Vrijdag 07/08/2020

De mens in de aap, of was het omgekeerd?

De keren dat je je behaarde spiegelbeeld krijgt voorgehouden, maken veel goed

dans l Le chant d'amour du grand singe

Liv Laveyne HH

Gooide hij enkele miljoenen jaren geleden zijn pels af, dan grijpt hij nu bij het eerste vriezen naar een bontjas. Evolutie, het is een raar beestje. Voor Le chant d'amour du grand singe baseerde choreografe Karine Ponties zich op die grote aap, de mens.

In Frankrijk bestaat een experimenteel literatuuratelier genaamd OuLiPo oftewel Ouvroir de Littérature Potentielle, waarbij gezocht wordt naar nieuwe literatuurvormen. De schrijver Jacques Jouet was geïntrigeerd door lianenslingeraar Tarzan. E.R. Burroughs, de geestelijke vader van Tarzan, had bij zijn boek een lexicon gevoegd met gorillataal, net zoals Tolkien een taal creëerde voor zijn elfen en hobbits. Jouet besloot om met die gorillataal gedichten te maken.

Choreografe Ponties combineerde die inspiratie met antropologische studies over de sociale omgangsvormen bij de inuits en plaatste dat in confrontatie met de westerse mens. Le chant d'amour du grand singe is een cultuurclash met dans en muziek doorspekt met de nodige humor. De muziek van Dominique Pauwels, sinds vorig jaar huiscomponist bij Het Muziek Lod, accordeert met het thema: stiltes, voorstuwende beats en straatgeluiden als evolutionair patroon.

Drie in een pluchen kapje gehulde gestaltes verkennen nieuwsgierig de ruimte, aanvankelijk schuchter en met gelijke tred. Tot er iemand uit de pas loopt, en wordt nageaapt. De dissident stoot geluiden uit om tot een woord en zo associaties te komen: "Les mots passent, pisser sur le pape, ne dominez pas vos passion." Woord, religie en passie hebben de aap tot mens gemaakt. Het trio ontdekt elkaars seksualiteit. Zingt om leven in de andere te blazen.

De drie performers (sopraan Ana-Moreno Lasalle, danseres Cécile Loyer en commedia dell'arte-actrice Sabrina Marsili) komen uit heel aparte kunstdisciplines, maar dat speelt Ponties nauwelijks uit: het trio beperkt zich in Le chant vooral tot bewegende lichamen of veeleer één aaneengeklit lichaam waaruit af en toe een arm of been opduikt. Dat abstracte wordt gecombineerd met herkenbare uitingen van sociale codes én kritiek: haasje-over evolueert naar paard en ruiter. Een kinderspelletje wordt dominantie. De apin in bontjas schermt haar gezicht af als een filmdiva en roept: "No pictures please!"

De eentonigheid die in het abstracte bewegingsmateriaal sluipt, kan zeker niet de aandacht redden in Le chant, maar de erotische tekstfragmenten (in het Frans) en de keren dat de mens zijn behaarde spiegelbeeld krijgt voorgehouden, maken veel goed.

WIE Dominique Pauwels en Karine Ponties WANNEER EN WAAR 9 tot 12 maart in NTGent/Arca, info en tickets 09/225.01.01 of www.publiekstheater.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234