Woensdag 28/10/2020

De jongen die overal verschil maakt

'Leuven represent op da WK #mertens", schreef een meisje uit die stad bij een foto van Dries Mertens op Instagram. Een zinnetje waarin veel zit over de man die de Rode Duivels voorbij Algerije joeg. Zijn stad is trots op hem en hij is een geliefd kind van zijn tijd. 'Je hoort hem zelden klagen.'

Er stond nog een commentaar bij die foto: "Held! En lekkere kont." Meisjes die nooit om voetbal geven, kijken wel naar het WK. Opvallend graag naar Spanje, maar het hartje dat Dries Mertens (27) dinsdag in Belo Horizonte vormde, werd dus niet alleen door zijn vriendin Katrin Kerkhofs met liefde ontvangen. Dries - Driesje - Mertens is populair. Zijn complexloze, mooie goal van de 2-1 is een extraatje.

Wie door de Mechelsestraat in Leuven wandelt, doet dat sinds deze week over kunstgras. Braziliaanse vlaggen sieren de gevels en bij Schoenen Mertens is op de toonbank een truitje van de Rode Duivels uitgestald. MERTENS 14, ja die.

Familie is het niet ("Mertens is in België de vierde meest voorkomende naam"), maar de zaakvoerder was in een vorig leven wel collega van Dries' vader als leraar. "Dries was toen nog een kleuter", zegt hij. "Altijd aan het voetballen. Als hij voorspelde dat hij tien keer de doelpaal zou raken, lukte dat acht keer."

169 centimeter, vermeldt de Wikipedia-pagina over Dries Mertens. En dat een van zijn bijnamen 'Kabouter Dries' is. Een kolos is de kleuter niet geworden, maar wat een fijne voetballer. De Italiaanse sportkrant La Gazzetta dello Sport, die hem natuurlijk kent en volgt sinds hij voor Napoli speelt, schreef gisteren: "Het verschil maken is (voor Mertens, RVP) een mooie gewoonte geworden."

Dat deed Mertens dit jaar in de finale van de Italiaanse voetbalbeker, in de ploeg waar onder meer de Argentijnse aanvaller Gonzalo Higuain, ook op het WK, meespeelt. Dat deed hij dinsdag tegen Algerije. Op wereldtopniveau en na een invalbeurt. Waarover analist Eddy Snelders onlangs deze mooie boutade uitsprak: "Mertens heeft een nadeel: hij kan ook goed invallen."

"Het mooie aan Dries is dat je hem zelden zult horen klagen", zegt Michel Bruyninckx. "Je zag dinsdag wel meteen zijn assertiviteit. Maar hij zal bij een niet-selectie nooit negatief reageren."

Topsportschool

Bruyninckx, jarenlang leraar aan de Topsportschool in Leuven en nu aan de slag bij de technische staf van AC Milan, zag Mertens voor het eerst als tienjarige bij Stade Leuven. Ja, hij viel op. Ja, hij was altijd met een bal bezig. Bel al zijn jeugdcoaches en ze zeggen allemaal hetzelfde: als Dries maar een bal had.

Bruyninckx: "Anderlecht had toen een aantal trainingscentra buiten de club waar talenten die ze gedetecteerd hadden, voorbereid werden op de stap naar Anderlecht. Een jaar lang heb ik met Dries elke maandag getraind op de velden van het toenmalige Oud-Heverlee. Niemand kon geloven dat één keer per week met die jongens werken invloed kon hebben. Maar op het einde van het jaar nam ik de ploeg, waar Dries bij was maar ook bijvoorbeeld Denis Odoi, mee naar een toernooi in Limburg. Standard, dat dat jaar geen match had verloren, raakte geen bal."

Dries Mertens is vandaag de exponent van die generatie. En van de Topsportschool. "Dat aspect wordt bij het succes van zijn generatie vaak niet vermeld, maar het is er echt aanwezig. De voetballers die op een Topsportschool zaten, kregen tijdens een schooljaar dubbel zoveel training als tijdens een jaar in een club. Door de combinatie van de twee waren ze vaak twintig uur per week aan het voetballen", zegt Bruyninckx.

Die Mertens dus eerst naar Anderlecht had laten vertrekken. Waar het fout liep. De grote club twijfelde aan de fysieke mogelijkheden van de kleine voetballer. Kansen bleven uit. "Ik kon hem alleen blijven verdedigen en kon niet begrijpen waarom ze niet in hem geloofden."

Mertens ging naar Gent, waar trainer Georges Leekens hem niet opstelde. Daarna volgde Eendracht Aalst, derde klasse. Trainer Etienne De Wispelaere zag het wél, maar Aalst degradeerde. "Dries is toen naar AGOVV in het Nederlandse Apeldoorn vertrokken, en dat is de definitieve lancering van zijn carrière geworden."

John van den Brom was daar trainer. Volgden: FC Utrecht, PSV Eindhoven en dus sinds 2013 Napoli. Opmerkelijk: in 2010 werd hij voor het eerst voor de Rode Duivels opgeroepen door Georges Leekens, de man die hem in Gent negeerde.

Waar zit zijn branie? Michel Bruyninckx: "Veel mensen denken dat alles aangeboren talent is, en dat speelt mee. Zijn vader was turnkampioen. Dries' mama is hoogleraar bewegings- en revalidatiewetenschappen. Het is een mooi gezin. Maar Dries' vaardigheid dankt hij ook aan zijn miljoenen contacten met de bal. Als kleuter was hij er altijd mee bezig en nu als prof traint hij nog altijd met onze SenseBall (een vernuftig systeem waarbij een bal aan een elastiek hangt en zo de behendigheid geoefend wordt, RVP). Zijn doelpunt is dus echt geen verrassing: hij moet níét nadenken met de bal. Hij heeft altijd voorsprong in het handelen. Te veel spelers worden enkel op fysieke factoren getraind, maar wil je in topsport op het hoogste niveau slagen, dan moet je je hersenen gebruiken. Die voorsprong heeft Dries. En hij is tweevoetig."

Hij is ook aanhankelijk, klinkt het. Dries gebleven. Een vechtertje, geen ettertje. "Als hij in Leuven is, is hij net zo vriendelijk als vroeger. Op café trakteert hij zonder problemen. Natuurlijk kan hij dat makkelijk. Maar hij is niet gaan zweven." Dat goede gezin dus en die opvoeding, zorgden daarvoor: "Beide voeten op de grond."

Maradona

Ook met zijn vriendin Katrin, die overigens zelf in Brazilië zit als vliegende reporter voor Studio Brussel. In Humo vertelden ze onlangs, comfortabel gezeten in hun appartement in het Napolitaanse Palazzo Donn'Anna, over hoe ze al sinds hun zestiende een koppel zijn. Maar in Dries' hoofd was dat al toen ze pas twaalf waren. Er bestaat een foto van de twee op een verjaardagsfeestje van een buurjongen: "Toen is het voor mij gebeurd", zei hij.

Na zijn goal houdt iedereen van Dries Mertens. Eerder vertelde Dyab Abou Jahjah al in onze maandagkrant: "Als supporter werkt het op mijn zenuwen dat Dries Mertens zo vaak op de bank zit. Ik begrijp dat niet. Die gast is zo goed. Ik wil hem in de ploeg, omdat ik wil dat mijn ploeg wint."

Alweer in dat Humo-interview had hij zelf gezegd: "Een kans moet je afmaken." Over de evolutie die hij doorgemaakt heeft. "Ik denk dat ik hier echt volwassen geworden ben." En over hoe Italianen hun helden verafgoden:"Ik zou liegen als ik zou zeggen dat het me koud laat. Het doet gewoon ongelofelijk deugd te zien hoeveel je als voetballer voor iemand kan betekenen. (...) Hier is het écht een religie. Maradona is nog altijd een god. Het is meer dan twintig jaar geleden dat hij hier heeft gespeeld, maar zijn shirt is nog elk seizoen het best verkochte."

Zo groot als Diego Maradona wordt hij in Napels nooit. Maar thuis? Dinsdagavond riep de Oude Markt in koor: "Dat is omdat hij van Leuven is."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234