Maandag 05/12/2022

De laatste Belgische kolonie is ook de hardnekkigste

Bar Het Zottekot is al jarenlang zowat het clubhuis van de Belgische kolonie in het Thaise kust- en lustoord Pattaya. Voortvluchtige criminelen, pedofielen, extreem rechtse figuren, hormonentrafikanten... Wie het gezicht van de Belgische onderwereld zelf wil aanschouwen, weet waar hij moet wezen. Of toch nog even. 'Het startschot voor de schoonmaakoperatie is gegeven', klinkt het bij de federale politie. Dat is geen dag te vroeg.

Georges Timmerman

De foto's op de website van Het Zottekot spreken boekdelen. In Pattaya is het altijd feest. In the Belgian Beerbar aan de Soi Diana zitten getatoeëerde blanke mannen in korte broek en hawaïhemden gezellig pilsjes te hijsen, een onuitputbare voorraad Thaise meisjes binnen handbereik. Ze grijnzen en lachen, maar hun oogopslag is ijskoud.

In Het Zottekot en in de tientallen andere Belgische bars en hoerenkoten van het kuststadje verzamelden jarenlang gezochte en voortvluchtige criminelen, pedofielen, hormonentrafikanten, drugshandelaars, fraudeurs, sekstoeristen en extreem rechtse figuren. Vanuit die veilige biotoop was het fijn schelden en schimpen op het verre België, met zijn regeltjes en reglementen en zijn zogenaamd politiek correcte klimaat.

Een Telefacts-reportage over sekstoerisme in Thailand die vorig jaar door VTM werd uitgezonden, toonde beelden van Het Zottekot en uitbater Marc Serneels, die op 7 oktober 2005 trouwens werd veroordeeld tot twee jaar cel wegens medeplichtigheid aan moord. In de reportage etaleerden de Vlaamse Pattayagangers ongegeneerd hun onfrisse kijk op de wereld. "Geef mij maar een knappe Thaise vrouw in plaats van een Vlaamse met een dikke kont en hangtieten", verklaarde bijvoorbeeld Wim Elbers voor de camera.

Elbers, die met zijn lange baard en legerhemd als een Castro-lookalike langs de tropische stranden struint, is een voor racisme veroordeelde Vlaams Blokker. Hij was ook commissaris bij het Hoog Comité van Toezicht, de inmiddels opgedoekte anticorruptiedienst. Na zijn veroordeling werd Elbers niet eens ontslagen, zodat hij nog altijd 80 procent van zijn wedde opstrijkt.

Een andere trouwe klant van Het Zottekot was Robert 'Bob' Beijer, de vroegere extreem rechtse BOB'er en privédetective die jarenlang samenwerkte met de eind vorig jaar in de Franse Pyreneeën verongelukte Madani 'Dany' Bouhouche. Beijer en Bouhouche werden veroordeeld voor verschillende roofmoorden. De zware verdenking dat ze ook meer wisten over de onopgehelderde aanslagen van de Bende van Nijvel kon nooit worden hardgemaakt. "We weten dat Beijer in Pattaya zit", zegt een politieman. "Blijkbaar verblijft hij daar volledig legaal, tenminste zolang hij zich houdt aan de voorwaarden die hem werden opgelegd bij zijn invrijheidstelling." Naar verluidt exploiteert Beijer momenteel in Thailand een diamantslijperij.

Minder fortuinlijk verging het de Nederlandse topcrimineel John Mieremet, bijgenaamd de Schele, die ternauwernood een moordaanslag in Amsterdam had overleefd en eveneens een toevluchtsoord had gevonden in Pattaya. In Het Zottekot liet de Nederlander zich voor de veiligheid Frans noemen. Mieremet was een van de luitenanten van de vermoorde drugsbaron Klaas Bruinsma en vormde vroeger met zijn maat Sam Klepper het beruchte duo Spic & Span, een verwijzing naar de brute en grondige manier waarop ze tegenstanders uit de weg ruimden. Vanuit zijn villa in het Belgisch-Limburgse Neerpelt bestierde Mieremet een klein vastgoedimperium. Maar de uitslaande onderwereldoorlog in het Nederlandse misdaadmilieu die alsmaar meer slachtoffers maakte, dwong de Schele naar veiliger oorden. "Ze ruimen elkaar lekker op. Geweldig", zei Mieremet op 31 oktober vorig jaar in een interview vanuit Thailand. Een dag later werd hij zelf neergekogeld. In zijn kantoortje in de buurt van Pattaya werd hij door een man op een brommer twee keer in het hoofd en één keer in de buik geschoten. De dader werd niet gevonden.

'We hebben altijd al aandacht besteed aan Pattaya, maar we zijn nu bezig met een schoonmaakoperatie", zegt een verantwoordelijke van het Fugitives Active Search Team (FAST). Die eenheid van de federale politie werd speciaal opgericht om wereldwijd jacht te maken op naar het buitenland gevluchte boeven die in België tot zware celstraffen zijn veroordeeld. De voorbije weken kon FAST alvast twee belangrijke vangsten voorleggen: Marc Serneels, de uitbater van Het Zottekot, en Ortwin Waignein, een zakenman-fraudeur en voormalig schoonzoon van VLD-politicus Willy De Clercq. Zowel Serneels als Waignein werden merkwaardig genoeg niet op verzoek van ons land uitgeleverd, maar door de Thaise autoriteiten als persona non grata of ongewenste vreemdeling het land uitgezet, waarna ze door FAST in een West-Europese luchthaven van het vliegtuig werden geplukt. "En daar blijft het niet bij", zegt de FAST-speurder. "Er zijn nog meer belangrijke 'klanten' op komst."

Kleurrijke figuur, die Serneels. Only God can judge me, zo leest de nieuwste tatoeage op zijn onderarm. Zijn scheenbeen is dan weer versierd met een getatoeëerd portret van zijn leraar Thais boksen ("zijn beste kameraad", volgens zijn advocaat Walter Damen). "Met zijn twee meter en zes imponeert hij natuurlijk", verklaart de advocaat. "Het is een grote jongen als hij voor je neus staat. Maar Marc is een vriendelijke, goedlachse, sympathieke man. Klaagt niet, zaagt niet. Een bourgondisch type, een bonvivant."

Serneels, ooit een gevierd basketbalspeler, verzeilde in het nachtleven, ging meedraaien in het portiersmilieu en geraakte op het slechte pad. Eind januari werd hij door de Thaise politie aangehouden. "De Belgische ambassade had een fax gestuurd naar de lokale autoriteiten", vertelt Damen. "Daarin stond dat hij gezocht werd wegens moord op Vincent Van den Berghe." Op 7 oktober 2005 was Serneels immers door de correctionele rechtbank van Mechelen veroordeeld tot twee jaar cel wegens medeplichtigheid aan de moord op Van den Berghe, bijgenaamd de Hulk, een portier van het Mechelse studentencafé De Prof. De Hulk werd op 20 februari 1999 gedood met een messteek in het hart. Een afrekening in het portiersmilieu, zo bleek later. Serneels liet verstek gaan en was niet aanwezig bij de voorlezing van het vonnis. De rechter beval zijn onmiddellijke aanhouding en er werd een internationaal aanhoudingsmandaat tegen hem uitgevaardigd. Nog voor het einde van het proces had Serneels al de benen genomen naar Pattaya, waar hij baas werd van Het Zottekot.

Een van de medeverdachten van Serneels in de portiersmoord was de Marokkaanse portier Brahim El Marchouhi, die al ettelijke veroordelingen achter de rug heeft wegens gewelddadige vechtpartijen en ook verdacht wordt van drugshandel. Dezelfde El Marchouhi bleek begin dit jaar betrokken bij een schietincident met drugshandelaars in Deurne. De Marokkaan zou tijdens dat incident opgetreden hebben als lijfwacht van de omstreden zakenman Frank Slaets, de man van ex-Miss België Véronique De Kock en voormalig zakenpartner van diverse kopstukken van de Israëlisch-Russische maffia in Antwerpen. De raadsman van Serneels ontkent echter formeel het bestaan van een mogelijke band tussen zijn cliënt en El Marchouhi of Slaets.

"Het probleem in Thailand was dat Serneels niet gezocht werd voor moord, maar voor opzettelijke slagen en verwondingen met de dood tot gevolg", legt advocaat Damen uit. "Eigenlijk is hij vrijwillig teruggekomen. Hij heeft zelf een vliegtuigticket gekocht, maar de piloot weigerde hem aan boord te nemen zonder politiebegeleiding. Omdat er geen uitleveringsbevel was, kon men geen Belgische politiemensen naar Thailand sturen en ook de Thaise politie kon hem niet begeleiden. Het gevolg was dat hij een maand in de gevangenis zat in Bangkok, in één cel met tachtig andere gevangenen, vooraleer hij toch naar België kon vliegen."

Het gekke is dat Serneels een jaar geleden al opnieuw was aangehouden, weer werd vrijgelaten en alweer naar Thailand verdween. In juni vorig jaar liep hij tegen de lamp bij zijn aankomst op de luchthaven van Schiphol. Serneels werd uitgeleverd en zat toen zes weken in voorhechtenis op verdenking van de uitgifte van valse 200 eurobiljetten. "Gekregen van toeristen in Thailand", was zijn uitleg. De raadkamer in Veurne, die blijkbaar niet op de hoogte was van het feit dat hij nog een gevangenisstraf moest uitzitten voor de portiersmoord, liet hem eind juli vrij na betaling van een borgsom. Enkele dagen later stond hij opnieuw in zijn bar in Pattaya.

Gisteren verscheen voor de correctionele rechtbank van Hasselt de Limburgse zakenman Ortwin Waignein, een voormalige schoonzoon van Willy De Clercq, de éminence grise van de VLD. Waignein was een van de vroegere zaakvoerders van Treumix, een Limburgs bedrijf dat in 1993 failliet ging. Kort na het faillissement installeerde Waignein zich in Pattaya, waar hij optreedt als zaakvoerder van het waterzuiveringsbedrijf SeaQuipment. In 1994 begon het parket evenwel een onderzoek naar het frauduleuze faillissement van Treumix en tien jaar geleden werd de zakenman bij verstek veroordeeld tot vijf jaar cel wegens onttrekking van activa uit het bedrijf. Het gerecht bleek niet in staat om zijn nieuwe adres te vinden, zodat de hele procedure zonder zijn inbreng verliep.

Hoewel zijn dossier volgens een politiebron "al jaren in de kelder lag", werd Waignein op vraag van het Belgische gerecht onlangs aangehouden in Bangkok en als ongewenste vreemdeling uitgezet. Volgens zijn advocaat werd hij echter niet uitgezet, maar uitgeleverd. Hoe dan ook, sinds 21 maart zat Waignein in de gevangenis van Vorst. Maar een week later is hij alweer vrij, want gisteren besloot de rechtbank hem onvoorwaardelijk vrij te laten. De rechter oordeelde evenwel enkel over de ontvankelijkheid van zijn verzet tegen het verstekvonnis, niet over de grond van de zaak. Daarover volgt een debat op 2 april. Pikant detail: de man die Waignein in Frankfurt ging ophalen, was Martin Van Steenbrugge van het FAST-team, terwijl diens broer, advocaat Walter Van Steenbrugge, optreedt als raadsman van Waignein. "Elk zijn rol", reageert de raadsman filosofisch. "Hij doet zijn job, ik doe de mijne."

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234