Vrijdag 21/01/2022

De logische stap van Italië naar België

Vanavond speelt de Belgische nationale volleybalploeg in Lennik een vriendschappelijke interland tegen Nederland. Bij de Olympische kampioen geen Ron Zwerver. Maar die was begin deze week al in ons land, om zijn contract bij Knack Roeselare te tekenen. Een gesprek.

ROESELARE.

Eigen berichtgeving

Zwerver is een van de beste Nederlandse volleyballers ooit, maar onlangs besliste hij een einde te maken aan zijn internationale carrière. "Na de Olympische Spelen heb ik alle plusjes en minnetjes op een rij gezet, anderhalve maand nagedacht en dan definitief beslist om af te haken," zegt hij. "De zomertrainingen waardoor je nog amper tijd had om te recupereren of met vrouw en dochter op reis te gaan, de moordende reisschema's, de vele verplichtingen... Bij zo'n openings- of slotceremonie denk ik steeds weer aan die verspilde tijd."

Een gebrek aan motivatie speelde wellicht ook mee?

"Ik zat van mijn achttiende bij de nationale ploeg. Ik had nog nooit gevlogen, nog nooit in een hotel geslapen. Dan ga je stiekem in je kamer naar het prijskaartje kijken. Verdorie, 4000 frank, niet mis. Maar dat gaat er snel uit. Je wordt tweede op de OS '92, het EK'93, het WK'94, het EK'95 en na al dat balen haal je eindelijk goud op de Spelen en win je in Ahoy na een ongelooflijk spannende wedstrijd de wereldbeker. En dat allemaal met die eigen Nederlandse jongens. Wat kan je dan nog meer willen? Een Europese titel vorig jaar in Eindhoven heb ik inderdaad gemist, maar het was voor mij een bewuste keuze."

Wilde je altijd volleyballer worden?

"Ik doe het toch al vanaf mijn zevende bij het ploegje de Rangers uit Osdorp bij Amsterdam. Maar eigenlijk wilde ik ook wel voetballen. Omwille van mijn gestalte stond ik in de spits. Ik moest ze erin koppen. We trainden twee keer per week, maar van onze groep van dertien kwamen er meestal slechts vier of vijf opdagen. En als er voetbal op tv was, stond ik er eens helemaal alleen. Dan kon ik maar beter gaan volleyen, vond ik. Mijn moeder die vroeger gymnaste was, moedigde me aan. Mijn vader vond dat ik naar een grote club moest. Het werd Martinus, omdat het dichter bij huis was. Toen ik 17 werd, stond ik er in de basisploeg."

Hoewel je op je achttiende al aanbiedingen kreeg uit Italië, bleef je bewust enkele jaren langer in Nederland om de Spelen van Barcelona voor te bereiden.

"Klopt. Ik heb in adviseur Steenaard (die ook de onderhandelingen met Roeselare mee beïnvloedde, red.) en in coach Arie Selinger steeds goede raadgevers gehad. In je beginjaren moet je bijleren en investeren in de toekomst. Ik ben daar inderdaad goed bij gevaren. Ik had dan ook beslist om tot na de Spelen van '92 bij de nationale ploeg te blijven. Pas daarna ben ik mijn capaciteiten beginnen exploiteren."

Als speler van het toernooi in Barcelona en voordien ook als beste aanvaller, beste serveerder en nog een aantal trofeeën had je keuze zat.

"Op het laatste seizoen na, heb ik het mij niet beklaagd dat ik zes jaar bij Sisley Treviso, eigendom van de familie Benetton, bleef. In heb het er ontiegelijk naar mijn zin gehad, al was de druk om steeds weer alles te moeten winnen er natuurlijk ontzettend groot. Maar ik vond dat mijn tijd van gaan gekomen was, na drie titels in zes jaar".

Wat heb je in Italië bijgeleerd?

"Ik heb er leren omgaan met de gevoelens van mijn medespelers en respect te hebben voor mijn Italiaanse maats. Bernardi of Zorzi mogen heel macho overkomen, in feite zijn het schitterende kerels in de omgang. Toen we Olympisch kampioen werden in Atlanta, hebben we met hen met geen woord gerept over de nederlaag die we ze in de finale toedienden. Gewoon uit respect."

Hoe kan iemand die over zulk palmares beschikt, uiteindelijk kiezen voor Roeselare?

"Ook weer de plusjes en de minnetjes met mekaar vergeleken. Kijken welk team het best bij me paste en waar ik me best thuis zou voelen. En dat was voor mij Roeselare."

Maaseik wilde met jou nochtans 'Europa veroveren'.

"Om Europees met de top te concurreren hadden ze nog wel twee andere spelers van Italiaanse topklasse moeten aanwerven. Ze vroegen me ook al wat ze fout hadden gedaan. Ik zei ze dat ze niks verkeerds hadden gedaan, maar dat ik gewoon zelf wilde beslissen. En dan komen er enkele privé-aspecten bij en het feit dat bij Roeselare ook al Cristina, Van der Horst en hopelijk een herstelde Rodenburg zijn weer te vinden."

Heeft het financiële niet doorgewogen bij iemand die de laatste vier jaren ongeveer 70 miljoen frank verdiende bij Treviso en die tijdens de succesrijke zomer van '96 met de Nederlandse ploeg bijna vier miljoen op enkele maanden tijd bijwon?

"Als ik het louter voor het financiële zou doen, dan bleef ik in Italië. De Belgische competitie leek me het hoogst gewaardeerd na Italië, terwijl ik dichter bij Nederland zit, zodat ik van hieruit wellicht al kan werken aan de uitbouw van plannen om in het zakenleven iets te beginnen."

Wat moet jij Roeselare bijbrengen?

"Ik heb begrepen dat de uitdaging erin bestaat om Belgisch kampioen te worden. Ik kan natuurlijk mijn techniek en mijn ervaring ten dienste stellen. Tactisch gezien spelen wij zonder typische libero, maar zou de ploeg aan aanvalskracht moeten winnen. Het zou een snel en efficiënt volley moeten worden. Ikzelf kan daarbij mijn ervaring in receptie en als hoekaanvaller in dienst van de ploeg stellen, terwijl ik ook zal meehelpen om de organisatorische structuur van de ploeg te helpen verbeteren."

Kwatongen beweren wel eens dat een topspeler van 31 jaar aan uitbollen toe is.

"Als je 26 bent, verteer je uitstekend alle soorten trainingen. Als je 28, 29 bent, sta je als volleyer aan je top. Ik kan niet ontkennen dat de trainingen al wat zwaarder vallen als je 31 bent, maar ik vind het spelletje nog steeds ontzettend leuk en ik heb nog dezelfde ambitie om te presteren zoals vroeger. Als ik ergens voor ga, doe ik dat voor honderd procent. Ik verwacht van mijn medespelers dan ook een onvoorwaardelijke inzet."

Je eerste indrukken bij deze kennismaking met Roeselare?

"Dat ik moet oppassen voor die vele soorten Belgische bieren."

Marcel Coppens

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234