Donderdag 02/12/2021

De krekel en de mier

Iedereen die een huishouden of een bedrijf te bestieren heeft, weet dat hij moet zaaien naar de zak. Niet meer uitgeven dan er binnenkomt. Op de kleintjes letten en er nauwlettend op toezien niet in een uitzichtloze schuldenspiraal terecht te komen. Wie zich niet aan die regels houdt, stevent onvermijdelijk met een rotvaart op het faillissement af. Voor overheden gelden andere wetten. Dat kan. Ze maken ze namelijk zelf en mogen dus met andermans - ons - geld ongebreideld potverteren. Op die manier knoeien ze ongestraft astronomische begrotingstekorten bij elkaar waar zelfs onze achterkleinkinderen nog schande over zullen spreken. Sommige zaken gaan het bevattingsvermogen van de simpele stukjesschrijver ver te boven. Neem bijvoorbeeld de ‘sale and lease back’-operatie, rond de eeuwwisseling door de paarse coalitie opgezet. Een politicus kreeg de ‘geniale’ inval om de gaten in de schatkist dicht te plamuren met de opbrengst van de verkoop van een deel van het fraaie onroerend goed-patrimonium. “We verlappen gewoon een paar van die gebouwen en klaar is Kees”, redeneerde hij zijn eigen ei van Columbus bij elkaar. “We huren die dan terug van de nieuwe eigenaar en betalen gedurende 25 jaar een huur die uiteindelijk een pak hoger uitkomt dan de som die we voor de verkoop hebben gekregen”. Dat laatste vertelde hij slechts aan een paar getrouwen. Net als het feit dat de panden ver beneden de marktwaarde werden verkocht. Ze applaudisseerden voor de ‘grote leider’. Als het erop aankomt te kiezen tussen het redden van het eigen vel en een triviale zaak als het dienen van het landsbelang dan hoefde er niet getwijfeld te worden. Met verkiezingen voor de deur staat een begroting in evenwicht immers altijd netjes. Eerst oompje en dan pas oompjes kinderen en tegen de tijd dat die door hadden hoe de vork echt in de steel zat, waren de eigen schaapjes al lang op het droge. De hele vergadering knikte instemmend: ‘Doen’. Stel: u verkoopt uw huis voor 250.000 euro. Volgens een beëdigd schatter is het 100.000 euro meer waard, maar goed, u heeft om een of andere reden dringend geld nodig en verkoopt toch. Als ‘normaal’ mens gaat u vervolgens op zoek naar een nieuwe woonst. Iets bescheidener misschien, want je weet nooit wat de toekomst brengt. Het eventuele saldo als appeltje voor de dorst netjes op een spaarboekje. Onze beleidsmakers, duidelijk meer krekel dan mier, deden het anders. Ze huurden hun eigen huis terug en zullen na 25 jaar zo’n 350.000 euro hebben betaald aan de steeds vrolijker naar de bank wandelende nieuwe eigenaar. En wat hebben ze gewonnen, Pierre? Niets dus. Veel te veel betaald en geen dak meer boven het hoofd. Vierentachtig gebouwen werden op die manier verkwanseld en bijna 2 miljard euro over de balk gegooid. Goed beleid? Ik denk het niet.Twee miljard die we met z’n allen extra mogen ophoesten, want ook aan de inkomstenzijde wil het niet echt vlotten. Onder het beleid (?) van de zwierige heer Reynders, Didier voor de vrienden, is het ministerie van Financiën tot een absolute puinhoop herschapen. Misschien moet u morgen eens naar de Panorama-uitzending Het Failliet van Financiën kijken. Goedgezind zal u er niet van worden. Tenzij u natuurlijk mee profiteert van het ‘gedoogbeleid’ dat een zwartgeldcircuit in stand houdt waardoor de overheid jaarlijks 30 miljard euro aan inkomsten misloopt. U gelooft het niet, maar in vergelijking met andere Europese landen doen we het niet eens zo slecht. Griekenland balanceert op de rand van het faillissement en werd door Europa min of meer onder curatele gesteld. Op het eerste gezicht een doortastende beslissing, maar dat is het natuurlijk niet. Waarom riep Europa dit sukkelachtige lid niet eerder tot de orde om de ontsporing binnen de perken te houden? Niets is makkelijker dan van op de kansel te prediken dat tekorten niet hoger mogen zijn dan 3 procent om vervolgens toe te kijken tot de krater tot 13 procent is uitgediept. Goed beleid? Ik denk het niet. Spanje en Portugal zijn in hetzelfde bedje ziek, de euro verliest steeds verder terrein tegenover de dollar en de beurzen kelderen. Logisch, want het vertrouwen is helemaal zoek omdat de Europese regeringen die daarvoor moesten zorgen er zelf een ongelooflijk potje van hebben gemaakt. Het wordt hoog tijd dat men in Brussel en Straatsburg eens echt de hand aan de ploeg slaat en laat zien dat de Europese Unie meer is dan een dikbetaalde club van veel geblaat en weinig wol.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234