Dinsdag 24/05/2022

De heerlijke verbeelding van Dimitri Leue en Tine Reymer

'We maken samen een verhaal', zong Lieven indertijd. De producties Zee-mineur en Zee-majeur, een theatertweeluik van auteur-acteur Dimitri Leue en actrice Tine Reymer over liefde en schrijverschap, vormen in vele opzichten elkaars spiegelbeeld. Toch lijkt Leue vooral bij het schrijven van Zee-majeur, de kindervoorstelling, echt op dreef te zijn geweest.

Antwerpen / Eigen berichtgeving

Anne Brumagne

In de jeugdtheaterproducties Zarah en Nonkel Eddy, waarvoor hij al samenwerkte met Tine Reymer, belichtte Dimitri Leue telkens een ander moment uit het verloop van een relatie. In Zarah was dat het ogenblik waarop je je willens nillens bij het vertrek van een geliefde moet beginnen neerleggen. Het vrolijkere Nonkel Eddy ging over een relatie die misschien niet op springen staat, maar waarin wel de eerste tekenen van sleur merkbaar zijn. In de jongerenvoorstelling Het kleine sterven (met An Miller), beleefde het publiek het intense hoogtepunt van een liefde mee. Leue beschreef hoe twee geliefden volledig in elkaar opgaan en samen in het niets terechtkomen, met alle pijnlijke gevolgen van dien. Het kleine sterven was grappig én snijdend, allicht de beklijvendste voorstelling die Leue zijn publiek cadeau deed.

Met het tweeluik Zee-majeur (voor iedereen vanaf negen jaar) en Zee-mineur (vanaf veertien jaar), opnieuw met Reymer, borduurt Leue voort op dat onuitputtelijke thema van de liefde. Maar nu onderzoekt hij de spanning die ontstaat wanneer het schrijverschap en een relatie elkaar in de weg komen te zitten. Samenleven met een ander heeft een hoog realiteitsgehalte, om te kunnen schrijven moet je opgaan in een fictieve wereld. Zee-mineur en Zee-majeur , gespeeld in een en hetzelfde decor dat heel mooi die spanning tussen fictie en non-fictie uitdrukt, vormen in zekere zin elkaars spiegelbeeld. Dat zit zo.

In Zee-majeur wijt de auteur Riaan Tilkin (gespeeld door Leue) zijn writer's block onder meer aan het feit dat zijn vrouw Lena Lore (Tine Reymer) hem voortdurend stoort. Was ze vroeger onbewust zijn inspiratiebron, dan irriteert ze hem nu met al haar goedbedoelde pogingen om hem weer vertelstof te bezorgen. Hoe hij zich ook probeert af te schermen, toch is het pas wanneer hij zich opnieuw laat aansteken door haar enthousiasme (en liefde) dat de inspiratie weerkeert. Wat voor een heerlijke verbeelding heeft het duo Leue-Tilkin en Reymer-Lore trouwens! Op de videoschermen worden beelden van de douche en de tuin van het huis van de schrijver afgewisseld met te gekke intermezzo's waarin het woord onder andere wordt verleend aan... twee vlinders uit een buik.

In Zee-mineur , waarin het water en de zee even belangrijke metaforen zijn als in Zee-majeur, lijkt het omgekeerde te gebeuren: een jonge, onervaren journaliste, Lena Lore (Reymer), komt op bezoek bij de beroemde schrijver Riaan Tilkin (Leue). Tijdens het interview legt hij haar op een bijna sadistische manier het vuur aan de schenen, hoewel hij bij zichzelf moet bekennen dat hij haar aardig vindt. Zij, eerst onzeker, begrijpt snel dat de schrijver zich verschuilt achter een façade. Zij wordt weer zichzelf, hij bekent dat hij na het vertrek van zijn geliefde een jaar eerder met een writer's block kampt. Ook hier zorgt zij weer voor de nodige inspiratie. Maar dat er van een echt happy end geen sprake is, blijkt uit de (al even fictieve) videodocumentaire die het livespel van de acteurs voortdurend afwisselt, en waarin de twee op latere leeftijd geïnterviewd worden over hun kennismaking, en over het verdere verloop van hun liefde.

Toch laat Zee-mineur de toeschouwer wat op zijn honger. De eerder pessimistische teneur, de complexe huwelijksrelatie die je vermoedt, vragen om een grondigere uitwerking. Zee-mineur is vooral interessant als nieuw hoofdstuk in het grote boek der liefde dat Leues oeuvre lijkt te worden: je zoekt de verwijzingen naar vroegere producties of de spiegelbeelden met Zee-majeur. Maar wie nog nooit een Leue-productie zag, heeft uiteraard die referentiepunten niet. Daarom een goede raad voor iedereen die een van beide producties wil gaan bekijken: kies voor Zee-majeur. Want in die 'kindervoorstelling' krijg je een extra portie van twee van Leues sterkste troeven als verteller ten geschenke: geschiftheid en een niet te stuiten fantasie.

WAT: Zee-majeur (vanaf negen jaar) en Zee-mineur (vanaf veertien jaar)

WIE: Dimitri Leue, Tine Reymer en Anke Blondé (video), in opdracht van HETPALEIS

WAAR EN WANNEER: Nog tot 29 november in HETPALEIS in Antwerpen, om 15 uur (Zee-majeur) en 20 uur (Zee-mineur). Reserveren: 03/202.83.11. Van 2/12 tot 3/2 op tournee door Vlaanderen.

ONS OORDEEL: Zee-mineur stilt de honger niet helemaal, Zee-majeur zorgt voor een extra portie niet te stuiten fantasie.

Theater

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234