Donderdag 20/02/2020

De kunst van het kussen

Van 4 tot 13 maart loopt in het Mechelse kunsten-centrum nOna het ‘nO new artists!festival’. Het programma oogt fantastisch, met onder meer uitstekend werk van Nicole Beutler (‘1:Songs’), een kleinood van Jonathan Burrows en Matteo Fargion en een ‘Concerto’ van de Bulgaarse rasperformer Ivo Dimchev. De Spaanse Aitana Cordero bijt de spits af met ‘3 ways to master a kiss or a twenty five minutes kiss at your neck’.

Spaanse Aitana Cordero concentreert zich op de kus op Mechelse ‘nO new artists!festival’

Aitana Cordero werd oorspronkelijk getraind als judoka, maar ging later alle mogelijke vormen van danskunst studeren, onder andere bij SNDO (School voor Nieuwe Dansontwikkeling) in Amsterdam. Daar maakte ze de laatste jaren ook werken waarbij de grens tussen werkelijkheid en fictie heel dun is. Dit nieuwe project bestaat uit twee luiken. Enerzijds is er een film waarin mensen een meisje kussen. Anderzijds is er een performance waarin kussen de belangrijkste actie is.

Hoe heb je de film van kussende mensen gemaakt?

Aitana Cordero: “We riepen mensen op om voor de camera een jong meisje te kussen. 102 personen daagden op. De procedure was simpel: op de grond trokken we twee strepen. Het meisje stond achter de ene, de gast-kusser achter de andere. Spreken was verboden. Het was dus door een blik of een gebaar dat iemand het signaal moest geven dat er gekust kon worden. Als de kusser voelde dat het goed was geweest moest hij/zij een stap achterwaarts doen. Dat werd frontaal, tegen een wit doek, gefilmd.” Waren er geen ongewenste gevolgen?“Toch niet. We hadden een noodprocedure bedacht, maar die hebben we nauwelijks toegepast, hoewel we in Amsterdam zelfs mensen van het Damplein haalden. Verrassingen waren er daarentegen wel. Zo kregen we een blinde man die als volwassene nooit gekust had. Of een vrouw met een kindje. Mensen voerden de opgave heel verschillend uit. Sommigen waren heel emotioneel. Anderen hielden het bij een zuinige kus. Je merkt wel altijd een moment waarop mensen de situatie aftasten, onderhandelen, en zich dan wel of niet overgeven aan de actie.” Wat gebeurt er met die opnames?“We tonen de opnames van kussende mensen voor de voorstelling, maar we puurden uit al die beelden ook een montage van 15 minuten, die op publieke plaatsen in Mechelen te zien is. Je kunt ze ook bekijken via de website van nOna.” Daarnaast is er ook een voorstelling. Wat is daar de opzet van? “Toen ik aan dit project begon had ik veel ideeën, maar uiteindelijk heb ik vooral één aspect uitgewerkt. Een kus is een omgangsvorm met veel varianten, maar is sociaal wel goed bepaald. Het is een gebaar dat je persoonlijk moet invullen, wil het als echt ervaren worden. Wat gebeurt er echter als iemand zich helemaal laat gaan in de daad? Doet dat de bekende vorm springen, of ontstaan er nieuwe varianten? Dat zie je al in de filmopnames. Het bijzondere hier is echter dat er acht performers zijn. Het kussen gebeurt dus in een groep en bovendien voor een publiek. Als twee mensen kussen, bemoeien de anderen zich daar altijd mee, door de kussers uit te dagen, een kus te onderbreken of juist aan te moedigen. Daardoor moeten er heel wat grenzen doorbroken worden.” Dat moet toch heel oncomfortabel zijn. Kun je nog van acteren spreken? “Aanvankelijk was het een extreem intense opgave. Mensen kregen het moeilijk, er ontstonden allerlei ‘ongewenste’ gevoelens. Maar de herhaling verandert de aard van de daad fundamenteel. Er duiken andere vragen op. Wanneer is het echt, wanneer is het doen alsof? Het wordt zaak om een kus geloofwaardig te brengen op een podium. We zoeken toch naar de echte kus. Dat is moeilijk: bij sommige repetities zit het precies goed, bij andere ontbreekt alle leven.” Je maakt vaak stukken die spelen met de grens tussen echt en vals. Ik herinner mij hoe drie acteurs je ooit een halfuur als een zoutzak mishandelden. In een recent stuk breek je een hele huisraad af. “Dat ziet er altijd vreselijk uit, maar ik verzeker je dat ik dat altijd onder controle hou. Ook al is het niet zo gevaarlijk en gewelddadig als het er uitziet, het wekt heftige effecten op bij de kijkers. Daaruit vloeien vele, ambigue gevoelens voort. Daar ben ik nieuwsgierig naar.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234