Donderdag 19/09/2019

De laatste der autoliefhebbers

Tekenaar Ever Meulen houdt passioneel van auto’s, vooral oude auto’s: Amerikaanse sleeën en Italiaanse bolides. In de Brusselse galerie Champaka toont hij gloednieuwe, prachtige, grote tekeningen waarin hij automobielen, de Klare Lijn, fantasie, Hergé, Magritte en Panamarenko verenigt.

“Ik ben intussen veertig jaar aan het tekenen”, zegt Ever Meulen (°1946), een van de gesofisticeerde beoefenaars van de zogeheten Klare Lijn. “En al dertig jaar lang sleutel ik aan auto’s. Ik vermoed dat het een compensatie is voor de vele uren die ik binnenskamers bij het licht en de warmte van een lamp doorbreng: met die auto’s kan ik fysiek bezig zijn en maak ik mijn handen vuil. Het is beter dan joggen.”

Ever Meulen heeft altijd oude auto’s gehad. “In 1974 heb ik een Oldsmobile 1949 gekocht, de zogenaamde Rocket 88. Een aardig toeval is dat dat ook de titel is van de allereerste rock-’n-rollsong, een nummer van Ike Turner. Die Oldsmobile was voor mij niets minder dan een esthetische ervaring. Ik wou ook alles weten over de techniek en begon aan die auto te sleutelen met instructieboeken op mijn knie. Mijn broer, een ingenieur, heeft me gewaarschuwd dat ik er alleen miserie mee zou krijgen. Maar mijn liefde voor de auto is nooit overgegaan. Ik denk dat ik inmiddels zowat de enige ben die nog verliefd is op auto’s. Er wordt hoofdzakelijk vijandig over de auto gedaan. Natuurlijk besef ik dat er problemen zijn met mobiliteit en verontreiniging, maar een auto kan toch zo mooi zijn.”

Ever Meulen heeft de voorbije veertig jaar vooral in opdracht getekend. Hij was, zeker in de jaren ’70 en ’80, hét uithangbord van Humo, een blad waarvoor hij veel covers maakte en dossiers illustreerde. Nu werkt hij er nog af en toe voor. Hij wordt ook geregeld gevraagd door het prestigieuze Amerikaanse tijdschrift The New Yorker. In de Brusselse galerie Champaka presenteert hij, naast een overzicht van ouder werk, zo’n vijftien gloednieuwe tekeningen. “Speciaal gemaakt om in te lijsten en te verkopen”, zegt hij. “Vroeger wou ik niet verkopen. Ik wou al mijn schetsen en tekeningen bijhouden. Dit is mijn eerste echte verkoopstentoonstelling en dan nog in Brussel, de stad waar ik al veertig jaar woon.”

Een van de tekeningen in de Brusselse galerie is een ode aan Gabriel Voisin, een Franse vliegtuigbouwer uit de Eerste Wereldoorlog. “Later werd hij een fantastische avantgarde-ontwerper: hij tekende een racewagen die qua vormgeving en techniek spectaculair was.” Ever Meulen noemt zijn hommage, een asymmetrische auto met dertien (!) cylinders, de ‘Nisiov’ - ‘Voisin’ achterstevoren gespeld.

De tekeningen van de ‘Nisiov’ zijn helder en strak, hét handelsmerk van Ever Meulen. “Zie het ook als een eerbetoon aan de tekenaars van mijn jeugd: Jacques Martin, de geestelijke vader van Alex, die niet alleen gebouwen uit het oude Rome accuraat kon tekenen, en natuurlijk Jean Graton, de tekenaar van de racereeks Michel Vaillant, waarvan ik vooral de vroegste albums schitterend vind. Pas op: auto’s tekenen is echt moeilijk, vooral de wielen zijn verraderlijk.”

“Mijn ‘Nisiov’ kan niet echt gerealiseerd worden”, zegt Ever Meulen al lachend. Hier steekt de Panamarenko in hem de kop op. “Panamarenko heeft mij altijd geïntrigeerd, daarom noem ik een van mijn ontwerpen ook de ‘Nisiov Panamarenkov’. Hij fantaseert, knutselt en er hoort altijd een fascinerende technische uitleg bij. Maar zijn realisaties wérken niet. Ook bij mij gaat het om een esthetisch project. Ik bén een estheet. Ik weet ook precies hoe alles technisch in elkaar zit: dat is trouwens handig om het accuraat te kunnen tekenen.” Ever Meulen heeft nog een stap verder gezet en zijn ‘Nisiov’ in een strakke maquette gegoten, samen met partner Steve Cattoir. “Dat is een experiment, de eerste keer dat ik een object maak.”

Aan de muur hangt nog een hommage aan een andere held van Ever Meulen: de Amerikaanse schilder Edward Hopper. “Op een van zijn schilderijen staat de neus van een auto. Ik dacht: laat ik die auto wat langer maken.” Ever Meulen heeft er twee vellen papier voor nodig gehad. En wat verder hangt een eerbetoon aan de surrealistische schilder René Magritte: een tekening waarin een kunstenaar een auto al schilderend laat ontstaan. De knipoog - zoals er veel in het werk van Ever Meulen zitten - is dat in de auto, een Lancia Aurelia, tekenaar Hergé zit. “Hergé was een estheet en had zo’n auto. Die Lancia duikt trouwens op in het Kuifjesalbum De Zaak Zonnebloem.”

“Ontwerpen voor een groot Italiaans merk zoals Pininfarina is altijd mijn jongensdroom geweest”, zucht Ever Meulen. “Maar toch zou ik het niet willen doen: ik zou rekening moeten houden met allerlei financiële beperkingen en technische vereisten. Daar moet ik me in mijn tekeningen niets van aantrekken.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234