Donderdag 21/10/2021

De nachtmerrie van Joël Smets

Somber komt Joël Smets het zaaltje aan de motorcross in het Rooiveld binnen. De wereldkampioen gaat zitten, een glas water wordt gebracht. Al een heel seizoen wordt de crosser geplaagd door technische problemen aan de Husaberg-motor. Problemen die maar niet opgelost raken. Een diepe zucht: 'Het lijkt wel een droom. Ik hoop wakker te worden, zodat deze nachtmerrie voorbij is.' De start van een monoloog van bijna een halfuur.

voortkapel.

eigen berichtgeving

'Laat ik het seizoen overlopen. Het is begonnen met een korte voorbereiding wegens mijn armblessure. Toch was ik er helemaal klaar voor. Meteen na mijn eerste GP, waar ik derde werd, voelde ik dat het goed zat. Maar de volgende wedstrijd, in Frankrijk, kende ik al problemen. De eerste reeks kwam ik over de meet met een afgeslagen motor.

"Aanvankelijk dachten we dat het ontstekingsproblemen waren. Dezelfde dag nog hebben we het toeleveringsbedrijf verwittigd. Met diezelfde motor won ik in Spanje. Heel het weekeinde hoorde ik geen enkele valse klank en we dachten: 'Dat probleem hebben we kordaat opgelost'.

"In Oostenrijk viel ik uit met een gebroken klep, maar dat staat los van mijn andere problemen. Dit is iets wat altijd kan gebeuren in een mechanische sport. Afgezien van dit euvel marcheerde de motor perfect. Maar in Italië daagden de moeilijkheden weer op. Nu meenden we dat het aan de carburator moest liggen. Gelukkig was er een plaatselijk bedrijf dat dat snel oploste. Toch viel ik in de eerste reeks uit en werd ik in de tweede manche met de hakken over de sloot derde. Alvorens naar het Tsjechische Loket te gaan hadden we testen ondernomen: er was geen vuiltje aan de lucht. Maar dat weekeinde kwam ik in geen van beide reeksen aan.

"Nu werd het al een beetje moeilijker zoeken. We besloten dan maar om geen risico te nemen en namen de ontsteking die we vorig jaar hadden gebruikt. Dat was ook het enige wat er veranderd was aan de motor. In Duitsland ging het dan weer goed. Omdat ik wat overgemotiveerd was na Loket maakte ik een foutje in de eerste reeks, maar de tweede won ik. Dan kwam Groot-Brittannië. Zaterdag rijdt de motor perfect, zondag kom ik twee keer niet aan. Ja, dan weet je het niet meer. Ik heb nooit in magie geloofd, maar je zou van minder bijgelovig worden.

"De vorige grote prijs, in Slowakije, heb ik wel gewonnen, maar op een bergop van 80 meter verloor ik er 20. Met durf en kunde reed ik bergaf zo snel ik kon en behaalde zo de zege. Toch was ik er niet gelukkig mee. Ik weet niet hoe ik erin geslaagd ben me nog te motiveren. Ik vind van mezelf dat je wreed sterk moet zijn om je zo op te laden. Maar ik rijd dan ook doodgraag met de motor en zal vechten tot de laatste snik. Zo heb ik in Engeland alsnog twee WK-punten uit de brand gesleept: door te voet de aankomst te halen.

"Ik ben ten einde raad nu. Na Slowakije reed ik tien dagen niet meer met de motor. Ik had er even geen zin in. Daarna kwam ik volledig opgeladen terug uit Italië, met volle goesting. Maar tijdens de opwarming van de cross in het Rooiveld woensdag reed ik met moeite twee ronden en na een kwartier stond ik weer te prutsen. Dit heeft geen zin. Ik heb me nog nooit zo slecht gevoeld, het lijkt alsof ik in een droom leef.

"Ik heb naar Kurt Nicoll, de racemanager van Husaberg, gebeld en vroeg hem naar de directeur van Husaberg te bellen. Want voor zondag in Namen zie ik maar een paar mogelijkheden. Ten eerste met mijn eigen motor rijden. Met de mogelijkheid dat ik nog meer gefrustreerd raak en mezelf en Husaberg belachelijk maak. Dan rijd ik liever met KTM of helemaal niet. Volgend jaar stap ik waarschijnlijk toch over. Mijn contract is getekend met de holding waar Husaberg en KTM beide toe behoren. Let op, ik sta niet te springen voor die overstap. Ik ben niet iemand die wegloopt van de problemen. Neen, ik los ze op en ga door, maar nu sta ik machteloos. Als je huis in brand staat, moet je er ook niet meer in lopen. Het is precies alsof we de basisprincipes van de motor niet meer kennen. Toen ik zeven jaar was reed ik met een minibrommer die dat ook had. Ook toen vond ik het probleem niet, maar ik zat wel in het eerste studiejaar.

"Het is ongelooflijk frustrerend. Ik word dit jaar 30 en voel me elk jaar sterker. Door mijn blessure had ik een lange winter. Ik ben er sterk uit gekomen en stond dit jaar op mijn hoogste niveau ooit. Maar misschien is het de laatste keer dat het stijgt. Ik weet niet waar mijn top ligt en ben me er wel van bewust dat het bergaf kan beginnen te gaan. Na mijn drie wereldtitels was ik voor 100 procent klaar om de vierde te pakken. En dat is net frustrerend: op het sterkste moment van je leven de titel missen, dat is moeilijk te verwerken. Hetzelfde overkwam me al in '94, maar toen had ik niet echt competitief materiaal en miste ik nog wat maturiteit. Toen kon ik er mee leven, op dit moment is dat veel moeilijker. Een titel kan je nooit ophalen. Misschien word ik nooit nog wereldkampioen, misschien nog drie keer, maar deze ben ik kwijt. Of toch bijna.

"Toch weiger ik de handdoek te werpen. Ook al sta ik voor de start van de laatste GP 39 punten achter, dan nog zal ik blijven vechten. Toch begin je aan vanalles te denken. Je staat op met die zorgen en je gaat ermee slapen. Mijn hoofdmecanicien Ludo Van Der Veeken is al naar de dokter gegaan. Hij is er ziek van. Hij voelt zich verantwoordelijk.

"Stel je voor: identiek dezelfde motor als in '98 marcheert nu niet. Ik rijd al zeven jaar met Husaberg. Ik veroverde drie wereldtitels met hen, won 21 grote prijzen, won de Cross der Naties. Dat doe je niet met amateurs. Maar nu staan we als full-profs voor een voldongen feit. We zijn radeloos. Wie gelooft zoiets. Je kunt iemand gemakkelijker wijsmaken dat Sinterklaas bestaat. Je wordt er helemaal tureluut van. Als je auto zonder benzine valt, ga je ook niet kijken of de banden wel hard genoeg opgepompt zijn. Wel, wij zijn al zo ver dat wij wel naar die banden gaan zien.

"Zeg, maar jullie zitten hier zo stil te kijken. Dat is hier geen begrafenis hoor."

Freddy Carremans

Joël Smets: 'Als je auto zonder benzine valt, ga je ook niet kijken of de banden wel hard genoeg opgepompt zijn. Wel, wij zijn al zo ver dat wij wel naar die banden gaan zien'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234