Donderdag 01/10/2020

De helende kracht van Hamlet

Hamlet Symphony, tot 23/5 in Bourla, Antwerpen.

Shakespeare blaast dit jaar 450 kaarsjes uit en meer dan ooit blijkt dat de geest van de Zwaan van Avon springlevend is. Ook in de Bourla roert men de trom en staat het stuk der stukken zelfs tweemaal op de affiche. Eerst was er Hamlet versus Hamlet, nu brengt de Irakese acteur-regisseur Mokhallad Rasem zijn Hamlet Symphony.

Voor Rasem is Hamlet een aanknopingspunt om een zeer persoonlijk verhaal te vertellen. De lijn van het personage dat na de dood van zijn vader hulpeloos en vertwijfeld achterblijft, trekt hij door naar zijn eigen leven. Van zijn vader heeft hij geen afscheid kunnen nemen vanwege de oorlog in Irak en de begrafenis heeft hij op televisie moeten volgen. Dat doet iets met een mens. Omdat zijn vader een acteur was, zoekt de zoon troost in het theater.

Hamlet draagt de reizende acteurs op om een gefingeerde broedermoord op te voeren en verwondert zich over de kracht van het medium, Rasem zoekt in het theater naar een katharsis voor zijn gevoelens. Hamlet Symphony is geen teksttheater. De echo van een paar mooie passages uit het origineel ten spijt, zullen de liefhebbers van belletrie op hun honger blijven zitten. Waar er gedialogeerd wordt, gebeurt dat schutterig. Marie De Corte als koningin Gertrude klinkt declamatorisch, Geert Six (Claudius) staat als een stoethaspel op scène. Zijn West-Vlaamse accent zorgt voor een irritante, provinciaalse inkleuring.

Zijn sterkte als theatermaker zit bij Rasem in de verfijning van de multimediale benadering. Een doorgedreven zintuiglijkheid kenmerkt ook deze voorstelling. De beeldprojecties en lichtregie in Hamlet Symphony zijn indrukwekkend. Knap en beklijvend, de trompe-l'oeil van de barokke theaterzaal die overgaat in een aan flarden geschoten woonwijk. Subtiel hoe van bij het begin de staande figuur opensplijt en aangeeft dat de auteur-verteller en het personage Hamlet ontdubbeld worden.

De voorstelling gaat over in een dansante performance waarin de centrale personages met elkaar afrekenen. De dansers zoeken de pijngrens op. Die partituren zouden aan zeggingskracht winnen mits ze ingekort zouden worden. Claudius die als een verdoolde timmerman met een plank zeult, het lijk van Ophelia waarmee de scène wordt aangeveegd, ... het is pure overkill.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234