Donderdag 27/01/2022

De Munt oogst applaus in New York

'Luci mie traditrici' opgevoerd op Lincoln Center Festival

New York / Van onze medewerker ter plaatse

Stephan Moens

Het Lincoln Center Festival is een van die organisaties die moeten trachten een kunstencentrum - en het Lincoln Center in New York is er een van de eerste orde - levendig te houden als het seizoen voorbij is. Sommige doen dat op een eerder triviale, zij het erg efficiënte manier: zo is er tegelijkertijd op het grote voorplein tussen het New York State Theater, de Metropolitan Opera en de Avery Fisher Hall een dansvloer opgebouwd waar je voor enkele dollars je swingkunsten mag vertonen (Midsummer Night Swing). Andere, zoals het Festival, zoeken het in een gedurfde programmering - in elk geval gedurfder dan wat de drie genoemde grote instituten rond het plein tijdens het jaar aandurven. Dit jaar zijn dat bijvoorbeeld een opera van Philip Glass en Robert Wilson (White Raven), die een soort 'ontdekkingsreis naar het onbekende' wil zijn en een project van Benjamin Bagby (van het vroegere ensemble Sequentia) en Ping Chong over het Scandinavische Edda-epos. Daarnaast staan componist Salvatore Sciarrino en choreografe Trisha Brown centraal, met eigen werk (kamermuziek voor Sciarrino en de choreografie El Trilogy voor Brown) en - als hoofdattractie van het festival - hun enige samenwerking tot nu toe, de Munt-productie van Sciarrino's korte opera Luci mie traditrici.

De opvoering vindt plaats in het La Guardia Drama Theater, een relatief kleine maar goed geëquipeerde zaal van een hogeschool, die schuin achter Lincoln Center een beetje verstopt ligt. Het publiek dat er op af komt is navenant: veel relatief jonge mensen plus de artistieke incrowd. Enkele ouderen (sponsors?) verlaten na tien minuten de zaal; zij hadden wellicht iets anders verwacht dan de etherische, schijnbaar toevallige en extreem stille klanken van Sciarrino's instrumentale schriftuur en de kunstmatige, met arabeske versieringen doorspekte vocale lijnen. Wie blijft, luistert gespannen naar het verhaal dat door het orkest wordt verteld en naar de hoofse hyperbolen van de personages, die gespiegeld worden in hun artificiële gestiek.

Dat is niet anders dan bij de première in Brussel, waar het stuk op een even attent publiek kon rekenen en door de kritiek bijzonder positief werd onthaald (Le Monde noemde de productie "van een absoluut perfecte poëtische eenvoud"). Sciarrino is in de Verenigde Staten niet bekender dan bij ons, maar regisseuse Trisha Brown speelt wel een thuismatch. Nochtans is niet zij het maar zijn het de componist en de dirigent, de nieuwe muziekdirecteur van de Munt Kazushi Ono, die het grootste applaus in ontvangst mogen nemen. Dat kan niet enkel op de rekening van de beleefdheid van de New Yorkers geschreven worden, het getuigt ook van een terechte appreciatie voor het meticuleuze en toch geïnspireerde werk van Ono. Er zijn wellicht niet veel operahuizen die volledig met eigen krachten een zo hoogstaande uitvoering van een moeilijk hedendaags werk kunnen afleveren. Ook de pers heeft dat opgemerkt; de New York Times, die al tevoren een halve bladzijde aan de komst van de productie had gewijd, looft in een recensie de musici uit het orkest van de Munt, "schitterend geleid door Kazushi Ono", naast het "erg efficiënte theater" en de "opmerkelijk goede" zangers. Daarbij mag opgemerkt worden dat de productie sinds de première in de Munt aan natuurlijkheid heeft gewonnen, wat haar niet in alle opzichten ten goede komt. Met name de gebaren van de zangers lijken vooral in het begin af te glijden naar de traditionele operagestiek; later, als de choreografie van Brown dwingender wordt, krijgt het gebeuren weer de nodige artificiële hoofse elegantie. Net als in de maniëristische madrigaalstijl waar Sciarrino heel de tijd naar verwijst, is de natuur in deze muziek slechts interessant in de organisatie die de mens eraan geeft.

Opera

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234