Zaterdag 04/02/2023

De knapste regisseur van Hollywood

Met de politieke thriller The Ides of March heeft acteur George Clooney nu reeds zijn vierde langspeelfilm als regisseur afgeleverd. In amper tien jaar tijd. Veel filmmakers kunnen alleen maar dromen van zo'n gemiddelde. En tussendoor regisseerde Clooney ook nog eens een aantal afleveringen van de HBO-serie Unscripted. Hij mag dus voortaan, net als bijvoorbeeld Clint Eastwood en Sean Penn, zonder enige restrictie 'actor-director' genoemd worden.

Acteurs/actrices die op een bepaald moment van hun carrière de aandrang voelen om zelf ook achter de camera te gaan staan, het is inmiddels vaste prik geworden. Het heeft soms gewoon met ijdelheid of zelfoverschatting te maken, maar dat zijn nu net twee karaktertrekken die George Clooney (50) moeilijk kunnen aangewreven worden. Toen hij in 2002 als regisseur debuteerde met Confessions of a Dangerous Mind was dat dan ook eerder toeval. Die biopic vertelt het verhaal van Charles 'Chuck' Barris (rol van Sam Rockwell), de Amerikaanse televisieproducent die door het lanceren van programma's zoals The Dating Game en The Gong Show zowat het wereldwijde symbool werd van de televisieverloedering. Uit zijn autobiografie zou later blijken dat Barris ook nog eens jarenlang een dubbelleven had geleid als huurmoordenaar voor de CIA. Maar niemand blijkt echt te weten of deze showpresentator/killer al dan niet de waarheid heeft verteld.

George Clooney had reeds lang zijn medewerking toegezegd als acteur, omdat hij zo enthousiast was over het scenario van Charlie Kaufman, die toen ook al BeingJohn Malkovich had geschreven. Maar de film werd keer op keer uitgesteld. En toen het project finaal kopje onder dreigde te gaan, nam Clooney dan maar zelf het heft in handen: "Ik wist dat indien ik zou blunderen - wat wellicht het geval zou zijn - ik hoe dan ook gered zou worden door het beste scenario dat toen in Hollywood circuleerde." Maar Clooney blunderde dus niet. En Confessions of a Dangerous Mind, waarin hij zelf een bijrol vertolkte, kreeg extra prestige omdat regisseur Clooney makkelijk een aantal vrienden uit Ocean's Eleven, zoals Brad Pitt, Matt Damon en Julia Roberts, kon overtuigen om even langs te lopen.

Die eerste keer smaakte blijkbaar naar meer en meteen begon zich een patroon af te tekenen dat ook karakteristiek is voor Clooney's acteercarrière, namelijk de afwisseling van populair entertainment (dat de Hollywoodstudio's graag financieren) met minder voor de hand liggende, meer persoonlijke projecten. Zijn tweede job als regisseur werd de politieke mediathriller Good Night, and Good Luck uit 2005, over de legendarische NBC-journalist Edward R. Murrow die in de jaren '50, vol Koude Oorlogparanoia, in de clinch durfde gaan met de hysterische communistenjacht van senator Joseph McCarthy. Eén van de historische uitspraken van Murrow was toen: "We kunnen de vrijheid elders niet verdedigen door ze in ons eigen land te veronachtzamen". En dat, het uithollen van de burgerlijke vrijheden, was precies wat Clooney toen zo gevaarlijk vond in het bange Amerika van president Bush. Daarover wilde hij het publieke debat dus aanzwengelen. Zelf maakte de acteur-regisseur toen ook de vergelijking met de politieke thrillers uit de jaren zestig en zeventig. "Die films werden geboren uit de strijd voor de burgerrechten, de Vietnamoorlog en de vrouwenbeweging. Ik denk dat het nu voor de ontspanningsindustrie een goed moment is om opnieuw vragen te beginnen stellen".

Hij deed dat duidelijk met succes, want Good Night, and Good Luck haalde maar liefst zes Oscarnominaties binnen, waaronder die voor beste film, beste regie en beste scenario (door Clooney en Grant Heslov). Die nominaties werden weliswaar niet verzilverd, maar Clooney kreeg datzelfde jaar wel een Oscar (beste mannelijke bijrol) voor zijn vertolking in de sublieme politieke oliethriller Syriana.

In die periode werd George Clooney niet langer alleen maar getypeerd als de ultieme playboy, maar ook als het politieke geweten van Hollywood. En dus besloot hij in 2008 voor zijn derde regie iets totaal anders te doen. Dat werd de romantische en nostalgische screwballkomedie Leatherheads, met Clooney en Renée Zellweger in de hoofdrollen, tegen de achtergrond van de sportieve tribulaties van een niet zo succesrijke 'American football'-ploeg in de jaren '20. De bedoeling was duidelijk: na zogenaamde issue driven films, zoals Good Night, and Good Luck en Syriana, had Clooney opnieuw zin in iets lichter en luchtiger. En omdat hij zelf niet zo'n romcom-fan is, koos hij voor een ongewone sportieve context. "Housing it in something that we haven't seen before", noemde hij dat toen zelf.

Obama

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en voor zijn vierde regie koos George Clooney dus toch opnieuw voor een politiek thema. De spannende en intelligente thriller The Ides of March, waarvoor hij opnieuw samen met Grant Heslov het scenario schreef op basis van het toneelstuk Farragut North van Beau Willimon, situeert zich tijdens de verre aanloop naar een presidentiële verkiezingscampagne, waarbij alle ogen in eerste instantie gericht zijn op een zeer belangrijke primary in Ohio. Een verhaal vol ambitie en achterdocht, opportunisme en bedrog, waarin Clooney een bijrol speelt als een gouverneur met presidentiële ambities en de eigenlijke hoofdrol (uitstekend) vertolkt wordt door Ryan Gosling als zijn ambitieuze woordvoerder. Opmerkelijk detail: de film kon eigenlijk al enkele jaren geleden gedraaid worden, maar toen werd Obama verkozen. "Er was zoveel hoop, iedereen was zo gelukkig en het leek niet het juiste moment om deze film te maken. De mensen waren te optimistisch voor zo'n cynische film", vertelde Clooney onlangs in een interview. "Maar inmiddels is iedereen weer cynisch geworden en dus vonden wij dat we de film nu toch konden maken."

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234