Woensdag 20/01/2021

De macht van

Simple Minds en Pointer Sisters maken Night of the Proms

de herhaling

Als de dagen korter worden en de bladeren van de bomen vallen, begint de volksverhuizing naar het Antwerpse Sportpaleis. Vrijdagavond werd daar het startschot gegeven voor een concertmarathon die tot 22 december duurt en behalve Antwerpen ook Rotterdam en een viertal Duitse steden aandoet. In totaal worden 52 concerten afgewerkt, waarvan 23 in Antwerpen. Dit jaar staan naast Michael McDonald en de Pointer Sisters ook Simple Minds en Foreigner op het podium.

Antwerpen

Van onze medewerkster

Wietske Vos

Gezien het nog steeds groeiende succes van de Night of the Proms, een mixformule van semi-klassiek en pop, trokken de organisatoren zich de haren uit het hoofd toen ruim een maand geleden de Zweedse groep Roxette, aangekondigd als hoofdact van de voor Antwerpen achttiende editie van de Proms, moest afzeggen omdat bij zangeres Marie Fredriksson een hersentumor was vastgesteld. Koortsachtig werd naar vervanging gezocht, en die werd ook gevonden. Als compensatie krijgt het publiek nu twee hoofdacts voorgeschoteld: een eerder twijfelachtig genoegen, bleek achteraf.

Na de onvermijdelijke opener 'Also sprach Zarathoustra' van Richard Strauss waagt vaste presentator Carl Huybrechts zich aan een Engelstalige vocale presentatieact. Het publiek vindt het prachtig, maar de zangkwaliteiten van Huybrechts doen toch ook de uitdrukking 'Schoenmaker, blijf bij je leest' bij je opkomen.

Met Michael McDonald, een voormalige zanger van de Doobie Brothers, beklimt de eerste popveteraan het podium. Hoewel McDonald de voorbije jaren evenveel aan gewicht als aan respect afdwingende witte haren heeft gewonnen, klinkt zijn stem nog prima. 'Sweet Freedom' en 'What a Fool Believes' worden wel een beetje statisch gebracht, maar zijn muzikaal in orde. De Proms is een evenement waarbij herhaling, door Carl Huybrechts 'traditie' genoemd, centraal staat. De oudste traditie is ongetwijfeld de aanwezigheid van het orkest Il Novecento, onder leiding van Robert Groslot, van het koor Fine Fleur en van John Miles. Diens 'Music', dreunt na de tonen van 'What a Fool Believes' door het Sportpaleis. Wie regelmatig de Proms bezoekt, wil wel eens een ander nummer horen, zou je denken, maar dat is buiten het publiek gerekend, dat het lijflied van Mr Proms ook nu weer op gejuich onthaalt.

Een tweede traditie is het belichten van één bepaald instrument tijdens de Promsconcerten. Dit jaar is de viool aan de beurt, virtuoos bespeeld door David Garrett. Je vraagt je af waarom deze 21-jarige vioolbelofte van Duits-Amerikaanse afkomst op een retro-evenement als de Proms speelt, aangezien hij zijn hele carrière nog voor zich heeft. Blijkbaar vinden sommige artiesten het een goede carrièrezet om zelfs op het hoogtepunt van hun succes op het Promspodium te spelen (zie: het optreden van Marco Borsato vorig jaar.) Het hoge aantal toeschouwers zal ook wel een rol spelen: Garrett geeft toe nog nooit voor meer dan duizend man gespeeld te hebben, terwijl nu een gevuld Sportpaleis -ongeveer 16.000 mensen - hem met applaus ontvangt.

Garrett, die er met zijn nonchalante mutsje uitziet als een tweede Enrique Iglesias, speelt eerst een solo in 'Everybody's Got to Learn Sometime' (van The Korgis, maar hier gezongen door John Miles) en verbaast daarna het publiek met het rondo uit het Concerto voor viool in D van Ludwig van Beethoven. Garrett tovert een prachtige sonore toon uit zijn viool, die door de gebrekkige versterking helaas wat de mist ingaat.

En de tradities blijven maar komen: na een uitvoering van twee delen uit de Carmina Burana van Carl Orff ('Fortune Plango Vulnera' en het bekende 'O Fortuna'), stapt de verrassingsgast het podium op. Sinds vorig jaar zoeken de organisatoren ook in het buitenland naar surprisegasten, en dat hebben ze voor deze editie opnieuw gedaan. Plots weerklinkt de intro van 'Big in Japan', een nummer van de Duitse groep Alphaville, op de Proms vertegenwoordigd door zanger Marion Gold. Later volgt ook het bekende 'Forever Young'. Beide nummers blijven sterk, maar stralen toch niet dezelfde energie uit als de oorspronkelijke versies uit de jaren tachtig.

Dat wordt echter ruimschoots goedgemaakt door het optreden van de volgende gasten. Met een medley van de nummers 'Happiness', 'Slowhand' en 'Jump', gevolgd door 'Fire' en 'So Excited', zetten The Pointer Sisters het Sportpaleis op zijn kop. Wie zijn ogen sluit, zou denken dat hij de oorspronkelijke stemmen hoort, ook al zijn die inmiddels twintig jaar ouder en is een van de drie zussen vervangen door een dochter. Bovendien zien ze er ook nog prima uit, wat niet echt kan worden gezegd van de eerste topact na de pauze, de Amerikaanse groep Foreigner. Vooral zanger Lou Gramm maakte een oude en uitgebluste indruk. Niet verwonderlijk als je weet dat ook bij hem op het einde van de jaren negentig een hersentumor werd vastgesteld. Inmiddels is er ongeveer vijf jaar verstreken, maar de energie van weleer is niet meer teruggekomen en dat is te horen aan de makke vertolkingen van 'I Want to Know What Love Is' en 'Cold as Ice'.

Gelukkig komt daarna de viool van Garrett weer aan het woord, met voor het Promspubliek wellicht wat moeilijker klassieke stukken. Eerst speelt Garrett 'Danse Macabre' van Camille Saint-Saëns, gevolgd door 'Csardas' van Vittorio Monti. Niet zo bekend en dus gewaagd.

De vierde Promstraditie is die van de unieke duetten, artiesten die nooit eerder samen hebben gezongen. De Proms van dit jaar levert er maar liefst twee. Eerst zingen Michael McDonald en John Miles samen 'Yah Mo Be There', daarna volgt 'On My Own', een duet van McDonald en Patti LaBelle uit 1984, waarbij Ruth Pointer even LaBelle vervangt.

Het is eigenlijk een wonder dat de organisatoren na al die jaren toch steeds weer andere popklassiekers uit hun hoed blijven toveren. Deze keer vervallen ze wel een beetje in herhaling, maar dat zij hen vergeven. Ten eerste moest er snel een vervanger voor Roxette worden gevonden en ten tweede is invaller Simple Minds een retrogroep van het betere soort. Zanger Jim Kerr en gitarist Charlie Burchill waren in 1997 ook al van de partij en maakten toen een uitstekende beurt. Ook nu zetten ze hun beste beentje voor en blazen met 'Alive and Kicking' meteen het dak eraf. Daarna volgt een heerlijk uitgesponnen 'Belfast Child', waarbij het orkest Il Novecento een belangrijke rol speelt. Helaas klinkt de piccolo in het begin van dit nummer niet helemaal zoals het zou moeten, maar dat kan Jim Kerr niet deren. Het duo neemt afscheid met een beresterke versie van 'Don't You Forget about Me', meegebruld door duizenden kelen. Wel jammer dat twee van de drie gespeelde nummers dezelfde zijn als vijf jaar geleden. Het repertoire van Simple Minds is omvangrijk genoeg om daarin toch wat afwisseling te brengen, maar ja, het publiek verwacht nu eenmaal de grootste hits.

Een laatste traditie op de Proms is dat het concert wordt afgesloten met 'Land of Hope and Glory' en een door alle artiesten meegezongen klassieker. 'Let It Be' is dit jaar de originele afsluiter.

Benieuwd of Roxette volgend jaar wel van de partij is. Eén ding is zeker: wie toezegt op de Proms te spelen, zal een behoorlijk lange speeltijd moeten uittrekken. De organisatoren plannen immers een uitbreiding van het concertaanbod. Omdat de beschikbare tijd in december al opgebruikt is, zouden de concerten in januari 2004 opnieuw worden gebracht.

Door stormschade aan het dak van het Sportpaleis dienden de shows van gisteren te worden uitgesteld tot 10 november. Kaartjes blijven geldig. Wie zich op de nieuwe datum niet vrij kan maken, dient voor woensdagavond contact op te nemen met Tele Ticket Service (Tel. 070/345.345). Volgens de organisatoren zullen alle andere optredens vanaf woensdagavond 30 oktober plaatsvinden zoals gepland.

De organisatoren blijven maar popklassiekers uit hun hoed toveren

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234