Woensdag 26/06/2019

Oosterweel

De intendant die doorbraak in Oosterweel mogelijk maakte: "Na een jaar was het ijs gesmolten"

Twintig jaar lang jaar werd gebakkeleid over de mobiliteit in Antwerpen. Intendant Alexander D'Hooghe verzoende op anderhalf jaar tijd water en vuur. "Na lastige vergaderingen gingen we soms nog op café."

Intendant Alexander D'Hooghe. Beeld Bas Bogaerts

Iedereen bij de actiegroepen en de politiek looft D'Hooghe als de man die het onmogelijke voor elkaar kreeg: een breed gedragen akkoord vinden over Oosterweel. "De gesprekken zaten volledig vast toen ik eraan begon, na een jarenlange strijd tussen politiek en de actiegroepen", vertelt hij "Ik heb in eerste plaats veel geluisterd, zonder taboes of dogma's."

Wat is uw geheim?

"Ik ben geen diplomaat, maar een ingenieur. We zijn rond de tafel gaan zitten en beginnen tekenen. Dat werkt heel erg concreet, weg van alle mogelijke ideologische of principiële tegenstellingen. Ieder zat daar met zijn eigen overtuiging, zijn eigen innerlijke kompas. Eens iedereen dat respecteerde, kon er veel. En dan is gebleken dat al die kompassen wel min of meer dezelfde richting uitwezen. Zo zijn we eruit gekomen."

Zijn er momenten geweest dat u het niet meer zag zitten?

"Ik heb gevloekt, ja. Op mezelf en op anderen. En ik heb op een paar momenten vast gezeten. Maar net op dan kwamen andere mensen rond de tafel met nieuwe ideeën en constructieve voorstellen. Ze namen als het ware de rol van intendant heel even over. Wanneer ik wist dat het zou lukken? Vanochtend om 8 uur."

Hoe heeft u N-VA, oorspronkelijk gekant tegen het haventracé, kunnen overtuigen?

"Ik heb me helemaal niet bezig gehouden met politiek. Maar N-VA heeft geen grote voorgeschiedenis in dit project. Zowel het stadsbestuur met schepen Koen Kennis en als het kabinet van mobiliteitsminister Ben Weyts (beiden N-VA) hebben zich vol gesmeten. Ik heb bij iedereen een grote flexibiliteit en openheid gemerkt, ook bij hen. We wisten dat we hier samen moesten uitkomen. Dat kon enkel als de rede zou regeren. Ik heb trouwens nooit enige politieke druk gevoeld. Ik heb onafhankelijk kunnen werken."

Bent u zelf diep moeten gaan?

"Ik ben mijn opdracht ver te buiten gegaan. Ik heb veel meer uren geklopt dan waar ik voor aangesteld ben. Maar ik heb bij iedereen een grote gedrevenheid gemerkt. Er ontstond een goede verstandhouding. Na een moeilijke vergadering gingen we soms op café en praatten we over voetbal, het leven of ideologie. Een groot verschil met de start. Het ijs is langzaam beginnen smelten. Maar daar is een jaar van intens en open overleg aan voorafgegaan."

Wat nu? 

"Vanavond is er klein feestje met alle onderhandelaars. En vrijdag ga ik naar mijn gezin in Boston. Ik heb mijn vrouw en kinderen te veel verwaarloosd de voorbije tijd. Maar veel rust zal ik niet krijgen. Tegen eind deze maand moet het akkoord verder worden uitgewerkt. Mijn opdracht loopt nog tot half 2018. Of ik daarna nog verder een coördinerende rol blijf opnemen bij de uitvoering van de werken? Daarvoor is het nog te vroeg om op te antwoorden."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden