Woensdag 28/10/2020

De luxe van doorsnee

Mijn jeugd was vreemd en op school was ik een vreemde vogel. Andere kindjes noemden me raar en ik zag jarenlang een lelijke slungel in de spiegel. Gaandeweg maakte ik van ‘vreemd zijn’ een kenmerk. Ik las als tiener Anaïs Nin, Naomi Wolf en Renate Dorrestein en nam me voor om brains, passie en kunst te verenigen. Vrouwelijke Tom Wolfes, Pablo Picasso’s en David Bowies: dat kon, en ik zou het bewijzen.

Ik ging op het vreemde spoor verder en ontdekte een decennium en een half lang hoe mooi het vreemde kon zijn. De opwindendste mannen; het brandpunt van de Berlijnse kunst-en muziekscene; een ietwat stotterende zangcarrière. Maar al stortte de muzieksector ineen, het was een vurig leven.

Ik nam me voor nooit moeder te worden. Een fijne jeugd in zo’n wervelwind was onmogelijk: een kind had stabiliteit, vastigheid nodig.

Op een dag merkte ik dat “gewoontjes” goed kon voelen. Ik hoefde niet elke keer in een tutu van Gaultier uit te gaan, soms was onopgemerkt blijven handig of prettig. Toen ik na mijn corporate American Psycho-land de Brusselse Rive Gauche in dook, bleek ik best gewoontjes. Ik ontmoette er een arty en zachtzinnige man, en uit een soort retro excentriciteit trouwden we. Wat vonden we onszelf onconventioneel. Trouwen deed immers niemand meer.

Toen kwam dat kind - tja, soms komen ze gewoon. Dat maakte het trouwen ook al gewoontjes. Een huis in een rij, een kat, een man, een kind: ik lijk nu de wandelende mediaan in een statistiek. Soms zie ik me over vijf jaar, nette rokken passend zodat Pup zich niet over een ‘rare’ moeder aan de schoolpoort schaamt. Alleen ben ik niet meer raar. De buren mogen me fronswaardig vinden, naar eigen normen ben ik mevrouwtje Doorsnee.

Wat mijn vroegere zelf het meest zou ergeren, is dat ik gewoon zijn niet erg vind. Ik weet dat het anders kan, maar zo ging het nu eenmaal: ik kreeg helemaal vanzelf een kind op een redelijk fijn moment en moest niet huilen toen ik zwanger bleek. Ik onthoud niet uit ervaring waar ivf, ICSI, IUI voor staan, hoop niet op een betrouwbare donor. Toen mijn kind geboren was, hield ik haar tegen mijn huid. Zo hoorde het, zei iets diep in mij. De pijn van dagen- of wekenlang een baby onder glas, van tubetjes en medische termen ken ik niet. Noch het brandende, onvervulde verlangen om te voeden, voelen, verzorgen. Het zwarte gat van het allerpijnlijkste gemis ter wereld kan ik alleen maar vermoeden.

The Man en ik, wij zijn afgepeigerd van drie maanden griep en tanden. Maar eigenlijk zijn we lichtzinnig. We hoeven niet te tobben over chromosomen, groei of gezondheid. Het einde van de maand is geen periode van precair rekenen met een krop in de keel. Niets of niemand bedreigt ons, geen oorlog, honger, ziekte of dood. Ruzies thuis zijn oplosbaar: boos zijn we even, haat is er niet. Met verdriet, moeheid en twijfel kunnen we terecht bij een betrekkelijk betrouwbare partner. Al zit je met een dreumes zelden op de bank, we zitten er niet alleen. Ons kind lacht zonder zorgen of angst.

Natuurlijk kan Pups toekomst donker worden, maar wij zien belofte en geluk. Het echtpaar Doorsnee-Geluksvogel.

Ik weet dat doorsnee geen keuze is. Het is een dikke luxe en een kwestie van geluk. Wie het niet is, en zijn kind toch warmte en moed meegeeft; wie hen veilig, sterk en ongeschonden houdt; wie hen kansen toont zoals een onbezorgde ouder; wie pijn draagt zo goed als het gaat en liefde toont waar het kan: jullie zijn niet gewoontjes. Jullie zijn helden. Van elke ongeziene dag opnieuw. Van het strafste soort.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234