Maandag 30/11/2020

De honden van Guy Mortier

Als een op vrijwel alle fronten geboren stielbederver mocht ik een half jaartje geleden ook eens samen met Kamagurka en Kees van Kooten een improvisatie weggeven, in de Bourlaschouwburg was dat, geloof ik. Tante Kama speelde er toen min of meer gitaar en Van Kooten presteerde er een stagedive richting de allervoorste, zittende rij... Hoewel na de voorstelling, in de steriele backstage van Het Toneelhuis, Kamagurka in het gezelschap van zijn Chinese kinderen een bijna burgerlijke huisvader scheen (heel anders dan wanneer je hem in zijn eentje tegen het lijf loopt!), en zijn zilvergrijsharige Nederlandse collega niet meer dan een kleine, nerveus kettingrokende grootvader die weer naar huis verlangde, toch staat dit wapenfeit nu apart vermeld op het behangpapier van mijn leven. Vermits beiden nog uit de tijd van Urbanus of André van Duin stammen: toen tenminste sommige komieken het nog tot wereldster konden schoppen.

Sinds een jaar of drie is er in ons halve Koninkrijk een nieuwe generatie comedians druk bezig met op te staan. Sommigen daarvan proberen hun grapjes uit de krant te pulken, wat een slecht idee is, aangezien een krant zelden grappig is. Maar dan nog blijft het de vraag, wie van de overigen ooit als huishoudproduct zal mogen eindigen. Alex Agnew blijkt voorlopig uitverteld na een halfuur. Ook Wim Helsen heeft de pech gehad om het Leidse Cabaretfestival te vroeg te winnen. Misschien vergaat het ons allen zoals Fritz Van Den Heuvel. Die zag ik eens in een backstage naar binnen wandelen (die van De Velinx, in Tongeren) met een applaus in zijn rug en een kapotte, houten viool onder de arm. Hij speelde hier een reeks van acht voorstellingen, hoewel hij over maar vijf violen beschikte. "Ik molesteer die dingen alleen maar als het publiek enthousiast genoeg reageert."

Gelukkig is het gebrek aan superkomieken bij ons dus voornamelijk te wijten aan de versplintering van onze samenleving meer in het algemeen. In Holland is het erger, daar is de humor zelf tot een historisch vriespunt gezakt. Ergens in 1999, voor een dubbeloptreden tijdens De Nachten, gaf Luc Jansen van Studio Brussel mij eens een lift van de Antwerpse deSingel naar Paradiso in Amsterdam: eenmaal hij over zijn ellenlange ruzies met Frank Black was uitverteld, nam hij zijn toevlucht tot het afspelen van een live-cd'tje (zolang het maar niet rustig zou worden, in zijn wagen!...): een conference van Hans Teeuwen, een uur lang uit het dashboard - terwijl we in België juist Tom Lanoye achter ons mochten laten! In Holland zijn het nu allemáál van die ongezellige ijdeltuiten die nooit eens naar adem durven te happen, die liever aldoor zichzelf voorbij staan te schreeuwen! Maar toch merci voor die lift, te voet zou ik er vast nooit zijn geraakt...

Roem is, spijtig genoeg, een volstrekt onmeetbaar begrip geworden. Is Sergio beroemder dan Wim Delvoye? En wat te doen met de helden die hun invloed doen gelden vanuit de schaduw? In de Belgische muziekgeschiedenis bijvoorbeeld zo iemand als Luk Wageman, de Phil Spector uit Gent. Niet alleen was zijn attitude op zich minstens een decennium lang richtinggevend voor een bevrijdingsleger van jonge twintigers, niet alleen maakte hij één der meest rockende Belgische cd ooit (On Stage met de Sex Machines) en zelfs niet alleen is hij de Peetvader van De Bossen, Atomic, Orange Pecco of 't Hof Van Commerce - ook kom je bijna nooit ergens een interview met hem tegen. Een beetje zoals Johnny Thunders, met andere woorden: bijna niemand kent hem, maar iedereen doet hem na.

In een interview naar aanleiding van zijn pensioen stelde Guy Mortier dat Humo in eerste instantie een blad is dat opkomt voor de underdog. Een curieus anachronisme, waarmee hij wellicht effectief Kamagurka en Kees van Kooten moet hebben bedoeld - wie anders? Toch zeker in de Vlaamse showbusiness is de underdog een volstrekt uitgestorven ras. Succes wordt nu gelijkmatig gespreid over allen die liefhebben. Zelfs nachtburgemeesters horen tegenwoordig tot de higher middle class.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234