Zaterdag 14/12/2019

Voetbal

De nieuwjaarswens van Anthony Vanden Borre: "Ik moét terug naar Anderlecht"

Beeld Joel Hoylaerts - Photo News

Anthony Vanden Borre (30) heeft er weer zin in. Na het herlaadjaar 2017 zitten de batterijen vol energie. Liefst van al komt hij straks thuis in Anderlecht. 'Hein is een topcoach, maar je mag geen mirakels verwachten.'

"Non, mon ami. Ik spreek alleen als ik iets te zeggen heb." Sinds hij in mei terugkeerde uit Congo was dat steevast het antwoord op onze appjes richting Anthony Vanden Borre. Af en toe een leutig berichtje tussendoor, daar moesten we het mee doen. Tot afgelopen weekend. "L'envie est de retour, we zien elkaar morgen." En zo geschiedde. In een poepchique hotel middenin 'zijn' Brussel schudt de voormalige Rode Duivel met een brede smile onze hand. VDB is trouwens niet alleen gekomen, naast hem vlijt kinesist Glenn Vercauteren zich in de zetel neer. Samen met Anderlecht-jeugdproduct Gerard Lifondja stoomt de zoon van Frank Vercauteren hem klaar voor een comeback. "Ik voel dat ik niet ver meer van mijn beste niveau zit", knipoogt Vanden Borre. "Vas-y, pose moi tes questions."

Laten we beginnen waar we vorige keer afscheid namen: je avontuur in Congo.

"Zoals je weet heb ik daar niet veel gespeeld. Ik wil de voorzitter van Mazembe bedanken voor de mooie kans, maar zonder zijn aanwezigheid ter plekke was het een moeilijk verhaal. (presidentskandidaat en voorzitter van de club Moïse Katumbi verkeerde in ballingschap, MGA) In mei ben ik teruggekeerd naar België. Ik heb dan heel veel gereisd en gerust. In die periode heb ik de navelstreng met het voetbal bewust doorgeknipt. Ik moest op mijn positieven komen."

Je gaat ons toch niet vertellen dat je sinds mei geen bal meer aangeraakt hebt?

"Ik zweer het je. Zelfs niet in het park of op de pleintjes met vrienden. Wat ik wel deed, was naar voetbal kijken. Hele dagen zelfs. Ik heb nooit zoveel voetbalwedstrijden op televisie gezien als het voorbije half jaar. Sommige wedstrijden bekeek ik zelfs twee of drie keer. En zo, beetje bij beetje, is de goesting teruggekomen."

Was die dan zo ver te zoeken?

"Ik ga je uitleggen wat er eigenlijk gebeurd is. In 2014 ben ik van heel ver moeten terugkomen om de titel te pakken met Anderlecht en naar het WK te kunnen met België. Ik kwam letterlijk van nergens, dat heeft me tonnen energie gekost. Vervolgens brak ik mijn kuitbeen tegen Zuid-Korea en moest ik weer vanaf nul vertrekken... Toen is er iets gebroken in mijn hoofd. Later kwam de hele hetze met de trainer bij Anderlecht - wiens naam ik tijdens dit interview niet zal uitspreken - er nog bovenop. De batterijen waren leeg en het jaar 2017 heb ik dan maar gebruikt om ze opnieuw op te laden."

Je contract bij TP Mazembe was... therapie?

"Exact. Ik moest mezelf terugvinden en in Congo is dat gelukt. Ik heb er mijn geboorteplek bezocht, het huis van mijn moeder gezien... Iedereen denkt dat mijn avontuur bij Mazembe een mislukking was, maar het tegendeel is waar. Ik had er geen sportieve doelstellingen en ik ben er in het reine gekomen met mezelf."

Drie maanden na je terugkeer, in augustus, ben je beginnen trainen bij Trésor Diowo.

"Dat klopt. Jammer genoeg kregen we een meningsverschil, waardoor de comebackplannen in het water vielen. Even later ben ik hen tegengekomen (wijst naar Glenn Vercauteren en Gérard Lifondja naast hem, MGA). Ze zijn me nu volop aan het klaarstomen voor een terugkeer."

Zou je in januari bij een club kunnen tekenen?

"Ja. Ik zit niet ver meer van mijn beste niveau. In het beste geval wil ik begin komende maand al aansluiten bij een nieuwe club, zodat ik de winterstage daar kan meemaken. Dat zou het ideale scenario zijn."

Hebben er zich al clubs gemeld?

"Neen, maar dat is ook normaal: ik voel me nog maar sinds een week écht klaar. Jij bent de eerste tegen wie ik zeg dat ik een nieuwe uitdaging zoek. Misschien bellen clubs me na het lezen van dit interview. Schrijf het maar op: ik voel me klaar en ik wacht."

Ben je niet bang dat je imago clubs zal doen twijfelen om je te bellen?

"Ik ben niet bang, maar ik weet wel dat de mensen in België bang van mij zijn. Ik zal je iets vertellen: het probleem van dit land is dat er te weinig mensen met lef zijn. Wie bang is van mij, vergeet dat ik altijd correct ben geweest met diegenen die mij correct behandelden. In 2015 is het bij Anderlecht misgelopen omdat ik het gevoel had dat ik onheus behandeld werd door de trainer. Ik heb daarop gezegd wat ik dacht, en misschien heb ik dat op de foute manier gedaan, maar ik heb mijn straf uitgezeten."

Heb je het gevoel dat je het niveau van Anderlecht nog kan halen?

"Je kent me toch? Ik zeg het je klaar en duidelijk: ik kan Anderlecht helpen. Ik kan een versterking zijn, en als ze mij nu in huis halen zou ik tegen de start van de play-offs op topniveau kunnen zijn."

Je kan RSCA duidelijk niet loslaten.

"Ik zou nooit bij Standard of Club Brugge kunnen tekenen. Je weet welke band ik met de supporters van Anderlecht heb. Ik zou hen dat nooit aandoen. Schrijf maar gewoon waar het op neerkomt: ik wil terug naar Anderlecht. Of neen, nog beter: ik moét terug naar Anderlecht. Maak daar je titel van. Ik wil er mijn carrière als speler afsluiten, en ook nadien wil ik me nog ten dienste stellen van de club. Ik wil de nodige diploma's behalen om als jeugdtrainer aan de slag te gaan."

Nu we toch over Anderlecht praten: wat vind je van de nieuwe voorzitter?

"Marc Coucke is iemand met ambitie en dat vind ik goed. Alleen: hij moet beseffen dat Anderlecht Anderlecht is. Het is Oostende niet."

Is hij de juiste keuze?

"Ik heb vertrouwen in de keuze van onze voorzitter. Ik weet dat Coucke het imago van polonaisekoning heeft, maar geloof mij: monsieur Vanden Stock zou hem niet gekozen hebben als hij geen sérieux had."

Iets anders dan: hoe was jij als speler van Anderlecht omgegaan met een 5-0- achterstand op Jan Breydel?

"Ik was gek geworden. (zwijgt even) Het was triest om naar te kijken, om te zien dat het zo ver is kunnen komen. Nu moeten ze zich in Anderlecht afvragen hoe dat komt..."

Na de blamage moest Vanhaezebrouck het uitleggen aan de supporters.

"Hein is een topcoach, maar je kan van hem na een paar maanden nog geen mirakels verwachten. Hij verdient tijd, minstens nog een half jaar. Weet je wat ik zijn grootste verdienste vind? Als zijn A-kernspelers niet voldoen, durft hij een kijkje nemen bij de jeugd. En hij wordt er voor beloond, want wie maakt er tegen Eupen de enige goal? Een jonkie van 18 jaar."

Is dat een deel van de oplossing?

"Laat me jou een vraag stellen: hoeveel spelers uit de eigen jeugdopleiding staan er in de basis bij Anderlecht, en dan bedoel ik jongens die van kindsbeen af in Neerpede hebben leren voetballen? Tenzij je Kums erbij rekent die ze teruggekocht hebben nadat hij elders was doorgebroken, tel ik er nul. Vind jij dat normaal?"

Wat ik vind is niet belangrijk.

"Waar liggen de roots van Anderlecht?"

In Brussel.

"En toch zijn er geen Brusselaars meer in de ploeg. Anderlecht mag niet vergeten wat de club groot gemaakt heeft. Die jonge gast (Amuzu, MGA) heeft nu tegen Eupen het geluk gehad dat hij meteen scoorde. Maar wat als hij een slechte wedstrijd speelt en niet scoort? Gooien ze hem dan weg? Zoals Roland Lamah, Vadis Odjidja, Cheick Tioté...?

Je zit er duidelijk mee.

"Natuurlijk, ik voel mee met die jonge gasten in de jeugdopleiding op Neerpede. Ik heb er zelf nog tussengezeten toen ze me in 2015 naar de U21 verwezen. Ik heb dat trouwens nooit als een straf aangevoeld. De mensen begrijpen dat niet, maar ik zou zelfs blij zijn als ik met de U8 van Anderlecht mag voetballen."

Kunnen ze nog kampioen worden?

"Anderlecht heeft dertien punten achterstand op Club Brugge... Je mag niet spuwen op je tegenstanders: Club heeft nu een sterke ploeg. Zelfs met de puntenhalvering in de play-offs wordt het moeilijk. Anderlecht zal de ploeg moeten versterken als ze nog kans willen maken."

Wat hebben ze nodig?

"Een spits, om te beginnen. Ze hadden Leya Iseka nooit mogen verhuren aan Waregem dit seizoen. Hij barst van het talent. Maar neen, het mannetje heeft karakter en daar worden ze bang van, dus moet hij weg. En wat dan nog? Heeft Luis Suárez geen karakter misschien? Alle grote spitsen hebben karakter. Jestrovic, Mitrovic, Mornar, Mbokani, Aruna Dindane... dat waren allemaal mannen met een wil."

Het laatste onderwerp van dit interview: wat verwacht je van het WK in Rusland?

"Het is nu of nooit voor deze generatie Rode Duivels. Op dit WK moet het gebeuren. Bepaalde spelers komen aan het einde van hun beste jaren. Misschien is het voor mij ook wel de laatste kans..."

Je denkt dus nog aan de Rode Duivels?

"Natuurlijk, maar ik moet ook realistisch zijn en mijn plaats verdienen. Ik denk dat ik daarvoor nog een weg af te leggen heb. Al kan het in het voetbal erg snel gaan. Als ik nu een goede club vind en er opnieuw mijn beste niveau kan halen weet je nooit..."

We weten nu in elk geval wel wat we je mogen toewensen voor 2018.

(Knipoogt) "Dan is dit wat mij betreft een geslaagd interview."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234