Dinsdag 25/02/2020

De negen levens van Ali Lukunku

Een aantal keer leek hij al verloren voor het voetbal, maar elke keer stond Ali Lukunku weer op. Een nieuwe verrijzenis volgde dit weekend toen de Standardspits tekende voor twee goals tegen Brussels.

Door Kristof Windels

Brussel l Hij stond zaterdag in het Edmond Machtenstadion voor de eerste keer in de basis sinds zijn avontuur bij het Turkse Galatasaray. Wat ervoor en erna allemaal gebeurde is samen te vatten als 'een turbulent leven'.

Op 14 april 1976 zag de kleine Ali Maboula Lukunku zijn eerste levenslicht in Kinshasa. Zijn vader was jachtpiloot en bracht de familie na een kort verblijf in Italië over naar Grenoble, waar Ali bij de plaatselijke voetbaltrots terechtkwam. De club veranderde in tien jaar tijd zes keer van naam, moeilijk om dat stabiel te noemen. Op z'n twintigste verhuisde Ali dan naar ASOA Valence om een seizoen later al bij een andere club te spelen: AS Monaco. Het was daar dat Standard hem in 1998 ontdekte, wat meteen een eind maakte aan een lang Frans verhaal.

Lukunku kwam bij de Rouches terecht toen daar slag om slinger van trainer werd veranderd. Hij werkte met Ivic, Mijac, Thissen, D'Onofrio, Preud'homme en Waseige. In totaal scoorde hij 48 goals in vijf seizoenen met Standard, wat interesse deed opwekken van onder meer Anderlecht.

Het werd uiteindelijk een toptransfer naar het Turkse Galatasaray, voor de stevige prijs van drie miljoen euro. Helaas echter, de carrièreplanning van de Congolese Fransman werd in Istanbul helemaal in de war gebracht. In plaats van het verhoopte succes kon hij er niet anders dan anderhalf jaar zijn broek verslijten op de bank. Hij speelde in vijf wedstrijden en scoorde slechts één keer. Versast naar Lille dan maar: één wedstrijd, nul goals.

Toch werd hij in de zomer van 2004 opgepikt door AA Gent, dat in hem een langverwachte targetspits zag, maar er kwam ongeluk. Een dag nadat Lukunku een contract had ondertekend bij de Buffalo's, kregen ze daar van de Belgische bond te horen dat Lukunku in maart een positief plasje had gepleegd en dus was geschorst. Amfetamines. Gent voelde zich bedot, maar Lukunku zei van niets te weten.

In januari 2005 was de schorsing afgelopen, maar niet de miserie. Begin april liep Lukunku in Charleroi een zware knieblessure op. Een operatie, en dan een ruzie. "We kregen een tijdlang niets van hem te horen", aldus Gentmanager Michel Louwagie. "Hij had nochtans een BMW 535 Touring van de club, groot genoeg denk ik om zich toch even naar hier te laten voeren." Een deurwaarder stelde officieel zijn afwezigheid vast waarop het contract werd verbroken. De arbeidsrechtbank moet in april uitmaken of dat terecht was.

In de tussentijd maakte Lukunku een jaar zonder voetbal door. Hij revalideerde in het Franse revalidatiecentrum Cap Breton, maar hield in zijn woonplaats Luik goede contacten met Standard. Hij wilde desnoods gratis voor de Rouches spelen, maar zo ver kwam het niet. Hij kreeg een (klein) contract, en voor dat weinige geld schonk hij Standard al drie belangrijke goals: de 4-4 in Brugge en twee op Brussels.

Lukunku terug? Dat lijkt een beetje overdreven. Afgetraind ziet hij er vandaag toch nog altijd niet uit. En bovendien lijkt hij voorlopig niet de voorkeur te krijgen op zijn concurrenten in de spits, De Camargo en Jovanovic, dit weekend geschorst en gekwetst.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234