeg de misdaadjournalist een telefoontje van Goran Starkevic, een goede kennis van Wilco Ites.

Starkevic bekende dat Leemans onschuldig was en dat Ites de moord had beraamd. Hij noemde details die niet in de tv-reportage zaten maar die wel klopten. Volgens De Vries kwam Starkevic geloofwaardig over. "Hij heeft ook nooit gehengeld naar de 125.000 euro die de familie van Ran Biemans uitloofde voor een gouden tip."

De 'Joegoslavische informant' is een van de eerste zaken waarover Wilco Ites wordt ondervraagd in het dossier Biemans-bis. Het is maart 2004, een maand na het abrupt stopzetten van het assisenproces tegen Els Leemans. Het parket van Turnhout is een nieuw onderzoek begonnen met een tweede hoofdverdachte. Alleen vertikt die het om de grens over te steken. Wie Wilco Ites wil ondervragen moet daarvoor naar Zevenbergen bij Breda, waar hij een sportschool uitbaat.

"Ik heb altijd meegewerkt aan het onderzoek", verklaart Ites in de Vlaamse kranten. "Dat wil ik nu ook nog doen, maar dan moet het Belgische gerecht een kleine inspanning doen. Vandaag maakt men in volle oorlog een straalverbinding tussen Brussel en Bagdad. Is het zo moeilijk om een tv-verbinding te maken tussen Breda en Antwerpen? Ik zet mij in het kantoor van de politie en beantwoord alle vragen. Is zo geregeld."

Het is het begin van een machtsstrijd tussen Ites en de Turnhoutse speurders, die een jaar zal duren. Het Nederlandse gerecht stelt zich aanvankelijk constructief op en laat hem op 26 mei 2004 oppakken in zijn sportschool. Maar de Nederlandse prioriteiten wijzigen als blijkt dat diezelfde dag een voormalig personeelslid van Ites' sportschool verdwijnt.

Het gaat om 'feestbeest' Tinka van Rooij (27), die zich thuis voelt in de wereld van de sportschooljongens en van wie bekend dat ze haar geld verdient in de Brabantse wietkwekerijen. Daardoor staat ze in contact met zowat de hele Brabantse onderwereld en heeft ze hier en daar relaties aangeknoopt, die even snel weer afspringen.

Het lichaam van het gangsterliefje wordt enkele weken na haar verdwijning teruggevonden in een meer. Ze is geëlektrocuteerd met een stroomstok en met een hamer op het hoofd geslagen. Na gericht speurwerk komt de Nederlandse recherche uit bij de daders: polycrimineel Arno N. en zijn vriend Angelo de Been. Ze geven toe Van Rooij te hebben vermoord omdat ze te veel af wist van hun criminele activiteiten.

Ites duikt aanvankelijk ook op als verdachte in de zaak. Vlak voor ze verdween, had Tinka nog intensief ge-sms't met haar vroegere baas. Maar wat Ites vooral dreigt te nekken, is zijn reputatie. Hij werd in België al veroordeeld voor de handel in stimulerende middelen. Voor hij aan zijn sportschoolcarrière begon, was hij lid van de Koninklijke Marechaussee, de Nederlandse militaire politie. Daar werd hij geschorst omdat hij een pistool binnen probeerde te smokkelen op de luchthaven van Eindhoven.

Als politieman was Ites een tijdje gestationeerd in ex-Joegoslavië, waar hij meehielp met de opgraving van slachtoffers van massamoorden. Dat de 'Joegoslavische informant' die bevestigde dat niet Els Leemans maar hij achter de moord zit op Ran Biemans weleens een onverdachte bron zou kunnen zijn, doet Ites tijdens zijn ondervragingen met de Belgische politie af als onzin.

Langzaam geraakt Wilco Ites ervan overtuigd dat als hij alle verdachtmakingen van de hand wil wijzen, hij zich het best in België komt verdedigen. In februari 2006 biedt hij zich vrijwillig aan bij de speurders in Turnhout. Els Leemans is dan al bijna anderhalf jaar voorwaardelijk vrij, een aanhouding is het laatste wat Ites verwacht. En toch is dat precies wat er gebeurt: het parket laat hem arresteren op verdenking van mededaderschap aan moord.

Tot vandaag ontkent Ites ook maar iets te maken te hebben met de moord op Ran Biemans. Hij stond vrijwillig een DNA-staal af, dat inderdaad geen enkele match vertoonde met de sporen die op de plaats van de moord werden gevonden. Maar, zo suggereerde Jean-Jacques Cassiman tijdens het eerste proces, het is niet omdat er geen sporen zijn gevonden dat Ites niets met de zaak te maken heeft.

Ook de confrontatie met Els Leemans waar Ites om verzocht, leverde geen bijkomende relevante informatie op. En uit de test die hij vrijwillig aflegde met de polygraaf konden geen ondubbelzinnige conclusies worden getrokken. Hij bleek leugenachtige verklaringen te hebben afgelegd over de moord op Ran Biemans, maar uit de antwoorden die hij gaf op de controlevragen kon dan weer worden opgemaakt dat hij de waarheid spreekt. Zelfs Ites' advocaat verwees de resultaten van de leugendetectortest al naar de prullenbak.

Het wordt dus uitkijken naar de eerste dag van het tweede assisenproces, als de beschuldigden met elkaar zullen worden geconfronteerd. Even dreigde het nieuwe proces vorige week in het gedrang te komen door de verklaringen van Angelo de Been, de Nederlandse crimineel samen met Arno N. werd veroordeeld voor de moord op gangsterliefje Tinka van Rooij. Vanuit zijn cel verklaarde Angelo dat het zijn kompaan was die Ran Biemans in 1998 vermoordde.

Het parket van Breda zou de info ernstig nemen, maar de advocaat van Arno N. deed de verklaringen al af als een radeloze poging om strafvermindering te krijgen. Ook Benjamin Zajtmann, woordvoerder van het Antwerpse parket-generaal, was niet onder de indruk. "We hebben een degelijke zaak tegen Leemans en Ites. Ik zie geen reden om het proces niet te laten plaatsvinden."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234