Dinsdag 26/10/2021

Standpunt

De grootste muur die ons onderwijs in tweeën deelt, is die van verdoken kansarmoede

Het hekje symboliseert de taalgrens in deze Brusselse school. Het moet te allen tijde gesloten blijven. Beeld Franky Verdickt
Het hekje symboliseert de taalgrens in deze Brusselse school. Het moet te allen tijde gesloten blijven.Beeld Franky Verdickt

Remy Amkreutz is journalist voor De Morgen.

Een Brusselse Muur van twee kilometer lang. Zo omschrijft de Vrijdaggroep, een denktank van geëngageerde jongeren, de splitsing van meer dan 90 scholen in onze hoofdstad. Ze hebben verschillende adressen, maar waren ooit één en dezelfde school. Vandaag zorgen hekken of rode lijnen ervoor dat gangen en speelpleinen verdeeld zijn in een Franstalig en Nederlandstalig gedeelte. Het zorgt voor een muur waarover vaak niet wordt gekeken. In Sint-Pieters-Woluwe bijvoorbeeld houdt de Nederlandstalige schooldirecteur op enkele meters afstand van zijn Franstalige collega kantoor. Toch hadden zij tot deze krant op bezoek ging nauwelijks met elkaar gesproken.

De jonge denkers pleiten voor meer samenwerking. Ze dromen van een hoofdstad naar Catalaans model, waar leerlingen beide landstalen tot in de perfectie aanleren. Maar wie denkt dat dit model snel zal opduiken, zal ruw ontwaken. Niet alleen omdat er politiek haast niemand voor staat te springen, maar ook omdat de onderwijsnetten zelf de muur niet volledig willen afbreken.

Remy Amkreutz. Beeld Wouter Van Vooren
Remy Amkreutz.Beeld Wouter Van Vooren

Betekent dit dat het rapport van de Vrijdaggroep in de vuilbak mag? Natuurlijk niet. Zij komen tot een pertinente analyse van de Brusselse problemen. Kinderen moeten kiezen voor Frans- of Nederlandstalig onderwijs. Hun thuistaal, bijvoorbeeld het Arabisch of Turks, heeft daarin (bijna) geen plaats. Zelfs in het beter aangeschreven Nederlandstalig onderwijs, dat nu al overvraagd is door vooral Franstalige ouders, valt op hoe veel leerlingen nauwelijks het beoogde niveau Nederlands halen. Dat zij andere lessen niet goed kunnen volgen en soms slechte cijfers behalen, is een pijnlijk maar logisch gevolg.

In het recente verleden viel op hoe het onderwijs werd misbruikt voor politiek gewin. Het aso zou door de modernisering van het secundair verdwijnen, klonk het. Onzin, natuurlijk. Hooguit de naam zal worden veranderd. Het zijn fantoomdebatten, die ons afleiden van de werkelijke problemen.

undefined

In Brussel groeit volgens Unicef een op de drie kinderen op in (kans)armoede. Hun ouders vinden niet noodzakelijk hun weg door het kluwen dat het Brusselse onderwijslandschap is geworden. Denkt u werkelijk dat zij weten dat het Nederlandstalig onderwijs hoger staat aangeschreven? Maar over die onzichtbare muur blijft het beschamend stil. Vanuit Wallonië én vanuit Vlaanderen.

Minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V) staat voor haar jaar van de waarheid. Zo wil ze het secundair onderwijs moderniseren, zodat meer leerlingen op de juiste plaats terechtkomen. Ze liet ook verstaan muren te willen slopen. Een terechte ambitie. Maar laten we hopen dat zij en de regering ook de allergrootste muur, de te vaak onzichtbare kansarmoede die niet alleen Brussel maar ook Gent en Antwerpen verdeelt, durven te slechten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234