Maandag 24/02/2020

De M van mmmm....

Het Gentse collectief Nevski Prospekt ontdubbelt Shakespeares moordende generaal tot een tiener in gevecht met zichzelf. Maar M van MacBeth(15+) stokt na de

Hoe biedt een mens weerstand tegen de begeerten van zijn kwade ik? Shakespeares MacBeth blijkt na vierhonderd jaar nog steeds een gegeerd aanknopingspunt voor die zoektocht. Johan Simons maakte net nog een MacBeth bij Toneelgroep Amsterdam, figurentheater FROE FROE maakt er eentje tegen de zomer. Simons' lezing was deterministisch: de mens is geprogrammeerd tot moord, de smaak van het doden doet hunkeren naar meer. Nevski Prospekt zet tegenover Simons' nature de druk van nurture, en maakt van MacBeth een jongere die opgroeit in een wereld vol 'moetens': 'Ik moet mooi zijn/op Facebook zitten/veilig vrijen...' Een voor jongvolwassenen herkenbare insteek, in lijn met de doelstellingen van dit nieuwe collectief van oude rotten.

In 2010 bundelden ex-KOPERGIETERY-getrouwen Wim De Winne, Gregory Caers en Ives Thuwis hun krachten om voorstellingen te maken die zich richten tot iedere jongere. Niet door hun hapklaarheid, zo bewees eersteling Hop (4+), maar door een grote aandacht voor omkaderende en interactieve zorg en het gebruik van een veelal woordloze theatertaal. M van Macbeth hervertelt niet de tragedie, maar neemt slechts 'de eerste letter' als uitgangspunt: het psychische wordingsproces van MacBeth, een verhaal dat zich laat lezen als een worsteling met de angst voor zelfverlies: 'Ik ben bang om in mijn daden dezelfde man te zijn als in mijn dromen.'

Mooie uitgangspunten van een crew vol namen uit de coming generation. Maar wat levert het artistiek op? Aanvankelijk lijkt M de radicale energie van een Ontroerend Goed-voorstelling als Pubers bestaan niet te combineren met de stille esthetiek uit de creaties van Tibaldus en andere hoeren - niet toevallig twee verwante gezelschappen. Op de beats van een pulserende soundtrack danst dubbelfiguur MacBeth (Simon De Winne/Gilles De Vilder) verstoppertje met de demonen in zijn hoofd. Schieten deze eerst nog schichtig heen en weer achter rode neerhangende vaandels, dan verklaren de rondtollende mensen/gedachten hem steeds uitdrukkelijker de oorlog. Drie moderne heksen blazen MacBeth vol ambities, maar laten hem net zo goed weer leeglopen. M is steeds minder meester van zichzelf, gedreven door de druk om iemand te worden, krijgt hij zijn ware 'ik' niet gearticuleerd. Na deze powerstart lijkt de voorstelling echter niet goed meer te weten waarheen. Wat volgt zijn variaties op hetzelfde thema, en in dit amalgaam van meer vrijblijvende scènes verkruimelt de spanning. Ook de dansante energie stokt. Sommige beelden blijven nog hangen: de spelers die, vastgeplakt aan de grond als vlinders aan een druppel honing, vruchteloos met de handen fladderen om zich te bevrijden. Andere sequensen lijken ruwweg van de repetitievloer te komen. Johan Simons' antwoord op het vraagstuk van MacBeth was zo sluitend dat het van je afgleed. Deze M is zo diffuus dat ze je in verwarring achterlaat. We prefereren het laatste, maar blijven nog even verder zoeken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234