Donderdag 21/10/2021

De Marquee: rock-'n-roll op het juiste toerental

De vrouw bestelt vier fluitjes en giet ze allemaal na elkaar ad fundum in de keel. Hoe doet ze het, met een woelige Werchter-zaterdag in de kleren en in de fijne miezer die de day after uit de hemel valt? We zitten er met z'n tweeën met afschuw naar te kijken. Misschien stond de vrouw, middelbare leeftijd en allesbehalve een festivaltype, de avond tevoren mee te brullen met Bjorn Again, dat met een reeks ABBA-klonen in de Pyramid Marquee een flinke hap uit het Metallica-publiek had genomen.

Van Bjorn Again krijg je dorst. Zeker bij een zomers zwoel temperatuurtje, de uitloper van een warme festivaldag die al vroeg was begonnen. Het was amper negen uur toen de eersten zich al een klein territorium hadden afgebakend op de festivalweide. "Een goed plekje", lachte er één, toen nog vervuld van de idee dat hij zijn stek tot het late einde zou kunnen verdedigen tegen de opstomende festivalgangers. En ze kwamen met veel, heel veel, misschien wel te veel. Je hoorde het ten allen kante: "De Schuer heeft het goed bekeken, het is gemakkelijk om de zaak uit te verkopen: je schaft de helft van het festival (Torhout) af en Werchter loopt vol."

Maar och, alleen azijnpissers die daarover struikelen. We waren hier toch om lol te trappen? En daar dachten de meeste bezoekers precies hetzelfde over. Lol trappen leek echter enkel echt te lukken bij de kleinere Marquee, een stemmige tent met de minder grote kleppers. Op de grote weide lagen velen, soms al vroeg uitgeteld door de harde zon - zonnen kan gevaarlijk zijn, zo net na een lange, slopende examenrace -, vooral wat te suffen. Of de muziek dan niet belangrijk was? Gewoon erbij zijn, dat is wat telt.

"Ik neem drugs en ik win", stond te lezen in het festivalboekje. Het citaat was ooit uit de mond van Marilyn Manson genoteerd, toen hij het had over de losers die graag wilden afkicken. Dat Manson en de zijnen er net een paar lijntjes coke hadden door gedraaid, was duidelijk. Zeker toen uit de neus van Mansons bassist een dikke druppel wit snot kwam gedropen. Een kleine driehoek voor het podium werd er wild van. De rest van het veld bleef liggen: te warm en te vroeg.

In de buurt van de Marquee ging men intussen wel al uit de bol. Sommigen waren uit de tent niet meer weg te slaan, tenzij voor een biertje of een hap. Arid, Lamb, Suzanne Vega - nog rustiger dan Texas, dat inmiddels toch wat beweging op de grote weide wist te genereren - en Zita Swoon, met een Stef Camil op het juiste toerental. Rock-'n-roll kent geen leeftijd, een geruststellende gedachte als de jaren stilaan beginnen te wegen.

De sfeer in de Marquee werd enkel getemperd door de doordringende urinegeur die, gedragen door de zachte zuidwesterbries, de tent werd door gestuurd en door de geur van oude sokken, afkomstig van één bepaalde plek een steenworp verder. Een vriend, die er 's morgens al was langsgelopen, verklaarde dat de stank afkomstig was van een kippenkraam. "Eerst dacht ik dat er iemand stond met immense zweetvoeten", mijmerde hij. "Maar ik stond er alleen. En de zweetvoeten kwamen uit de schoorsteen van de kippenboer."

"Dioxines", dacht ik. "Eindelijk geven ze zich bloot." Op het hoofdpodium barstte het geweld van Metallica los, door velen geroemd als de ultieme hardrockband. Veel verder dan wat steriel gebeuk raakten ze niet. Met als gevolg dat steeds meer mensen, jong en oud, de deuntjes van ABBA kwamen meezingen rond de Marquee, perfect gecoverd door Bjorn Again. In de jaren zeventig stond het zeer onhip om ABBA leuk te vinden. De muziek van het Zweedse kwartet is er niettemin in geslaagd om een universele status te bereiken, zodat de hele wereld hun songs moeiteloos mee kan zingen.

Op de grond hadden zich tegen die tijd al massaal veel slapers verzameld, dronken van de zon. Van het suikerwater in Werchter, bier heet het, wordt niemand ooit dronken. Het is, vermoed ik, de best mogelijke manier om de drank definitief af te zweren, maar ook om Nederlanders kalm te houden. Goed bekeken, Herman, en nog bedankt. Want het was jaren geleden dat ik het nog eens leuk vond.

Frans Steenhoudt

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234