Donderdag 29/07/2021

De juf via de computer

Dertien leerlingen van klas 4A in De Driesprong in Bilzen zitten gewoon in de klas. Eentje, Tineke Meers (10), zit bij haar thuis. Maar dankzij haar laptop van vzw Bednet doet ze net zo intensief mee met de les als de rest.Door Kim Herbots

Biep. De hoofden in klas 4A draaien om en kijken recht in de camera. Tineke lacht. “De computer staat achteraan in de klas. Als ik op dit handje klik, horen ze het in de klas. Het is alsof ik mijn hand opsteek. Op die manier kan ik een vraag stellen. Ik zie hen, zij zien mij. De juf stelt net zo goed een vraag aan mij als aan de andere kinderen. En als er iets misgaat met de computer, dan kan ik meteen Annelies van Bednet verwittigen en brengt zij het in orde”Niks mis met dat kind, zo zei een arts toen de ouders van Tineke hem eind september raadpleegden. Groeipijnen, meer niet. “Ik heb die week nog de veldloop uitgelopen”, vertelt Tineke. Ze kijkt naar haar mama. “Ik moest.”“Ja, ocharme het kind”, knikt mama Rosita Vliegen. “Een paar dagen later werden we opgebeld: we moesten meteen naar de spoed. Tineke had leukemie. We wisten dat er iets mis was met ons kind. Tineke was Tineke niet meer.”De diagnose kwam er op 29 september, een dinsdag. “Op zaterdag had ik het mailtje naar Bednet al verstuurd”, vertelt papa Koen Meers. “Ik had er in het ziekenhuis over gehoord en Tineke kende het zelf ook al.”“Ik had het op Ketnet gezien”, zegt ze. “Het leek mij leuk, want zelfs al voel ik mij goed, dan nog mag ik niet naar school: het risico op infecties is te groot.”

Dansen tijdens turnles

“Uiteindelijk heeft het nog tot november geduurd vooraleer alles in orde was. Belgacom moest een nieuwe kabel trekken, maar al bij al kon ze snel weer les volgen. Kijk, als je zo’n diagnose krijgt, stort je wereld in, maar je begint ook snel alles realistisch te bekijken. Wat moeten we doen om alles zo gewoon mogelijk te houden voor Tineke? En wat verandert er? In het begin heb je geen idee. Tineke is niet echt ziek van de chemo. Ze doet het heel goed en daar trekken wij ons ook aan op. In het begin dacht ik dat ik hier een ziekenhuisbed zou moeten zetten.”Tinekes mama was onthaalmoeder tot de dag dat het verdict viel. Haar opvangruimte is nu Tinekes school. Op de deur staat zelfs ‘Welkom in De Meerse’. “Zo heet het schooltje”, zegt Tineke. “We hebben het zelfs officieel geopend.”“Tineke volgt zo goed als de hele dag les”, vertelt Vliegen. “Ik passeer af en toe wel, maar meestal laat ik haar doen. Ik moet ook stil zijn, want zoals wij horen wat er in de klas gebeurt, horen zij ook wat wij zeggen. Het is soms grappig. ’s Morgens hoor ik haar meebidden, als er iemand jarig is, zingt ze mee en als de klas turnt, zet zij hier muziek op en danst ze.”Speeltijd. Tinekes huis ligt toevallig vlak tegenover haar school. Van achter haar laptop heeft ze zicht op de speelplaats. Nu de bel gegaan is, staan er onmiddellijk een aantal kinderen aan de omheining te wuiven. “Kijk, dat is mijn zus”, wijst Tineke. “Noortje is zeven. Ze zit in het tweede leerjaar. Vaak blijven er ook twee kinderen binnen tijdens de pauze en dan praten we via de camera. Als ik in het ziekenhuis ben, dan komt Noortje ook babbelen tijdens de speeltijd.”“Dat de school zo dichtbij is, heeft zijn voor- en nadelen”, meent Vliegen. “Nu begrijpt ze dat naar school gaan echt geen optie is, maar in het begin moesten we haar tegenhouden. Ze zag de school en de kinderen en wou er naartoe. Maar we moeten voorzichtig zijn. Vrijdag wordt ze geopereerd en haar weerstand is heel klein.”Omgekeerd is de band tussen Tineke en de school op die manier wel heel hecht. “Op vrijdagnamiddag hebben ze hoekenwerk en twee weken geleden was één hoek gewoon hier bij ons thuis. Drie kindjes zijn langsgekomen en ik heb wafels gebakken”, vertelt Vliegen. “Bij een verjaardag brengen ze de traktatie naar hier en op donderdag, wanneer het knutselen is, wordt ook het materiaal gebracht zodat Tineke kan meedoen.”Elke ochtend is het rekenen, daarna komt taal en in de namiddag is er vaak wereldoriëntatie. “Het brengt ritme in haar dag en gaat verveling tegen”, zegt Vliegen. “Vaak zit ze al om halfnegen achter haar laptop. Het geeft haar een reden om op tijd op te staan en er een beetje toonbaar uit te zien. Al heb ik ook al geweten dat ze wel een trui aantrok, maar daaronder haar pyjama nog aan had.”

Toetsen inscannen

“De computer gaat zelfs gewoon mee naar het ziekenhuis”, vertelt Koen Meers, “en als we een paar dagen moeten blijven, gaat de printer ook mee. Haar werkboeken heeft ze sowieso, maar toetsen worden ingescand. Tineke vult ze in en scant ze opnieuw in. Chemo wordt vaak zo gepland dat Tineke tot halfelf les kan volgen. Ze heeft nog niet veel lessen overgeslagen. Soms rust ze een beetje te weinig.”“Ik wil niet dom worden”, zegt Tineke fel. “De juffrouw zegt wel dat ik mag rusten als ik moe ben, maar ik doe meestal mee. Ik wil straks in september gewoon mee naar het vijfde leerjaar.”“Behalve Bednet kan ze in het ziekenhuis ook naar de ziekenhuisschool”, vertelt Meers, “en krijgt ze vier uur privéles. Dat wordt betaald door de overheid. We zijn daar allemaal heel blij mee want haar ziekte brengt sowieso al veel kosten mee. Als je ook nog eens zelf voor lessen zou moeten zorgen, zou het veel te duur worden. Tineke wordt nu zo intensief begeleid dat ze onlangs zelfs een beetje voor zat. Het is een clevere meid. Dat vijfde leerjaar mag geen probleem zijn.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234