Maandag 01/06/2020

De Ironman van de sportbusiness

Uit Mexico komen ze. En uit Korea en Singapore. (Wieler)toeristen die morgen de Ronde van Vlaanderen rijden. Een attractief evenement, dat in handen is van sportmarketingbureau Golazo, dat dan weer in handen is van één man: Bob Verbeeck.

Hij is 36 jaar, komt uit Singapore en zijn naam is Edward Madden. De Ronde van Vlaanderen (RVV) volgt hij normaliter in een pub, met een lager voor de neus. En een energiereep in de hand. Blijven eten en drinken. Het credo van de prof is ook het motto van de amateur. Het vuur moet blijven branden. Maar hij wil het wel eens proberen, die Ronde, en heeft maar één vraag: "Over die kasseien rijden, doet dat pijn?"

Madden is een van de 16.000 mannen (en vrouwen) die morgen 's lands grootste peloton vormen. Een lang uitgerekt lint van mannen die nooit prof werden, van mannen die dromen van bloemen, van mannen wier BMI veel hoger is dan de hellingsgraad van de Koppenberg en van vrouwen die die mannen willen losrijden. En allen vulden ze een formulier in, op het internet. Allen zitten ze nu in de database van organisator Golazo. Eén ding staat vast morgen: Bob Verbeeck is de onbetwiste kopman. Combines of geen combines: hij (w)int.

Nadien zullen alle deelnemers nog wel een mailtje krijgen. Met promoplaatjes voor de komende evenementen van Golazo. Te land, ter zee, of in de lucht, om te lopen, fietsen of zwemmen. Bob Verbeeck zit overal. Vorige week nog met die amechtige knieval over de vreemde naamswijziging van de Memorial.

Bij het brede publiek is de Limburger vooral bekend als de manager van Kim Clijsters. Zijn macht reikt evenwel (veel) verder dan Bree. De portefeuille van het sportmarketingbureau is - op Vlaams niveau - ongezien. (Voor u verder leest, toch even het kader hiernaast bekijken.)

"Golazo is de onbetwiste marktleider inzake breedtesport in Vlaanderen, als we geen rekening houden met voetbal", zegt Wim Lagae, sportmarketeer aan de KU Leuven. "Het bedrijf heeft macht, ja. Als Verbeeck zegt dat de Crosscup in Vlaanderen zonder zijn steun niet kan overleven, dan klopt dat. Dan is er gewoon geen veldlopen meer."

"Golazo surft mee op de sporthype in ons land. En als marktleider profiteert het bedrijf natuurlijk van die positie. Wie als klein bedrijf nu moet opboksen tegen Golazo, denkt beter even na. Veel bedrijven zijn er al aan bezweken."

Mannetjesputter

CEO Verbeeck weet wat hij doet. Een topsporter is het, op de piste en rond de tafel. Een mannetjesputter. In 1984 liep hij de 5.000m op de Spelen in Los Angeles. Een jaar later werd hij Europees indoorkampioen op de 3.000m. Sport en studie waren in die tijd nog enigszins combineerbaar. Midden jaren tachtig behaalde hij een diploma economische wetenschappen aan de Iowa State University. Daarna kwam er nog een MBA aan de Chicago University bij.

Kort nadien nam zijn carrière een niet onbelangrijke wending. Hij wilde doctoreren in Indiana, om prof statistiek te worden. (Daarom moet iedereen altijd formulieren invullen bij de evenementen van Golazo. Het is de statistiek: Verbeeck wil zijn markt kennen, zijn consumenten.) Maar hij werd hoofdaankoper bij Procter & Gamble. Een kerel met een aktetas, die in Europa en Afrika chemicaliën voor waspoeders aan de man bracht. Verbeeck had snel 28 fabrieken in zijn portefeuille.

In 1990 ging hij zijn eigen weg en richtte CIS op, Consultants in Sports. Het primaire doel was het inzetten van sportmarketing ter ondersteuning van een merk. Unilever klopte aan en Verbeeck maakte van Lipton Ice Tea de drank voor winnaars. De bal gaat aan het rollen. Hij begrijpt de markt. Plots is er de 'Lipton Ice Tea Ronde van Vlaanderen', met 500 toeristen aan de start.

De mondiale opmars van de sportmarketing geeft Verbeeck ook nu een duw in de rug. Een legitieme vraag: nam de sportmarketing in Vlaanderen een hoge vlucht door de acties van Verbeeck. Of nam Verbeeck een hoge vlucht door het stijgend belang van sportmarketing? Lagae: "Dat laatste, denk ik. De belevingseconomie, daar speelt hij handig op in. Verbeeck heeft de markt de voorbije jaren goed geanalyseerd." Of zoals de man eerder al liet optekenen: "Wat wij verkopen, zijn ervaringen en herinneringen."

In 2000, op een moment dat sportmarketing mondiaal steeds sneller aan populariteit wint, neemt IPG, 's werelds tweede grootste reclameconcern, een boel sportmarketingbedrijven over en groepeert die onder de naam Octagon. Belangrijk daarbij is de organisatie van Euro 2000. Bij gebrek aan een Octagon-filiaal in België of Nederland komt CIS in beeld. Acht van de twaalf grote sponsors van Euro 2000 zijn verbonden aan Octagon. De gebraden kippen vliegen Verbeeck in de mond.

In die periode leert hij ook Lei Clijsters goed kennen, wordt hij de beschermheer van de clan-Clijsters en is hij de man die het management van dochter Kim waarneemt.

IPG lijft CIS daarna helemaal in, maar in 2007 neemt Verbeeck de boel opnieuw over en wordt CIS herdoopt tot 'Golazo Sports, Media en Entertainment'. De organisatie van evenementen is de steunbalk van het bedrijf, maar de representatie van atleten is meer dan een zijproject. Wat maakt dat Verbeeck tegelijk rechter en partij is. Lagae: "Dat is een moeilijke situatie. Organiseren en representeren. Je kunt dealen met startgeld, als je je eigen atleten aan de start brengt."

Verbeeck zelf praat over Golazo niet als over een enorm bedrijf: "Onze omzet is kleiner dan de winst van Tourorganisator ASO. Ben ik trots op het gerealiseerde werk? Ja, maar trots is niet het juiste woord. Dat steeds meer mensen sporten door onze evenementen, daar ben ik wel tevreden mee. Het is onze bijdrage aan de maatschappij."

Het professionele palmares van Verbeeck erkent vriend en vijand. Zo ook Karel Van Eetvelt, de patron van Unizo, die Verbeeck goed kent. "Hij heeft de sportmarketing in ons land op de kaart gezet. Zijn evenementen zijn producten geworden. Goede merken."

Dat zegt ook Roland Duchâtelet, met wie Verbeeck een tiental jaar geleden de website sport.be lanceerde: "Wat hij heeft gerealiseerd, dat kun je toch alleen goed werk noemen?"

Paul De Geyter komt vaak in contact met Verbeeck. Al zit die in het andere kamp, als bestuurder van Celio, dat vooral wielrenners vertegenwoordigt, waaronder Tom Boonen. "Hij weet wat hij wil. En hij gaat er voor. Of het doel de middelen heiligt? Vlaanderen is te klein voor Machiavelli's."

Soms zijn de ogen van Verbeeck groter dan de buik, en wil hij te veel en te snel. Een enorm sportpark in Averbode moest het afleggen tegen burenprotest. Verbeeck ging ook even het pad op van het basketbal, maar trok zich terug. Niet iedereen kan zijn manier van handelen ook appreciëren. Voorstanders spreken van een harde, maar faire onderhandelaar. Tegenstanders zien dat helemaal anders.

Die tegenstand situeert zich vooral bij de journalisten, maar er zijn ook zakenlui die moeite hebben met de sturm-und-drang van Verbeeck. Als atleet bijzonder gedisciplineerd, een trainingsbeest ook. Zelfkastijding als ultieme goed. Nodigt hij vrienden uit in zijn villa in Engsbergen, bij Tessenderlo? Dan staat eerst een mountainbiketochtje op de planning en rijdt Verbeeck iedereen aan gort. Om toch maar te tonen wat een sportman hij was/is. Een alfaman, in denken en vooral doen.

Een bobo die zijn naam liever niet in de krant wil, doet zijn verhaal. "Ik kan mijn naam niet prijsgeven, want Verbeeck werkt nog samen met sommige van mijn vrienden. Het is de enige reden waarom ik anoniem blijf. Omdat ik weet hoe ver zijn invloed reikt."

De man in kwestie zat een paar keer rond de tafel met Verbeeck, voor de organisatie van een (zeer groot) evenement. "Hij zou sponsors aanleveren en stelde zichzelf een doel van één miljoen euro return voor Golazo. Aan de onderhandelingstafel klonk het letterlijk: 'Jullie zijn amateurs. Ik zal dat hier wel regelen.' Tja."

"Toen al snel bleek dat zijn vooropgestelde doel niet haalbaar was - de één miljoen euro - trok hij er zijn handen van af. Hij nam zijn telefoon niet meer op, beantwoordde geen mails en heeft nooit nog iets van zich laten horen. Bij Verbeeck draait alles helaas om geld. Kun je hem dat kwalijk nemen? Hij is een ondernemer. Maar de manier waarop doet vragen rijzen."

Uit gesprekken met een rist mensen uit zijn dichte of verre omgeving komt telkens hetzelfde naar voor: controle. En werkijver, dat ook. Frank Van Roost, sportjournalist bij Het Belang van Limburg volgde de carrière van Kim Clijsters en met haar dus ook die van Bob Verbeeck: "Bij Golazo wordt hard gewerkt. Verbeeck neemt vaak mensen aan uit de sportwereld, vooral atleten. De huiscultuur is gebaseerd op werklust. Hij wil niet liever dan dat mensen zestien uur per dag voor hem werken, en die doen dat vaak ook graag."

Maar ook voor Van Roost staat Verbeeck symbool voor controle. "Hij is een controlefreak. Staat het hem niet aan? Dan kan hij serieus uit zijn slof schieten. Schrijft een journalist een artikel dat hem niet zint? Dan is er veel kans dat die telefoon krijgt. Ja ook voor halfacht 's morgens. En ja, dan gaat het er stevig aan toe."

Of het nu om de naamswijziging van de Memorial gaat - mea culpa en hop, weer verder - of het management van Clijsters: hij stuurt, hij bepaalt. Verbeeck wil meespelen met de Grote Jongens. En een gewone journalist is maar een gewone journalist. Is de pen te scherp, dan slijpt Verbeeck zijn tong.

Een journaliste stelde Clijsters ooit een paar vraagjes bij de verkiezing van VTV-speelster van het jaar. Ze kreeg nadien telefoon, uit Los Angeles. Bob Verbeeck zette de bewuste journaliste op haar plaats. De voorbeelden zijn legio van journalisten die - voor een volle perszaal nota bene - de huid vol werden gescholden. Met het schuim op de lippen. Gevraagd naar een reactie zegt Verbeeck daarover: "Er zijn incidenten geweest, dat geef ik toe. Telkens ging het om een van onze atleten. Met hen ben ik emotioneel verbonden. En dan kan ik heftig reageren, ja."

In het geval-Clijsters creëerde hij eigenlijk een schaars goed. Een een-op-eeninterview met de Limburgse was jarenlang het hoogste goed in de Vlaamse sportjournalistiek. Maar het kwam er nooit van, of toch hoogst zelden. Interviews werden 'verkocht' aan sponsors of buitenlandse bladen, zoals The Guardian.

Journalist Frank Van de Winkel schreef vorig jaar een boek over Clijsters. Een niet-geautoriseerde biografie. En dat zinde Verbeeck niet. Van de Winkel kreeg een brief van de clan-Clijsters. Waarin met aandrang werd gevraagd om géén boek te schrijven. "Pure intimidatie", zegt Van de Winkel. De hele entourage van Clijsters werd verwittigd om niet mee te werken aan het boek. Tot de allereerste jeugdcoach toe. Niemand.

Van de Winkel: "Een tijdje na de publicatie van het boek wilde ik Tia Hellebaut, ook onder contract bij Golazo, interviewen. Een paar dagen voor het interview kreeg ik een mailtje van Golazo. Ze bliezen de afspraak af, zonder reden. De entourage van Hellebaut nam contact met mij op: 'Sorry, we kunnen niet anders.' Tja."

De bron: "Het draait om geld. En Verbeeck gaat daar ver in. Heel ver. Hij wil alles en iedereen inpalmen. Dat mag je, als zakenman. Dat mag je proberen, ten minste. Maar vaak ontbreekt het hem aan respect voor de tegenpartij."

Vandenhaute

Verbeeck moet in Vlaanderen natuurlijk ook rekening houden met die andere machthebber, Wouter Vandenhaute, die met Flanders Classics in theorie kopman is wat de (prof)wielrennerij betreft. Beide blokken staan soms tegenover elkaar. Niet met getrokken messen, dat niet (meer), maar iedere zet van de tegenpartij wordt met argusogen gevolgd. Afgelopen weekend nog stond Gent-Wevelgem voor wielertoeristen (Flanders Classics) tegenover de Ename Classic (Golazo). Verbeeck, fijntjes: "Wij hadden wel een pak meer deelnemers. Wij zijn de grootste. Maar natuurlijk zijn we concurrenten, het is als De Nul versus DeMe."

Dat Verbeeck de drang heeft om uit te breiden is niet nieuw. De tennisacademie rond Kim Clijsters, het mountainbike/cyclocross-park rond Sven Nys. Maar hij wilde aanvankelijk veel meer, zo bewees zijn bod op de Ronde Van Vlaanderen dat hij een paar jaar geleden uitbracht. Helaas, de koers ging een tijd later naar Vandenhaute. De relatie tussen de twee wordt door omstanders nu als 'gewoon' bestempeld.

Er was naar verluidt een tijd lang radiostilte, vooral na de overname van de Ronde. Een stilte die nu langzaam wegebt. Er wordt ook gefluisterd dat er een tijd geleden een forse deal zat aan te komen tussen beide partijen. Golazo zou zijn profwedstrijden afstaan aan Flanders Classics, in ruil voor de recreantenevenementen. De deal ging uiteindelijk niet door. Verbeeck zelf ontkent ook dat er sprake was van een deal: "Daar is nooit over gesproken."

Het zal Vandenhaute wel dagen, morgen, dat er 16.000 stoempers en stampers over de kasseien daveren. Dat die beelden op televisie verschijnen. Dat het goed zal zijn. En zwaar. Lastig, die klote-Pater. En dat Golazo het evenement op de revers kan prikken. Omgekeerd zit Verbeeck zondag met een ei in de broek. Misschien. En een glas bubbels in de hand, dat zeker. Als Cancellara de boel aan gort rijdt. Het moest zijn koers worden. Dat is het niet.

Maar de toekomst van Verbeeck is verzekerd. Want die database van 16.000 coureurs, die loopt niet weg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234