Maandag 24/02/2020

De kameleon in Hannelore Knuts

Wie denkt dat alle modellen leeghoofdige, anorectische kapstokken zijn, zal die mening moeten herzien na een bezoek aan UltraMegaLore in het Hasseltse Modemuseum (MMH). Het Limburgse topmodel Hannelore Knuts (32) toont er werk en ziel.

Limburgs topmodel is curator van haar eigen hoogstpersoonlijke tentoonstelling in Modemuseum Hasselt

Er is meer dan een jaar aan gewerkt en de tentoonstelling is niet zonder slag of stoot tot stand gekomen. Maar het resultaat heeft internationale allure.

Zelfs als de naam u niets zegt, kent u vast het gezicht van Hannelore Knuts. Want ze sierde de voorbije jaren de reclamecampagnes van merken als Prada, Chanel, Gaultier en Marc Jacobs. Ze liep modeshows voor alle groten, en je kunt geen modemagazine open slaan of je komt haar tegen. Hoewel, misschien herkent u haar niet, want ze kan er verdraaid verschillend uitzien. “Ik ben een kameleon”, zegt ze, “een blank canvas, waarop men begint te tekenen. Wat niemand zich realiseert: dat is niet de echte ik, die deze job doet. De beste modellen moeten kunnen acteren. Wij worden om het even wat men van ons verwacht.” En zo zien we in de tentoonstelling zowel de superelegante, gesofistikeerde Hannelore, als de androgyne, de rebelse, de sexy, de guitige, de uitdagende, de lieve, de kwaaie, de blote.

Voor haar gelegenheidsjob als curator kon ze echter wel helemaal zichzelf zijn. Dimitri Jeurissen van Base Design, die voor de scenografie instond, benadrukt dat ze het ook echt zelf heeft gedaan, tot in de kleinste details. “Soms tot wanhoop van de mensen hier”, lacht Hannelore ontwapenend, “het was een trip van een jaar”.

De benedenverdieping is gewijd aan drie ontwerpers voor wie ze een boon heeft. Azzedine Alaia - de kleine Tunesiër - is ‘haar familie in Parijs geworden’. Jean-Paul Gaultier heeft de grootste zaal; alle kleren die er staan heeft Hannelore gedragen op de catwalk. Centraal staat een lievelingsstuk: Gaultiers bekende matrozentrui, omgebouwd tot haute-couturejurk met wit-blauwe veertjes. In het kleinste vertrek staan drie gele jurken - “my lucky colour” - van Haider Ackerman, met wie Hannelore een nauwe vriendschapsband heeft.

Boven zien we haar als model, op foto’s van onder anderen Larry Clarck, Jean-Baptiste Mondino, Inez Van Lamsweerde & Vinoodh Matadin, Juergen Teller, Ellen Von Unwerth en Tim Walker. Ook haar allereerste shoot, gemaakt door Ronald Stoops voor Knack Weekend maar nooit gepubliceerd, hangt er. Kleren zijn er natuurlijk ook te zien: van Christian Lacroix, Martin Margiela, Prada, AF Vandevorst, Dries Van Noten en anderen.

Maar er is ook kunst met een K. “Model zijn is een eenzame job”, vertelt Knuts in het boek dat bij de tentoonstelling hoort. “Het is moeilijk uit te leggen, je bent immers voortdurend omringd door mensen. Er is altijd iemand aan je kleren aan het sjorren, ze zitten met hun handen in je haren, je voelt vingers op je gezicht, je nagels, je benen... en toch ben je zo verschrikkelijk alleen.” Troost vindt ze op die momenten in muziek en in musea. Want als model verblijf je vaak een tijd alleen in een vreemde stad. “Het is niet in de fitness dat ik mijn vrije tijd wil doorbrengen, en shoppen moet ik niet. Zo kwam het dat ik naar musea en galeries begon te gaan. Ik vulde mijn uren met kunst en dat was mijn redding.”

In de grote entreehal, die volledig bekleed is met foto’s van Hannelore, zie je direct een enorme ster van de Zuid-Afrikaanse kunstenaar Kendell Geers. verder zijn er werken van onder meer Jeff Koons, Philip Metten, Luc Tuymans,Tim Vanhamel en Anne-Mie Van Kerckhoven.

“Er werden wel wenkbrauwen gefronst toen ik het plan ontvouwde om de volgende tentoonstelling door een model te laten cureren”, vertelt directeur Kennett Ramaekers van het MMH. “Maar ik weet dat Hannelore heel belezen is, dat ze veel van de wereld heeft gezien en wat te vertellen heeft.” Dat laatste blijkt duidelijk als Hannelore - op hoge plateausandalen, in een strakke broek en wit leren jasje - ons op haar ongekunstelde manier rondleidt. Ze heeft door haar ontmoetingen met ontwerpers en stylisten tal van kunstenaars persoonlijk leren kennen, maar dat heeft haar geen dikke nek bezorgd. Ze wordt omschreven als ‘een brok energie op hoge poten’ maar met die hoge poten staat ze wél stevig op de grond, en ze praat met een grote dosis nuchterheid. Ze heeft zich ook nooit uitgehongerd, vertelt ze, “ik arriveerde bij Gaultier altijd met een groot stuk pizza”.

Maar ze is natuurlijk ook rock-’n-roll. Dat blijkt op de grote zolder, waar ze ‘haar wereld’ heeft herschapen. Muziek is niet weg te denken uit haar leven - ze toerde destijds met Millionaire, de groep van haar ex-vriend en soulmate Tim Vanhamel - en hetzelfde geldt voor haar boeken, haar schoenen, haar meubelen, haar kleren. In een grote glazen kast hangen tientallen stuks ondergoed. “Een vleeskleurige string, dat is eigenlijk het uniform van het model”, zegt ze. “Een vleeskleurige string, dat ben ik.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234