Maandag 14/06/2021

'De Morgen' sprak exclusief met atletieklegende Carl Lewis in Athene

'Ik had maar ��n verlangen: groter worden dan mijn moeder. En nu ben ik de wereldberoemde, rijke olympi�r van de eeuw'

'In mijn tijd was alles beter'

Zijn lijf is hetzelfde, misschien een paar vetprocentjes meer. Ook de blik is dezelfde, aan alertheid heeft hij niks ingeboet. Zelfs de manager is gebleven, de kleine Joe Douglas. Aan negenvoudig olympisch kampioen Carl Lewis (43) zie je alleen dat hij ouder wordt als hij zijn schedel niet heeft geschoren en de grijze stoppeltjes doorbreken. De Morgen sprak exclusief met hem en liet geen onderwerp onaangeroerd: zijn 'dopingverleden', zijn filmcarrière en ten slotte de povere staat van de atletiek. 'Sorry dat ik klink als een oude zak.'

Olympiër van de eeuw, atleet van de eeuw, meer gouden medailles dan hij muren heeft om ze aan op te hangen, Carl Lewis heeft na vier Olympische Spelen als atleet alles wel gezien. In Athene was hij als toerist en als woordvoerder voor sponsor Swatch. "Ik ben hier als een liefhebber van sport. Ik ken heel wat ex-atleten die in de tribune zitten en zichzelf op de baan zien staan en heimwee hebben naar de tijd dat zij nog liepen. Welnu, ik ben daar helemaal klaar mee. Mijn tijd is voorbij. Mijn erfenis voor de sport staat gelukkig nog overeind, anders hadden ze mij hier niet voor gevraagd."

Wat hebt u hier in Athene al gezien?

Carl Lewis: "Alles wat ik kon zien. Het is niet altijd gemakkelijk, want overal waar ik kom, willen mensen foto's maken met mij of ze willen een handtekening. Dat aspect van mijn leven is niet veranderd."

Zit u altijd bij het atletiek?

"Oh nee. Ik ben (dit interview vond plaats afgelopen donderdag, HV) tot nog toe één uur op zaterdagavond in het stadion geweest. Mooi stadion, daar niet van, maar ik ga liever naar andere sport kijken. Die avond had ik een opdracht voor de Spaanse televisie, dus moest ik daar wel zijn. Ik heb badminton gezien, tafeltennis, zelfs roeien, handbal, volleybal en alles wat ik maar kon meepikken. Atletiek kan ik zien wanneer ik wil. De 100-meterfinale heb ik in mijn hotel gezien. Wat lopen ze hier laat zeg, dat had ik in mijn tijd nooit gepikt."

Hoe doet u dat om dat lijf van u in orde te houden?

"Ik zeg altijd: ik train niet meer, maar ik oefen veel. Het verschil is wat je ermee beoogt. Ik wil fit blijven en ik doe niks meer tegen de tijd. Ik zit vaak in de powerzaal en verder doe ik af en toe een 200-metertraining maar dan alleen het uithoudingsgedeelte waarbij je niet voluit gaat. Joggen doe ik nooit. Dat haat ik. Ik doe liever tien keer een 200 submaximaal dan dat ik vijftien minuten aan één stuk loop. Als ik lange inspanningen wil leveren, ga ik fietsen. Ik doe soms mee aan wedstrijden, maar ik race niet. Meerijden, dat is mijn specialiteit. Ik ben nog wel redelijk fanatiek, vooral in de powerzaal. Ik vind geen partners van mijn leeftijd. Ze gaan er allemaal aan als ze willen tillen wat ik til. Dus train ik nu met jonge jongens. Ik heb nog zoveel energie en dat komt omdat ik fit blijf."

Wat is de motivatie?

"Dat lijf behouden. En mijn nieuwe werk. Ik ben nu filmacteur en ik word gevraagd omdat ik er zo fit uitzie. Het zou een beetje gek zijn om een buikje te kweken, want dan krijg ik geen filmrollen meer. Ik ben 43 jaar, maar toen ik veertig werd, ben ik eigenlijk opnieuw twintig geworden. Ik ben dus 23, een jonge acteur zeg maar."

In welke films hebt u gespeeld?

"De bekendste is vorig jaar uitgekomen: Alien Hunter, een science-fictionthriller. Ik heb nooit de hoofdrol, maar dat komt misschien nog wel. Een jaar eerder was er Atomic Twisters. In november komt er nog één aan: Tournament of Dreams. Eigenlijk speel ik elk jaar wel in één film en er staan nog drie projecten op stapel in de tv-wereld: twee sitcoms en een documentaire. Werk genoeg en daarom ben ik ook naar Los Angeles verhuisd."

Naar Bel Air?

"Nee, ik ben niet gek. Ik woon aan de kust ten westen van Santa Monica. Prima om te wonen, maar mijn huis in Houston heb ik ook nog."

Eigenlijk hebt u ook als atleet altijd een beetje geacteerd.

"Dat klopt. Hoewel, optreden vind ik een juistere omschrijving. Ik heb de mensen altijd willen vermaken. Ik was een entertainer. Ik hield van het publiek en ik hield van de competitie. Op de Spelen van Los Angeles, toen ik vier keer goud haalde, ben ik dik in de problemen gekomen met de organisatie omdat ik de fans uitgebreid ging bedanken. Ik deed één ererondje, en vervolgens nog één, ik kon er maar niet genoeg van krijgen. 'Nu moet je van de baan', schreeuwde een official mij toe. 'Want de series van de tien kilometer moeten worden gelopen.' Daar had ik dus lak aan. Die tien kilometer moest maar tien minuten later beginnen, vond ik."

Met welke bedrijven werkt u?

"Swatch en Nike. Ik heb eventjes bij Mizuno gezeten, maar ik ben een Nike-man. In 1981 heb ik daar getekend. Die passage bij Mizuno was een grote vergissing in mijn carrière. Ik was een beetje het kind dat van huis was weggelopen. Maar toen ik terugkeerde, waren we meteen weer dik."

We zijn twintig jaar na uw vier gouden medailles in Los Angeles en tien jaar na uw laatste goud in het verspringen. Zijn er herinneringen die steeds terugkomen?

"Wat overheerst, is blijdschap en goede herinneringen. Los Angeles is wel bijzonder. Ik woon daar nu. Deze zomer was er wel elke week een retrospectieve over LA 1984 en daar kwam ik telkens in. Ik had nooit gedacht dat ik daar had kunnen wonen. In 1984 zaten we er met de hele familie samen in een huis, voor het eerst sinds ik van de middelbare school afkwam."

Bent u bereid te praten over de trieste staat van het atletiek?

"Dat heb ik altijd gedaan. Van toen ik nog atleet was, heb ik aangeklaagd wat fout ging."

Wat is er fout gegaan?

"Toen ik kwam, was de sport antiek. Ik en nog wat anderen hebben eisen gesteld: zo en niet anders. Men heeft veel dingen veranderd, waardoor mensen een herkenbare atletiek kregen met herkenbare sterren. Blijkbaar was dat tegen hun zin, want ik was nog maar net weg of alles werd weer teruggedraaid. De internationale atletiekbond heeft precies de sport die ze willen."

Wat was beter in uw tijd?

"Alles. De atleten werden beter behandeld, beter betaald vooral. Alles was beter geregeld voor de toppers. Ze lopen nu zelfs weer series in de grote meetings. Dat was in mijn tijd ondenkbaar, dat hadden wij nooit toegestaan. Ik heb dat toen laten veranderen. Is het er beter op geworden? Nee, want er zijn zelfs meetings kapotgegaan. Waar is Berlijn?"

Vervolg op pagina 18

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234