Vrijdag 03/02/2023

De leegte en het licht

Er zijn fotografen die niet fotograferen als ze niet móéten fotograferen. Zo is Diego Franssens niet. De journalist die het geluk heeft eens met hem op pad te mogen gaat, weet dat. Altijd is hij bezig. Overal ziet hij iets. Onderweg een boom, een reclamebord, een oude vrouw; de speling van het licht zeker. "Ik heb altijd veel gefotografeerd en door daar te zijn is het alleen maar meer geworden", zegt Diego. Daar, dat is Californië. Hij moest er zijn voor een portret (dat is Diego Franssens vooral: de mooiste portretten) van de vroegere modeontwerper en nu kunstenaar Christophe Coppens. "Met een vriend breide ik er een reis aan en zonder plan of zonder idee kwam daar deze reeks uit voort." Zo gebeurde het ooit nog, maar dit was anders. In zijn hand een Canon 5D met een vaste lens: een 40 mm pancake lens. "Ik ben voorstander van zo'n vaste lens. Geen concessie, terug naar de essentie."

Dan dat licht van Californië: "Ik had er veel over gelezen en het is echt ongelooflijk. Een schaduw op een asfaltweg gaat in Californië veel dieper. Het werkte verslavend en, zelfs nu thuis, ben ik hooked on California. Ik draai platen van Crosby, Stills, Nash & Young, van The Grateful Dead, van The Beach Boys, van Buffalo Springfield. Allemaal in die sfeer. Het voelde er aan alsof ik thuiskwam, terwijl het mijn eerste keer in Californië was. Ik vond het een visuele kermis, waar mensen wel pronken met hun lijf. Maar tegelijk is het ook de andere en linkse coté van de States: er gebeurt veel, het is zeer complex en gelaagd en heel vrij. Maar je zou zelfs kunnen zeggen dat ik daar het licht vond waar ik in België altijd op zoek naar ga. Alleen zit hier alles dicht door de wolken. Ginder, als je maar genoeg wacht, is het er altijd. Ik zou er mijn loopbaan kunnen voortzetten."

Het is niet waar je Diego Franssens het best van kent ("ik fotografeer zoveel mensen, dat is zeer intens omdat ik die mensen met een portret eer wil aandoen en dus moet investeren in het leren kennen van de geportretteerde"), maar wat opvalt in deze serie is de leegte. "Het is blijkbaar het een of het ander. Of het portret of de absolute leegte." Wél zijn stempel. "Als ik in Bulgarije zou fotograferen, zou je allicht ook zien dat ik die foto's maakte. Al toon je een andere culturele waarde."

Hier zie je een straat, een gang in een hotel, auto's onder zeil, een billboard. "Ik werd visueel overprikkeld", zegt hij. "Omdat je vaak absurde toestanden ziet. In het centrum van Los Angeles kun je een zijstraat inslaan en plots in een Koreaanse woonwijk staan met kleine hekwerkjes en tere plantjes. Midden in de woestijn kom je een shoppingmall. Het triggerde me en zo ontstond dit. Waarin, opnieuw, de leegte centraal kwam te staan. En het vreemde: hoe een tapis-plainen een gordijn in een hotel een vreemd spel spelen, dat zie ik dan. En zo kijk ik blijkbaar naar de wereld. En ik vermoed dat dat de essentie is. Wat je maakt, is ongetwijfeld altijd gelinkt aan je eigen leefwereld."

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234