Donderdag 13/08/2020

De meest mysterieuze manager

Portret van VRT-baas

Dirk Wauters na zijn eerste mediastorm

in medialand

Dirk Wauters is Tony Mary niet. De Woestijnvisbom maakte deze week voor het eerst duidelijk hoe groot het verschil is tussen de oude en de nieuwe grote baas van de VRT. Maandagavond gaf Tony Mary tekst en uitleg in Terzake. Dirk Wauters kwam, zag, pleegde overleg met de voorzitter van de raad van bestuur en de mediaminister, stuurde het dossier door naar het Rekenhof en zond de immer vriendelijke Wim Vanseveren naar de coyotes van de Vlaamse pers. Brand geblust. Donderdag treedt Wauters voor het eerst uit de schaduw, wanneer hij met zijn jaarverslag naar het parlement stapt.

Door Brecht Decaestecker

Niets dan kamerbrede glimlachen op vrijdag 2 maart 2006. In een vergaderzaal op het ministerie van Media stellen Geert Bourgeois (N-VA) en Piet Van Roe, gedelegeerd bestuurder ad-interim van de VRT, le nouveau president voor: Dirk Wauters.

Dirk wie? Zo klinkt de reactie van zowat alle aanwezige journalisten. Op één na. "Dirk Wauters, de topman van Siemens", verbaast Ronald Meeus, tegenwoordig mediajournalist en vroeger economiejournalist bij De Morgen. Ronald is vroeger nog met Wauters op persreis naar Afrika geweest en herinnert zich hem als een bijzonder grappige man. Daar valt die middag ten kantore Bourgeois weinig van te merken. Wauters komt op zijn eerste persconferentie niet verder dan een paar clichés: "In een pluriform medialandschap is een slagvaardige omroep belangrijk." En: "De missie van de VRT is inspireren, informeren en amuseren. De kijkcijfers zijn belangrijk, maar ook de kwaliteit." Yeah right.

Wie Dirk Wauters na iets meer dan honderd dagen aan het hoofd van de VRT probeert te omschrijven, komt al vlug tot de volgende adjectieven: ernstig, doelgericht, maar ook wat saai. Met andere woorden, hetzelfde imago als dat van de twee politici die hem zijn nieuwe job gegeven hebben: Geert Bourgeois en Yves Leterme. "Maar ik kan je verzekeren dat hij absoluut geen grijs figuur is", aldus Bourgeois. "Ik heb hem ondertussen leren kennen als een man met een visie, die weet wat hij wilt."

Zit hij voorlopig toch met het imago van grijze muis opgescheept, dan heeft Wauters dat aan twee redenen te danken. De eerste had hij zelf in de hand. De tweede, daar kon hij weinig aan doen. Wauters wordt als saai omschreven omdat het grote publiek hem niet kent en hij voorlopig onzichtbaar blijft. Donderdag treedt hij voor het eerst sinds zijn benoeming in de spotlights. Dan trekt hij met het jaarverslag van de VRT onder de arm richting Vlaams Parlement. Vervolgens trekt hij tijd uit om journalisten te woord te staan. Die timing had hij al bij zijn aantreden vastgelegd en hij is er niet één keer van afgeweken. Al moet het de voorbije week, toen het contract met Woestijnvis uitlekte, gekriebeld hebben. Dat hij niet gereageerd heeft, bewijst dat Wauters consequent is en vasthoudt aan zijn principes. Zo erg zelfs dat hij liet weten niet te appreciëren dat De Morgen een portret van hem maakt. Niet dat hij het abnormaal vindt wat we doen, maar hij vroeg vriendelijk de publicatie uit te stellen tot na zijn doortocht in het parlement.

"Het uitlekken van het contract met Woestijnvis en de hetze daaromtrent zal hem wel verrast hebben", aldus Geert Bourgeois. "Ik kan me inbeelden dat het publieke karakter van de openbare omroep en de omvang, onverwachtheid en snelheid waarmee zulke zaken de kop opsteken dingen zijn waarmee hij zal moeten leren leven, al leer je dat wellicht nooit. "Je kunt dat ook niet vergelijken met politici, die het gewoon zijn om te gaan met de media in crisissituaties. Toch heeft hij dat perfect opgelost. Hij heeft onmiddellijk overlegd en het dossier bezorgd aan het Rekenhof, dat met een onderzoek bezig was. Hij heeft me laten weten dat hij nu opnieuw onderhandelt over de contracten met alle productiehuizen."

"Het is niet omdat hij niet in de media komt, dat hij een grijze muis is", vertelt Guy Peeters, voorzitter van de raad van bestuur van de VRT. "Dat wordt al gauw gezegd, omdat tegenwoordig persoonlijkheden die er een beetje uitschieten door de media zeer snel opgepikt worden. Dat betekent niet dat je geen interessante mensen kunt tegenkomen onder degenen die daar buiten blijven."

De tweede reden van zijn 'saaie' imago is dat Wauters - of hij dat nu zelf wilt of niet - vergeleken wordt met zijn voorganger Tony Mary, over wie dit wellicht de enige zin aller tijden is waarin zowel zijn naam als het woord 'saai' voorkomt. Mary, nooit vies van een straffe quote meer of minder, bleek voor journalisten een godsgeschenk. De vergelijking was onvermijdelijk, voor om het even wie die hem had opgevolgd. De Vlaamse regering heeft gekozen voor een nieuwe manager met een totaal ander profiel dan de vorige. Ongetwijfeld doelbewust. Typerend was dat maandagavond Tony Mary, ex-manager, in Terzake, een VRT-programma, tekst en uitleg over de financiële situatie van de openbare omroep kwam geven. En niet de nieuwe CEO.

"Dirk Wauters is duidelijk de zoon van zijn vader", vindt Guy Peeters. Die kan het weten, want hij heeft met beiden samengewerkt. Luc Wauters, geboren in Hoboken in 1926, verzamelde diploma's als waren het postzegels. Hij schopte het aan de KU Leuven tot doctor in handels- en financiële wetenschappen. Daarna behaalde hij het licentiaatsdiploma handels- en consulaire wetenschappen aan de UFSIA en master of science aan de Columbia university in New York. Daarmee klom hij op tot de absolute top van de Belgische financiële wereld, want vanaf 1963 was hij directeur van de Kredietbank en van 1966 tot 1978 was hij voorzitter van die Kredietbank en bekleedde hij verschillende bestuursfuncties in tal van andere bedrijven.

Ondertussen liet Luc Wauters zijn zoon Dirk net als hij studeren in de Verenigde Staten. Aan de Stanford Graduate School in Californië behaalde hij een master of business administration. Aan de KU Leuven was hij daarvoor al twee keer afgestudeerd met grote onderscheiding, als burgerlijk ingenieur elektronica en licentiaat toegepaste economische wetenschappen. Na zijn studies in Californië bleef hij in de Golden State wonen,waar hij aan de slag ging bij Standard Oil en bij het Californische Valid Logic Systems, waar hij tussen 1988 en 1991 director marketing was. Nadien vervolgde hij zijn loopbaan bij McKinsey & Company in Nederland.

Toen Wauters benoemd werd tot gedelegeerd bestuurder van de VRT kwam hij over van Siemens België en Luxemburg, waar hij aan het hoofd stond van de telecomafdeling. Een bedrijf waarmee hij in die periode zeer nauw samenwerkte en dat hij door en door kent is Belgacom, geen onbelangrijke partner van de VRT sinds telecommunicatie en media steeds meer samensmelten. Meer zelfs, hij is er toen in geslaagd Belgacom en Telenet, de twee concurrenten op het vlak van digitale televisie, in een gemeenschappelijk project te laten stappen. Bij zijn voorstelling in maart zei Wauters: "Drie jaar geleden had ik niet kunnen voorspellen dat 20 procent van mijn afdeling bij Siemens uit mediatoepassingen zou bestaan: iDTV, mobiele tv, mobiele streaming. Ook de VRT heeft op dat vlak een rol te spelen."

"Hij vertaalt alles in cijfers. Hij vertrekt ervan en komt er opnieuw bij uit. Hij weet hoe hij met cijfers discussies kan winnen en resultaten kan bereiken." Aan het woord is Vincent Simonart, bij Siemens tweeënhalf jaar de rechterhand van Wauters. "We vulden elkaar goed aan. Hij is doelbewust en uiterst rationeel. Ik ben eerder een emotioneel type. Zijn dossierkennis is spectaculair. Daar kan hij dag en nacht mee bezig zijn. Technologische evoluties volgt hij van dichtbij. Alles wat daarover in de vakliteratuur verschijnt, heeft hij gelezen. In de convergentie tussen technologie en media heeft hij altijd geloofd. Vandaar dat zijn benoeming als gedelegeerd bestuurder van de VRT mij maar weinig verrast heeft. Dat hij zo vaak met Belgacom heeft samengewerkt, heeft daarin zeker een rol gespeeld."

"Hij stelt zichzelf een aantal doelen en daar gaat hij vervolgens voor 200 procent voor", vertelt Vera Janssens, pr-verantwoordelijke van Siemens, die bekent dat hij bij dat bedrijf een grondige sanering van het personeel heeft moeten doorvoeren en dat ook bij de VRT zal doen als dat zou moeten. "Hij is bij ons binnengekomen tijdens een moeilijke periode", zegt ze, wat ook opgaat voor zijn huidige job. "Hij heeft personeel moeten laten afvloeien en dat heeft hij correct gedaan, altijd in overleg met de sociale partners. De VRT is een bedrijf als alle andere, dat ook met een economische realiteit wordt geconfronteerd. Als het op lange termijn wil overleven, zijn dergelijke beslissingen vaak onvermijdelijk. Maar ze komen meestal van buitenaf en hij moet ze uitvoeren. Bij Siemens ging dat ook om beslissingen die in de buitenlandse hoofdkantoren genomen werden."

In de jaren negentig, voor hij bij Siemens aan de slag ging, werkte Wauters bij Alcatal Bell. Daar was hij eerst general manager services and distributions en later vicepresident Noord-Europa bij dezelfde afdeling. Tussen 1999 en 2001 was hij president e-business van de distributions division van Alcatel in Parijs. Gedelegeerd bestuurder van de VRT was op dat moment Bert De Graeve, een manager die Wauters bij Alcatel had leren kennen en met wie hij wellicht altijd een goede relatie heeft onderhouden.

"Ik heb nu met vier gedelegeerd bestuurders samengewerkt", vertelt Guy Peeters, voorzitter van de raad van bestuur van de VRT. "Bert De Graeve, Tony Mary, Piet Van Roe en Dirk Wauters. Alle vier hebben ze een eigen stijl en een eigen persoonlijkheid en ik heb met alle vier even goed kunnen samenwerken. Maar als er twee iets meer op elkaar lijken, dan wel Bert De Graeve en Dirk Wauters. Wat ik herken is dat ze beiden zeer open zijn. Wauters toetst alles bij me af. Elk probleem legt hij voor. Dagelijks hebben we contact. Soms is dat lang, maar soms volstaat een kort telefoontje. Bert De Graeve was niet altijd de makkelijkste man, maar dat hoeft ook niet. Niemand vindt dat de CEO van de VRT het profiel van gemakkelijke persoonlijkheid moet hebben."

Toch blijkt Wauters ook de moeilijkste niet. Zeker niet eens de das losgemaakt en de hemdsmouwen opgerold. "Ik ken twee Dirken", vertelt Vera Janssens. "Enerzijds de zakelijke Dirk, die zeer doelgericht is en als dat nodig is ook hard kan zijn. Maar anderzijds de joviale en warme Dirk, zodra de sfeer informeel is."

Geloof het of niet, maar bij wie hem beter kent, staat Dirk Wauters bekend als een notoir moppentapper. "Als je buiten de werkomgeving met hem samen bent, is het ambiance verzekerd", aldus Vincent Simonart, die vertelt dat Dirk Wauters graag golft en paardrijdt, een sport die hij samen met zijn dochters beoefent. Op de terugkeer van een persreis klapte Dirk Wauters op het vliegtuig ooit zijn laptop open en amuseerde alle aanwezige journalisten twee uur lang met honderden hilarische internetfilmpjes. Daarvan ontvangt hij er blijkbaar dagelijks tientallen en de beste houdt hij netjes bij. "Ik heb al een paar van zijn beroemde moppen mogen horen", besluit Guy Peeters. "En die zijn van een uitstekend niveau. (lacht)"

Guy Peeters, voorzitter raad van bestuur VRT:

Ik heb nu met vier gedelegeerd bestuurders samengewerkt, alle vier met een eigen stijl en persoonlijkheid. Maar als er twee iets meer op elkaar lijken, dan wel Bert De Graeve en Dirk Wauters

Vincent Simonart, Siemens:

Hij vertaalt alles in cijfers. Hij vertrekt ervan en komt er opnieuw bij uit. Hij weet hoe hij met cijfers discussies kan winnen en resultaten kan bereiken

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234