Dinsdag 19/11/2019

De keuze van Niña

MET STIP. Niña Weijers is niet als enige te gast op Passa Porta. Ze grasduinde door het programma van zondag en tipt zes momenten die ze onder geen beding wil missen.

Yoga met Maud Vanhauwaert

10.30-11.30 uur (NL), Brussels Yoga Pilates

Ik ben opgevoed door een vader en moeder die zich in de jaren zeventig, als twintigers, trots hadden laten uitschrijven bij de katholieke kerk en niets meer wilden weten van enig geloof. Ik herinner me een oppas die werd ontslagen toen mijn ouders vernamen dat ze mij en mijn broertje leerde bidden voor het middageten.

Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan: van kleins af aan heb ik een fascinatie gehad voor religie, tradities, rituelen en mystiek. Wat zoeken die gelovigen, en wat vinden ze? Het verlangen naar wijsheid interesseert me net zozeer als de ongelooflijke stupiditeit waarin dat vaak resulteert.

Het is, achteraf gezien, niet verwonderlijk dat ik ontvankelijk was voor yoga toen een vriendin me een paar jaar geleden meenam naar een klasje op een piepkleine Amsterdamse zolder. De eenvoudige filosofie van bewustwording en eenheid van lichaam en geest sprak me aan, maar ik voelde ook aversie voor de hele gezondheidscult die er omheen hing. Met de yoga ben ik niet opgehouden, met mijn gemengde gevoelens evenmin, en zo blijft het allemaal prachtig in balans.

Over een yogales op zondagochtend, begeleid door de fenomenale dichteres en performer Maud Vanhauwaert, zijn mijn gevoelens eenduidiger: dat kan niet anders dan het beste begin van een lange festivaldag zijn.

Hans Ulrich Obrist & Donatien Grau

11.00-11.45 uur (FR), La Centrale

Hans Ulrich Obrist is kunstcriticus en curator bij de beroemde Londense Serpentine Gallery, en, nou ja, een van de machtigste mannen in de hedendaagse kunstwereld. In de jaren negentig begon hij met zijn grootse Interview Project, waarvoor hij lange gesprekken voert met kunstenaars, filmmakers, wetenschappers en muzikanten. Inmiddels is er meer dan 2.000 uur aan archiefmateriaal, zijn veel van de interviews in boekvorm verschenen, en is Obrist nog altijd niet klaar met wat hij zelf 'een eindeloos gesprek' noemt.

Zijn gesprek met Gilles Collard van het Brusselse tijdschrift Pylône en academicus Donatien Grau is helaas niet eindeloos, maar begrensd tot drie kwartier. In die korte tijd kijken ze naar avant-gardebewegingen in de kunst en de literatuur. Zijn dat gescheiden werelden (geworden), of zijn er raakvlakken? Als schrijver met een groot hart voor beeldende kunst kan ik niet anders dan hopen op dat laatste.

Poëziepolitique: Geert Buelens, Maarten van der Graaff, F

rank Keizer en Tom Van De Voorde

14.30-15.30 uur (NL), Beurskafee

Jonge honden Maarten van der Graaff (Vluchtautogedichten, C. Buddingh'-prijs 2014) en Frank Keizer (Mijn eigen problemen) en iets minder jonge honden Geert Buelens (Thuis) en Tom Van de Voorde (Liefde en aarde) lezen voor uit hun werk en reageren op een uitspraak van dichter en literatuurwetenschapper Jeroen Mettes: 'Het probleem van de moderne poëzie is het kapitalisme.'

In 2006 pleegde Mettes op 28-jarige leeftijd zelfmoord. In 2011 verscheen zijn Nagelaten werk, met essays, webpublicaties en zijn 60.000 woorden tellende politieke prozagedicht 'N30'. Hij groeide uit tot een cultheld.

'ontevredenheid ongemak zelfhaat onbehagen anti-/ burgerlijkheid is harstikke mega-heerlijk', schreef Maarten van der Graaff eens in een gedicht over Mettes, en:

Jeroen Mettes is een mysterie
Jeroen Mettes is een mysterie
Zou Geert Buelens mij leuk vinden?
Dat zou heerlijk zijn.
Als Geert Buelens ziet dat ik iets ga zeggen over Jeroen
Mettes, zou hij dan denken: hij? Gaat hij iets over Jeroen
Mettes zeggen? Wat weet hij daarover te vertellen?

Jenny Offill

geïnterviewd door Kathy Mathys

16.00-16.45 uur (EN), De Markten

Nu al mijn ontdekking van 2015: Jenny Offills schitterende kleine roman Dept. of Speculation (vertaald als 'Verbroken beloftes'). In korte, fragmentarische hoofdstukken schrijft Offill over schrijverschap, moederschap, depressie en een langzaam onttakelend huwelijk. Niet vaak las ik een roman die zo invoelbaar maakt hoe dun de grens is tussen gezondheid en ziekte, normaliteit en gekte. En niet vaak las ik een roman die zo grappig is en zo hartverscheurend, zo compact en toch zo losjes geschreven. Ga naar Jenny Offill luisteren, en vooral: ga haar lezen. Het zal u niet teleurstellen (of wel, maar dan is dat toch een beetje uw probleem).

Valeria Luiselli

geïnterviewd door Jeroen Theunissen

17.15-18 uur (EN), BOZAR Studio

Beware, Valeria Luiselli komt naar Brussel! Weinig jonge schrijvers zijn hipper en cooler dan deze Mexicaanse - konden we maar allemaal een sigaret opsteken zoals zij dat doet - maar denk nu niet dat ze het alleen moet hebben van haar imago.

Luiselli is vorm én vent, die in haar boeken een heel eigen mix van proza, essayistiek en reisjournalistiek bedrijft. Ze is even erudiet als grappig, onbevreesd voor haar eigen verbeeldingskracht en al zeker niet bang de lezer een beetje te laten verdwalen in de wonderlijke wereld die ze optrekt. 'Wie zich bezighoudt met het schrijven van romans, houdt zich bezig met het dubbelvouwen van de tijd', zegt het personage Homer in haar roman De gewichtlozen.

Zeker is dat Luiselli daar zelf een meester in is. Wie haar leest, beseft: alles gebeurt tegelijkertijd en op hetzelfde moment. Je hoeft maar naar het programma van dit festival te kijken om te weten dat het waar is.

Ian McEwan

geïnterviewd door Annelies Beck

18.15-19 uur, BOZAR, Le Boeuf

Volgens mijn vader is Ian McEwan de beste schrijver ter wereld. Toen ik een jaar of zestien was, gaf hij me Amsterdam te lezen, Cement Garden, The Comfort of Strangers. Ik at die boeken op. Nog altijd lezen we McEwan allebei met liefde. We zijn het erover eens dat de eerste twintig pagina's van Enduring Love tot de mooiste van de hedendaagse literatuur behoren. Ik vind het vermakelijk om zo nu en dan de discussie te openen. Dan zeg ik dat ik McEwan te keurig vind, bijvoorbeeld. Dat zijn proza jarenlange indoctrinatie van cursussen creatief schrijven ademt, dat hij vaak onnodige epilogen toevoegt die afbreuk doen aan de rest. Mijn vader heeft hierop één antwoord: dat Ian McEwan de beste schrijver ter wereld is. Met zo iemand valt natuurlijk geen gesprek te voeren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234