Zondag 11/04/2021

De kanaries uit Nantes zetten alle favorieten fluitend een hak

Neen, er zijn geen zekerheden meer in het leven. Geen poenploeg zoals PSG, Bordeaux of Marseille werd kampioen in Frankrijk, maar Nantes. Wie? U fronst terecht de wenkbrauwen, want zeg nu: zonder schatrijke voorzitter, zonder sterren en zonder toptrainer de titel binnenhalen, il faut le faire.

Brussel

Van onze medewerker

Frank Van de Winkel

Nantes, Stade La Beaujoire, herinnert u zich die begraafplaats van de Rode Duivels nog? Zestien juni 1984 was het, de eindronde van het Europese kampioenschap. Frankrijk verplettert België met 5-0, drie keer Platini, een keer Giresse en een keer Fernandez. Wat wil je met centraal achterin het Playstation-duo De Greef-Lambrichts?

Nantes dus is een vrij gezellige stad aan de Atlantische kust in west-Frankrijk van goed een half miljoen inwoners. Het is ook de préfecture van het departement Loire-Atlantique met majestueuze historische gebouwen. Het is de geboortestad van Jules Verne en van de zeiler Eric Tabarly. Drink zijn muscadet, eet zijn petit-beurrekoekjes van Lu. De overige wetenswaardigheden leest u wel in de Guide Michelin.

Als u ook een ommetje maakt langs de voetbalclub, moet u zeker de eerste doelman in het oog houden. Hij luistert naar de naam Mickaël Landreau en wordt uitgerekend vandaag tweeëntwintig. Niemand is een betere illustratie van de filosofie van de club dan hij: leid jonge spelers op, breng hen op het juiste moment in de eerste ploeg en maak er beetje bij beetje toppers van. Doe je dat volgens de regels van de kunst, dan krijg je een curriculum vitae waar je zelfs een olifant mee kunt doodslaan.

Landreau is het gelukt: in de eerste ploeg op zijn zeventiende, wat later beloftenkeeper van Frankrijk en sinds zijn negentiende kapitein van Nantes en daar blijft het niet bij. Er zijn nog heldenverhalen. Oktober 1996: in zijn eerste wedstrijd in het A-elftal van Nantes stopt Landreau een strafschop. Die actie levert zijn ploeg een punt op. Door de jaren zal hij penalty's blijven stoppen. De Franse sportkrant L'Equipe vereerde hem met de bijnaam Doctor in de Strafschopkunde. In mei 2000 wint Landreau op een week tijd de beker en verzekert hij het behoud van zijn club door enkele minuten voor het einde een schot te keren. Op dit ogenblik heeft Landreau honderdzestig duels achter de rug in de Première Division. Is zijn verhaal een toevalstreffer? Natuurlijk niet. Het opleidingscentrum van de club geniet een uitstekende reputatie. De lijst van passanten, onder meer Desailly, Deschamps, Makelele en Karembeu, is duizelingwekkend.

"Jeugd en opleiding zijn onze prioriteiten", zegt trainer Raynald Denoueix, die het vierde jaar van zijn vijfjarige contract vol maakt. Daarmee is hij in zijn land de coach die het langst in functie is. "Onze club mag geen beursvloer zijn waar je de moed in de schoenen zakt bij het minste verlies of waar dolle vreugde heerst na twee overwinningen. We willen niet de kleine speculanten van het voetbal worden", meent Denoueix nog in het weekblad France Football.

De leidersplaats is Nantes dit seizoen niet komen aanwaaien. Na tien speeldagen bengelden Les Canaris nog op een troosteloze vijftiende stek. "In het tussenseizoen hebben we de spelerskern niet spectaculair versterkt. Waarom zou je dan hoog van de toren blazen, over een ploeg waarmee je enkele maanden voordien maar net de degradatie hebt kunnen vermijden?", merkt de trainer op. "Niemand had gedacht dat we het zover zouden brengen, ook ik niet."

Naast de landstitel spreken echter ook de resultaten in drie bekertornooien voor zich: weliswaar uitgeschakeld in de achtste finale van de Uefa-beker door Porto (3-1 uit), maar thuis toch met 2-1 gewonnen. Zowel in de Franse beker als de Ligabeker ging Nantes mee tot in de halve finale. "Alles hangt af van de manier waarop je werkt en van de filosofie van de club", zegt de coach. "Ik heb het geluk al vier jaar te kunnen werken met des mecs biens. Mijn doel is een groep die goed draait. De resultaten zullen dan wel volgen. Een tijdje geleden kreeg ik een wenskaart met een gevleugeld woord van Gustave Flaubert (een negentiende-eeuwse topschrijver, FVdW): 'Succes, dat is het gevolg.' Van die waarheid probeer ik mijn spelers te overtuigen."

"Efficiëntie is het belangrijkste", meent de man die meestal voor een klassiek 4-4-2-systeem opteert, al komt ook de 4-5-1 aan bod. Continuïteit in al haar aspecten neemt een belangrijke plaats in. In de huidige ploeg zijn spelers die elkaar al zes of zeven jaar kennen. Dat leidt tot sterke automatismen. Als dan nog enkele spelers helemaal openbloeien, zoals spelmaker Eric Carrière, linkerflankspeler Stéphane Ziani, schutter en duurste aankoop uit de clubgeschiedenis Viorel Moldovan en de kwikzilverachtige spits uit Tahiti, Marama Vahirua, moeten de poenclubs afhaken. Al wie met voetbal begaan is, kan weinig anders dan in zijn vuistje lachen.

Trainer Raynald Denoueix: 'Jeugd en opleiding zijn onze prioriteiten'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234