Zondag 15/12/2019

De moslimminderheid van dit land gaat vreselijk verkrampt om met haar marginale relschoppers

Beeld UNKNOWN

Antwerpen zet zich deze dagen in het middelpunt van de lokale kiescampagne. Als grootste stad van Vlaanderen en als historische barometer van de politieke conjunctuur claimt de havenstad sowieso om de zes jaar een hoofdrol. Bart De Wever en zijn N-VA voeren deze keer ook nadrukkelijk een nationale campagne, die tot vorig weekend uitstekend op koers leek. Voortkabbelend op de nationale trends en het bekende discours leek het een opwarmertje voor het echte werk in 2014 te gaan worden.

Tot plots, na hevige onlusten in Caïro en Benghazi, het klettert in Borgerhout. En de rellen in het meest etnisch gekleurde deel van Antwerpen nopen nieuwsmakers tot een interessant gewetensonderzoek over de rol die ze wensen te spelen. Ja, het gaat over een eerder marginaal groepje, de Sharia4Belgium en consorten. Een handvol jongelingen die net oud genoeg is om hun baard te laten groeien en wat haatdragende, provocerende taal te verkopen. Taal die hoofdzakelijk lijkt aan te slaan bij een leeftijdscategorie van 12 tot 15 jaar, kwajongens met te veel tijd en te weinig ouderlijk gezag. Door ze aandacht te geven in kranten en op televisie, bedien je net de extremisten op hun wenken en daar wordt niemand beter van, is een redenering die best wat opgang maakt.

Nochtans druist dat in tegen een fundament van goede journalistiek: durven de vinger op de wonde leggen. Niet de aanstokers op zich zijn nieuws, wel de grootstedelijke context waarin het gebeurt. Met daarbij de bittere conclusie dat zoveel jaren nadat de eerste barsten in de multiculturele samenleving opdoken, opnieuw een jonge generatie relschoppertjes klaar staat om mee te heulen met de eerste de beste ophitsers. Hoezeer het teleurstelt voor al diegenen die hard werken aan een beter samenleven in de grootstad: het probleem van een 'verloren' generatie moslimjongens is bijlange niet opgelost. Net daarom is de discussie 'Is 't stad nu van iedereen of net niet?' ook zo boeiend. Ze is symptomatisch voor een samenleving die zelfs in haar taalgebruik systematisch 'allochtoon' en 'autochtoon' hanteert, of die Turkse of Marokkaanse Belg nu 1ste, 2de, 3de of zelfs 4de generatie migrant is. Die semantische opdeling is ziekelijk uitsluitend en verdient een debat op zich.

Maar net zo goed gaat de moslimminderheid van dit land vreselijk verkrampt om met haar marginale relschoppers. De moslims die het geweld veroordelen ontvangen zonder probleem een resem bedreigingen alsof dat de gewoonste zaak van de wereld is. Het wordt tijd dat al de gematigde moslims, aangepast aan de West-Europese context waarin ze leven, zich mengen in de discussie en enkele duidelijke lijnen in het zand trekken.

Het belangrijkste verwijt dat opiniemakers politici maken in tijden van kiesstrijd, is dat de campagne over de inhoud moet gaan. De kans was nooit groter voor Antwerpse politici om dat de komende weken dan ook echt te doen.

Wouter Verschelden
Hoofdredacteur

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234