Donderdag 27/06/2019

Belgisch voetbal

De meest flagrante vergissing van het weekend was een bagatel, maar het zegt wel wat over het niveau van de scheidsrechters

Hans Vandeweghe. Beeld Bob Van Mol

Hans Vandeweghe is sportjournalist bij De Morgen.

Gent 34 punten. Anderlecht 34 punten. Samen staan ze op de vijfde plaats. Bij Gent zijn ze ongetwijfeld in de wolken. Bij Anderlecht iets minder. De mimiek in de presidentiële skybox van het triumviraat Arnesen-Coucke-Verschueren sprak boekdelen. Marc Coucke zal zijn klassiekers wel kennen: chaos is de bodemloze leegte waar alles eindeloos alle kanten op valt.

Zouden de bestuurders van Gent en Anderlecht gisteren in de chique bestuurskamer van het Ghelamco-stadion de koppen bij elkaar hebben gestoken voor een sessie introspectie rond het thema: waar is het in godsnaam fout gegaan met onze beide clubs? En een workshopje: waar is al dat Europees geld naartoe?

De kampioen van 2015 en de kampioen van 2014 en 2017, twee van de drie grootste moneymakers in het Belgisch voetbal die het onder elkaar moeten uitvechten voor een plaats in play-off 1, je zou dit ronduit beschamend kunnen vinden – wat het ook is – maar het is lang niet zeker dat de bestuurders het daarmee eens zijn. Geen geluk gehad met transfers, hoor je weleens. Niet de juiste trainer voor die spelersgroep, is nog zo’n platitude. Pech hoort bij voetbal ten slotte. Het zal wel.

Businessmodel

Voorlopig worden Anderlecht en Gent alvast weggespeeld door KRC Genk en in iets mindere mate door Club Brugge. Standard fietst daar nog tussen, de jury houdt het oordeel over FC Preud’homme nog in beraad. Het verschil in businessmodel is opvallend: Genk en Brugge proberen koste wat het kost de spelers aan zich te binden, Gent en Anderlecht proberen of probeerden te allen prijze – lees voor een goede prijs – op de betere spelers meerwaarde te cashen. Hoe dat dan sportief uitdraait, dat moet de trainer oplossen.

Clubs als Gent en Anderlecht profiteerden ook het meest van de wintermercato. Als er nu één grote anomalie in het hedendaags voetbal is geslopen, dan toch alvast die aankoopperiode halfweg de competitie. STVV verliest zomaar een van zijn sterkhouders aan een concurrent voor play-off 1, dé aartsrivaal en verre buur Genk.

De Gentse wintertransfer Alexander Sörloth scoort tegen Anderlecht. Beeld BELGA

Gent verkoopt de beste doelman van de voorbije twee jaar – al is Sinan Bolat het daar allicht niet mee eens – en haalt een hele goeie doelman weg bij een ploeg die hen op de hielen zit. Voorin halen ze dan nog eens een overbodige spits uit de Premier League. Op huurbasis, nog zo’n anomalie in het voetbal. Alexander Sörloth scoorde dan ook nog en speelde een stevige partij.

Anderlecht is ook gaan shoppen, zij het dan een verdediger die ze al een keer hadden afgeserveerd en die een slechte knie heeft. Hun laatste koop – een Oostenrijker die zichzelf heel geweldig vindt – zat niet op de bank. Hun duurste van dit seizoen – B. Sanneh, 8 miljoen voor betaald –, die zat dan weer gewoon op de bank. Dit een mallemolen, maar gezien hoe de G5 in money time weer hun vertrouwde plaatsjes inpikken? De zesde is Antwerp, ook de zesde voetbaleconomie in België

Slechte arbitrage

Het is in meerdere opzichten zakendoen als altijd in de Jupiler Pro League. De VAR was kop van Jut in meer dan één wedstrijd. Die strafschop en die rode kaart voor Waasland-Beveren zijn natuurlijk terecht, maar wat nu precies hands is, daar zitten de scheidsrechters in dit land nog steeds mee in hun maag. Wie in de handsbal van Mboyo in Standard-Kortrijk een strafschop ziet, moet er het reglement eens op napluizen.

In het reglement staat: “the position of the hand does not necessarily mean that there is an infringement.” Vertaald: het is niet omdat de arm los is van het lichaam dat het fout zou zijn. Dus: er staat nergens dat de arm naast het lichaam moet zijn. De scheidsrechter moet ook geen rekening houden of er voordeel uit wordt behaald (in dit geval miniem), maar wel met de vraag of een beweging wordt gemaakt door hand en arm naar de bal en de afstand van hand en arm tot de bal. Die afstand was een goeie meter, Mboyo maakte zich niet breed, en springen met de handen op de rug is onbegonnen werk. Dit is het schoolvoorbeeld van een aangeschoten (aangekopte in dit geval) bal.

De meest flagrante vergissing van het weekend was een bagatel, maar het zegt wel wat over het niveau van de scheidsrechters: in Gent vlagde een lijnrechter voor buitenspel op een ingooi. Als er een kerker is in de donjon aan de Houba de Strooperlaan, stop die er maar een weekje in en gooi hem het grote reglementenboek achterna.

Met nog acht wedstrijden te gaan in de reguliere competitie kan de linkerhelft van de klassering nog play-off 1 halen en zijn de degradatieklanten gereduceerd tot twee: Lokeren en Moeskroen.

Tegenstanders van de play-offs moeten toch eens nadenken: van vrijdag tot zondagavond was het spannend in de eerste klasse en elke wedstrijd had iets om het lijf. Erger nog, maar dat lag dan niet aan de play-offs: er werd zelfs nog een trainer ontslagen. De arme Trond Sollied werd afgerekend op een stage waar een en ander niet naar wens was verlopen en het 4-1-verlies bij Eupen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden