Woensdag 18/05/2022

'De hotste modeweek in het hotste land ter wereld'

Iedereen die van ver of van dichtbij te maken had met de Australian Fashion Week, koesterde zich in het publicitaire zonnetje dat tot aan de Olympische Spelen over Sydney schijnt

Australië maakt zich op voor de laatste sprint naar de opening van de Olympisch Spelen in Sydney. In die omstandigheden was het niet ondenkbaar dat Australiës modeweek zou

verdrinken in de koortsachtige aandacht voor nieuwe records, dopingproblemen of bestuurlijke schandalen. Maar neen, eind mei werd de sport vijf dagen lang in de schaduw gezet door de Fashion Week, die inmiddels voor de vijfde keer werd gehouden.

Pers, aankopers en andere bezoekers, die uit alle hoeken van de wereld, van Parijs tot Singapore, naar Sydney waren gekomen, werden getracteerd op behoorlijk wat glamour, sterren en een hoop sexy, dynamische en romantische kleren. Nauwelijks was het applaus voor de eerste collectie, die van het merk Marcs, uitgestorven in de Fox Studios, of Macy Gray beklom het podium om een hartverwarmende interpretatie te geven van de mega-hit 'I Try'. Het was net elf uur in de voormiddag. Gray droeg een lovertjesbroek van Marcs, een bril met strassmontuur en zou naar verluidt voor dat ene liedje om en nabij de één miljoen frank plus een royale zak met kleren hebben verdiend.

Later op de dag wiegde Jerry Hall enkele malen verleidelijk over de catwalk (haar prijs lag "in de buurt van" de vier miljoen frank) om de kleren van ontwerper Charlie Brown te tonen. Met een chihuahua in haar handtas trok ze meteen de aandacht op het meest getoonde accessoire. De voormalige mevrouw Jagger zag er adembenemend uit in een jurk van zwarte kant met bijpassende sluier en crucifix. De paus zou even met zijn ogen hebben geknipperd. Maar hier werd elke glimlach en iedere draai van de modeveterane begroet met kreetjes van bewondering en flitsende fototoestellen.

Show na show zat actrice Cate Blanchett op de eerste rij. Ze was door Harper's Bazaar ingehuurd als gastredactrice voor de modeweek. Blanchett trok, misschien met uitzondering van Jerry Hall, nóg meer bewonderende blikken dan de meeste modellen.

En hier en daar dook Santo Versace op, de broer van wijlen Gianni, die in Sydney was voor de opening van de tentonstelling 'Gianni Versace: The Reinvention of Material'. Ongestoord want niet herkend door de plaatselijke modemensen wandelde hij door de tentoonstellingsruimte met 200 stands.

De modeshows zelf dan. Die gingen van schaamteloze seksualiteit - heel kleine, felgekleurde badpakjes, doorzichtige blouses microrokjes en stilettohakken tot dromerige 'bedek-mij'- stijlen die de aandacht vestigden op ongewone, nieuwe materialen en die geregeld flirtten met mystieke themata. Ruches, plooien, kantjes en platte schoenen maakten hier de dienst uit.

Bij de meeste shows werd er op de bekende wijze heen en weer gelopen op de catwalk, zonder veel fantasietjes. Maar er waren enkele uitzonderingen. Bijvoorbeeld voor het debuut van Jodi Packer's Tigerlily-badlijn, waarvoor de modellen eerst door een plenzende waterval moesten en vervolgens door een catwalk/voetbad moesten waden. Ze poseerden, wierpen kushandjes en vermaakten zich met het natplenzen van de gasten op de eerste rij. De Nieuw-Zeelandse Kate Sylvester liet zich voor haar show inspireren door de ongelukkige dienster uit Graham Greene's Brighton Rock. Bij haar was de loopplank 'gedekt' als een tafel in een hotel uit de jaren vijftig. De modellen liepen tussen roze anjers door en schopten gaandeweg de kopjes en schoteltjes op de grond. Alex Perry's show begon als een Broadway-musical met een indrukwekkende rij van vijftien modellen, allen gekleed in toga-achtige witte jurken, tegen een witte achtergrond. Dit maagdelijke begin ging snel over naar spannende omslagjurken in alle kleuren van de regenboog en een opeenvolging van sexy lederen pakken.

Australiës bekendste ontwerpers (de enige van wie we in Europa al hebben gehoord) Collette Dinnigan en Akira Isogawa, presenteerden allebei een rijpe, opwindende collectie die hun reputatie bevestigde. En natuurlijk showden zij níet in de Fox Studios. Dinnigan, nog nagenietend van haar succes in Parijs in maart van dit jaar, koos een vervallen opslagplaats aan de pier, terwijl Isogawa's modellen over bloemblaadjes van chiffon gleden in een hoog atrium in de stad.

De ontdekking van het jaar was de 23-jarige Michelle Jank. Ze studeerde pas vorig jaar in november af, maar barst van het talent. Na een vloed van speciale prijzen waren de verwachtingen hoog gespannen. Jank gebruikt oude kant, borduurwerk en naailappen op een katoenen of tule ondergrond en maakt nieuwe kledingstukken met oude gespen, broches en knopen. De Internationale aankopers, met Joan Burstein van Browns in Londen voorop, waren in de wolken en spoedden zich na afloop van de show de coulissen in om de ontwerpster te feliciteren en bestellingen te plaatsen. Onthou de naam dus maar al.

Niet alle actie speelde zich evenwel af op de catwalks. In de tentoonstellingsruimte zag het zwart van de modemensen die een kijkje kwamen nemen bij stands van bladen als Vogue of van aankomende, veelbelovende jonge ontwerpers. Verborgen achter een grote, donkere zonnebuil en geheel in het zwart gekleed speelde actrice Sonja Simec fashion police en pikte uit het publiek slachtoffers van panda-itis, de kwaal die je oploopt waneer je na een late nacht nalaat je te ontschminken. De 'slachtoffers', die eerst schrokken van hun 'arrestatie', waren opgelucht wanneer bleek dat het een stunt betrof om ontschminkdoekjes van Pond's te promoten.

En hoewel het onbetwistbaar de Olympische Spelen zijn die Australië in de kijker van de wereld plaatsen - en daardoor ook een nooit eerder vertoonde belangstelling voor de modeweek wisten los te weken, was er zelden een directe link te merken tussen de sport en de gepresenteerde kleding. Nicola Finetti, een van de meest bejubelde ontwerpsters, zei dat "geen van de ontwerpers aan de spelen denkt, wanneer ze aan het ontwerpen zijn."

Toch koesterde iedereen zich in het publicitaire zonnetje dat de komende maanden over Sydney schijnt.Om het te zeggen met de woorden van Angela Bishop, een populaire mode- en showreporter van het Australische Network 10: "Nu zijn de ogen van de hele wereld op ons gericht. Dit jaar is ons jaar en daar willen we het het maximum uithalen."

De kaalgeschoren Morrisey, die zich vorig jaar in de kijker werkte met een T-shirt waarop de Australische vlag werd gecombineerd met een zuiderkruis en de Aboriginals-vlag, was de enige ontwerper die toegaf dat hij op de kar van de Spelen was gesprongen:"Je moet wel gek zijn als designer om daar geen gebruik van te maken en niets te laten zien dat bijvoorbeeld op een feest voor de Spelen kan worden gedragen." En zodoende liet hij, in samenwerking met Aboriginal-kunstenaar Jacinta Numina Waugh, een serie prints zien met als thema 'Woman Dreaming', verwerkt tot feestjurken, broeken en badpakken. Verchroomde, boomerangvormige hangers maakten de Australische look af. Morrisey werd na zijn show bestormd door bewonderaars, een aanwijzing dat de Australiërs erg hoog oplopen met talent van eigen bodem. "De Australische mode bereikt een hoogtepunt, en dit is nog maar het begin", zei Marie Ussheroran, moderedactrice van Woman's Day, het best verkochte Australische modeblad.

Cijfers bevestigen dit optimisme; Simon Lock, de stichter en directeur van de Australian Fashion Week, kondigde aan dat bestellingen uit het buitenland, direct voortvloeiend uit de catwalkshows, in vergelijking met vorig jaar waren verdubbeld. "Wij zijn momenteel het hotste land ter wereld", zei hij. "Waarom zouden we dan niet de hotste modeweek hebben?" Hij maakte bekend dat een Fashion Week-roadshow binnenkort vertrekt naar onder meer Londen, Parijs, Milaan, New York, Los Angeles en Toronto om nog meer modemensen warm te maken om volgend jaar naar Sydney te komen.

Maar naast de hoeraroepers zijn er ook altijd de sceptici. Zoals de Franse taxichauffeur Jean Yves, die me naar Collette Dinnigans show bracht: "Net als de wijn is de mode-industrie in Australië nog maar een heel jong kindje. Australiërs genieten ervan om de Fransen een hak te zetten. Maar ze zouden best opletten voor grootheidswaanzin."

©Joe Fisher/IFA

Australian Fashion Week-website : www.afw.com.au

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234