Dinsdag 15/06/2021

De nieuwe strijd om de ziel van Vlaanderen

Wat N-VA doet, gaat veel verder dan legitieme kritiek leveren op het ACW

Mijn vader was wat je noemt een echte ACV'er, maar dan één met een wereldwijde visie. Hij heeft de christelijke vakbeweging uitgedragen naar Azië, Afrika en Latijns-Amerika.

Het spreekt vanzelf dat ik, opgroeiend, gerebelleerd heb tegen hem. Maar de vakbeweging zwoer ik niet af. Ik ging bij de rooien, bij het ABVV. Tot zover de onvermijdelijke vadermoord. Voor het overige heb ik het aan hem te danken dat maoïsten, trotskisten en aanverwante doordrammers mij nooit konden bekoren.

Tot op heden blijf ik de erfenis van mijn vader trouw. Zonder de macht van de vakbond kun je de pletwals van hebzucht en uitbuiting niet stuiten. De vakbond verdedigt het recht van de zwakste. Hij is onmisbaar, vandaag meer dan ooit. En als iemand de arbeidersbeweging laaghartig aanvalt, zoals nu gebeurt met het ACW, dan kookt mijn bloed.

Dat sluit kritiek niet uit. Een beweging die meer dan honderd jaar werkt, maakt fouten, hoe zou het anders kunnen? De innige vervlechting tussen ACW en CVP was in mijn ogen zo'n fout. Maar daar viel niet aan te tornen, dat wist ik wel, de sociale en politieke geschiedenis van België is mij bekend. Een andere fout, die het ACW nu zelf toegeeft, was dat het de spaarkas van de arbeiders uitgeleverd heeft aan het woeste kapitalisme.

Vrienden

Maar wat ik nu hoor en lees, is iets heel anders dan legitieme kritiek. De N-VA probeert doelbewust de christelijke arbeidersbeweging te beschadigen. De geruchtenmolen draait op volle toeren. Tot dusver werd geen enkele aantijging bewezen. En toch wordt het ACW nu al schuldig genoemd. Zelfs indien justitie en belastinginspectie het ACW op elk punt vrij zouden pleiten, dan nog zal de christelijke arbeidersbeweging schuldig blijven. Het ACW moet hangen.

Volgens Bart De Wever (Radio 1, De ochtend, 7 maart 2013) is er vanwege het ACW fundamentele oneerlijkheid in het spel. "Dat staat als een paal boven water", voegt hij er aan toe. Dus, wat de nijvere belastinginspecteurs ook bovenspitten, de N-VA heeft nu al op eigen houtje soeverein beslist dat het ACW oneerlijk is.

De N-VA beweert dat ze de ACW-vrijwilligers niet aanvalt. "Totaal niet aan de orde", zegt Bart De Wever in hetzelfde radiogesprek. Laten we dat eens van nabij bekijken.

Je trekt met groot getoeter ten strijde tegen het ACW. Je brengt de top van het ACW in diskrediet. Je speelt leiding en leden uit elkaar. En dan denk je dat je de brave vrijwilligers op het terrein ongemoeid kunt laten? Dat die mensen zich niet diep gegriefd zullen voelen? Dan heb je nog nooit een KWB'er of een KAV'ster, pardon, ik loop achter, een mevrouw van Femma van dichtbij gezien. De ACW'ers noemen elkaar vrienden, nietwaar, van het simpelste lid in een Vlaamse wijk tot voorzitter Develtere toe. Pak één vriend aan en je valt alle vrienden aan.

Wat is er toch aan de hand? Waarom moeten precies de vrienden hangen? En niet bijvoorbeeld de kameraden?

Karaktermoord

Er is een strijd aan de gang, een bitse strijd om de ziel van Vlaanderen.

Ik verneem sombere geluiden over de zuurtegraad van de Vlamingen. Ik wil niet wegkijken van onprettige of ronduit alarmerende tendensen. Die zijn er, punt. Toch denk ik niet dat de ziel van Vlaanderen een vat azijn is.

De ziel van Vlaanderen, dat zijn honderden acties en afdelingen en verenigingen, dat zijn tienduizenden idealistische vrijwilligers die werken tot in de kleinste uithoeken van de Vlaamse provincies, elke dag opnieuw. Dat alles is niet het monopolie van het ACW, ik wil zeker het ABVV of de Boerenbond of de jeugdbeweging of andere organisaties, bij welke zuil ze ook horen, niet onderschatten. Maar het grootste deel komt ontegenzeglijk van het ACW, van de vrienden dus. Al die acties, al die idealisten, maken de ziel van Vlaanderen tot wat ze is. Daarom is het woord waarmee je de ziel van Vlaanderen het best kunt beschrijven: solidariteit. Zij is het die Vlaanderen voor nog meer verzuring behoedt.

De N-VA wil de ziel van Vlaanderen veroveren. Nu. Echter, de plek is bezet, al tientallen jaren. Ik herhaal het, niet uitsluitend, maar toch vooral door het ACW. Daarom moet in de eerste plaats het ACW onherstelbaar worden beschadigd. Dat is de inzet van de niet in te dammen stroom verdachtmakingen zonder een spoor van bewijs. Dat is het doel van deze poging tot karaktermoord.

Wat ze bij de N-VA blijkbaar niet beseffen, is dat het ACW in al zijn vertakkingen onlosmakelijk vergroeid is met de ziel van Vlaanderen. Wie het ACW vernielt, vernielt de ziel van Vlaanderen.

En wat krijgen we dan?

Dat vat azijn, vrees ik.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234