Woensdag 20/11/2019
Stavros Kelepouris. Beeld DM

Standpunt

De houdbaarheidsdatum van ramkoerspolitiek komt altijd vroeger dan je denkt

Stavros Kelepouris is journalist bij De Morgen.

Boris Johnson heeft dan toch een akkoord op zak over de brexit. Belangrijke delen ervan maakten weliswaar al onderdeel uit van een ouder voorstel van Theresa May, dat eerder al door het Britse parlement werd weggestemd. Dat is een interessante maar voorts vrij onbeduidende vaststelling. Belangrijker is dat de premier van het Verenigd Koninkrijk in eigen land nog lang niet het licht aan het eind van de tunnel ziet.

Lees nu

Wat zijn de belangrijkste punten uit de nieuwe Brexit-deal? En waarom zijn de Noord-Ieren nu al tegen?

De kleine Noord-Ierse partij DUP torpedeerde het nieuwe akkoord nog voor de inkt helemaal droog was. Het brengt Johnson, die sowieso al niet meer kon rekenen op een meerderheid in het parlement, in een lastig parket. Hij moet nu steun zoeken bij politieke tegenstanders om te vermijden dat hij net als Theresa May vernederd met lege handen achterblijft. Succes is niet uitgesloten, maar allerminst verzekerd.

Man van slogans

Als een olifant in een porseleinwinkel trok Johnson door Westminster. My way or the highway: onlangs stuurde de premier nog een handvol Conservatieve parlementsleden de laan uit omdat ze hadden gedurfd tegen hem te stemmen. Nu moet Johnson – de man van de slogans, de man die in zijn eentje wel even de brexit ging forceren – vaststellen dat zijn vel enkel gered kan worden door op zoek te gaan naar parlementaire coalities.

Het toont aan hoe beperkt de spankracht is van de strongman politics, het populisme van de sterke leider die de elites op de knieën zal dwingen en zich opwerpt als de verpersoonlijking van de volkswil. Vroeg of laat keert de nood aan overleg en democratische compromissen als een boemerang terug, of ontploft de situatie in je gezicht.

Dat laatste overkwam Amerikaans president Donald Trump. Ook hij staat voor de politiek van de sterke leider, zelfs als je daarbij wat potten moet breken. Of, in het geval van Trump: zelfs als je daarvoor een militaire bondgenoot in acuut levensgevaar moet brengen en het Midden-Oosten moet destabiliseren.

Vuur aan de lont

De terugtrekking van de Amerikaanse troepen uit Noord-Syrië past perfect in het America First-programma. De VS moeten niet ten koste van Amerikaanse levens de politie van de wereld spelen, vindt Trump. En dus besloot de president halsoverkop de Amerikaanse strijdkrachten uit Syrië terug te halen. De Koerden bleven verweesd achter, als prooi voor de troepen van Turks president Recep Tayyip Erdogan. Zoals George W. Bush herinnerd zal worden als de president die met zijn inval in Irak mee aan de wieg stond van IS, zo zal Trump de geschiedenis ingaan als de president die in één roekeloze beweging het vuur persoonlijk aan de lont stak in het Syrische kruitvat.

Laat het een les zijn voor politici – ook in eigen land – die denken populisten achterna te moeten lopen: de houdbaarheidsdatum van ramkoerspolitiek komt altijd vroeger dan je denkt. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234