Dinsdag 09/08/2022

De grijze panters van de mode

Bijna zestig jaar geleden organiseerde Eleanor Lambert haar eerste Amerikaanse modeweek

worden nooit moe

Volgende week begint in Parijs de haute-coutureweek. Onder de klanten bevinden zich onveranderlijk enkele hoogbejaarde dames, overgevlogen (Help! Niet meer met de Concorde!) uit New York. Hoewel ze liefst van al hun eigen Amerikaanse ontwerpers actief promoten. Ze zijn de zeventig voorbij, maar nog lang niet klaar voor de bejaardenflat.

Een van de beste klanten van de Franse couturehuizen is de 70-jarige Nan Kempner, bijgenaamd 'the original social X-ray'. Ze slaat geen show over, logeert in de Ritz en verschijnt nooit twee keer met dezelfde jurk. Ze is persoonlijk bevriend met Valentino, Oscar de la Renta en Bill Blass en is getrouwd met bankier Tommy Kempner van Loeb Partners. Ze heeft waarschijnlijk een van 's werelds best voorziene kleerkasten, maar ze is er trots op dat een twintig jaar oud T-shirt haar nog altijd past. Nan Kempner leeft van de ene receptie naar het volgende diner - 'I am a social type of person. I love being surrounded by people' - en ze was het voorbije jaar zoet met het samenstellen van RSVP, een soort 'voyeuristisch kookboek' dat een blik gunt op de meest opulente tafels van de wereld. Het indrukwekkendste feest dat ze zelf ooit organiseerde, was bij de opening van Yves Saint Laurents boetiek in New York en momenteel werkt ze een plan uit voor de party ter gelegenheid van haar 50ste huwelijksverjaardag, in 2002 in de botanische tuinen van New York. Een energiek oudje, zou je zeggen, maar in het sociale leven van New York is zij een snotneus. Een kransje van negentigjarigen laat daar met verve zien dat het leven niet ophoudt met de officiële pensioenleeftijd.

Neem Brooke Astor, 98 en een sociale wervelwind. "Ik kan haar gewoon niet bijhouden", zegt Jolie Hirsch, haar 26-jarige secretaresse. Het is elf uur, ze heeft net haar yogasessie achter de rug en is tot in de puntjes gekleed in een beige ensemble van Oscar de la Renta, een bruine hoed en drie rijen parels om de hals. Ze drinkt thee in de bibliotheek van haar flat op Park Avenue en bekijkt de print met haar dagindeling. Lunch in Cafe Boulud, een vergadering met het beschermcomité van het Metropolitan Museum of Art, 's avonds een concert in Carnegie Hall en daarna een liefdadigheidsdiner. Astor is de officieuze akela van een kwartet van New Yorkse socialites die allen de negentig voorbij zijn. Er is Eleanor Lambert, 96, bij ons bekend als organisatrice van de 'best dressed'-lijsten . Ze gaat nog alle dagen naar kantoor. Er is modeontwerpster Pauline Trigere, 91, wier ontwerpen dit seizoen als inspiratie dienden voor jonge honden zoals John Bartlett. En er is de zangeres Kitty Carlisle Hart, die in 2000 haar 90ste verjaardag vierde en vier liedjes zong voor een volle kamer van bewonderaars.

"Ik wou dat ik het hen kon nadoen", zegt veertiger Lauren Ezersky, gastvrouw van een programma op Style Channel. "Ik ontvang elke dag wel tien uitnodigingen voor feesten. Maar ik ben moe, ik ben uitgeput.Ik heb slaap nodig. Ik weet niet hoe die vrouwen het doen. Ik kom ze overal tegen. Ze zijn opgekleed. Ze doen een inspanning om er goed uit te zien. Ik weet niet op welke drug of medicijn zij draaien, maar asjeblief, ze mogen het mij doorgeven."

Astor zegt dat haar enige geheim voor een lang leven is dat ze altijd matig is geweest met eten en drinken. Bezig blijven, is de sleutel voor de verlengde jeugd, zegt ze, en de verklaring dat ze nooit een facelift had. "Ik heb het gevoel dat de Goede God zou denken dat hij me mag komen halen als ik niets meer deed. Als je gewoon maar wat zit te zitten, ben je saai gezelschap voor andere mensen. Je moet bij de tijd blijven en je ogen openhouden voor wat er in de wereld gebeurt." Als ze niet in haar weekendhuis is, gaat ze elke dag en elke avond de stad in, verkleedt zich voor elke gelegenheid, werkt haar make-up bij en voelt zich even goed in jong als in oud gezelschap. "Ze is heel koket", zegt modeontwerper Oscar de la Renta. "Het ergste wat haar kan overkomen, is op een diner naast een vrouw te worden geplaatst. Zij wil aan elke kant een man en ze flirt de hele avond."

Hoewel Brooke Astor in 1997 afscheid nam als doyenne van de New Yorkse liefdadigheidswereld - met een schenking van zo'n 200 miljoen dollar (210 miljoen euro) - zit ze nog steeds in de raad van bestuur van de openbare bibliotheek, de Rockefeller Foundation en het Metropolitan Museum. Vorig jaar werkte ze mee aan twee artikels voor Vanity Fair, over nette manieren.

In een stad die overkookt van energie en die nooit slaapt zijn deze sociale vlinders rolmodellen voor de jeugd die hogerop wil. Melissa Ceria, die voor Harper's Bazaar het societyleven volgt, heeft op haar bureau een portret staan van Brooke Astor, als voorbeeld van stijl en elegantie. "Het komt altijd op hetzelfde neer", legt Nan Kempner uit, "steeds je beste beentje voorzetten. Het is een kwestie van discipline. Al deze vrouwen zijn er zich permanent van bewust hoe ze bij anderen overkomen."

Tijdens de voorbije Fashion Week hield Eleanor Lambert weer open huis in haar appartement aan Central Park, zoals ze nu bijna zestig jaar doet. Zij was het die in 1942 de eerste Amerikaanse modeweek organiseerde, twee jaar nadat ze begonnen was met de 'best dressed list', bedoeld om Amerikaanse ontwerpers een steuntje in de rug te geven. Ze ontving deze keer haar gasten in een vuurrode tuniek en pantalon, een tulband om de haren en een etnisch halssnoer om. Haar bejaarde gasten - onder wie het witharige model Carmen del'Orifice - droegen niet de laatste mode, en toch hing er een onmiskenbare hipness in de lucht. Zij hadden namelijk hun originele ontwerpen uit de jaren tachtig aangetrokken, terwijl de jongeren het met de eighties-imitaties van vandaag moesten stellen. "Eleanor, waarom heb je je tatoeage bedekt?", vroeg de hoofdredactrice van het financiële blad Worth, wijzend op Lamberts enkel. En inderdaad, door haar zwarte kousen schemerden de omtrekken van een ster, een overblijfsel van haar wilde jaren. Lambert antwoordde niet, ze was net een telefoonnummer van een journalist aan het memoriseren. Want van voorgeprogrammeerde toestellen moet ze niet weten. "Ze heeft het geheugen van een olifant", bevestigt Graydon Carter, hoofdredacteur van Vanity Fair. "Eleanor herinnert zich woordelijk een conversatie van zeventig jaar geleden, terwijl ik al moeite moet doen om nog te weten wat hier twintig minuten geleden is gezegd".

De modecarrière van Pauline Trigere is al even lang als die van Eleanor Lambert. Trigere vluchtte in 1936 voor de nazi's weg uit Parijs en vestigde zich met haar familie in New York. Haar vader en haar echtgenoot waren kleermakers, haar moeder naaister, en dus rolde ze als vanzelf in het vak. Ze maakte eenvoudige, elegante jurken die onder meer werden gedragen door de hertogin van Windsor - het grote stijlvoorbeeld van haar tijd - en Claudette Colbert. Winona Ryder droeg een van Trigeres vintagejurken bij de laatste oscaruitreiking en jonge ontwerpers inspireren zich ijverig op haar stijl. "Op dit ogenblik beleven we een damesachtig, couture-achtig modemoment", zegt Hamish Bowles, de moderedacteur van Vogue. "Trigeres kleren zien er opnieuw fantastisch uit met hun zuivere lijnen. Ze zijn net glamoureus en net sexy genoeg."

Trigere, die haar zaak sloot in 1992, leefde tot voor kort met een rijke Argentijn die tien jaar jonger was dan zij en de femme fatale in haar is nog lang niet dood. Bij een recente fotosessie voor Town en Country flirtte ze onbeschaamd met de fotograaf, en toen de directeur van het Costume Museum haar bezocht op haar buitenhuis kwam ze hem blootsvoets tegemoet, een ijskoude martini in de hand, gekleed in een chiffon kaftan in tijgerprint over een sexy badpak.

"In New York geven de vrouwen het niet gauw op", zegt de baas van het mondaine restaurant La Caravelle. "Het hart van de stad is klein, er zijn voldoende portiers en chauffeurs en diensten. Alles is gemakkelijk bereikbaar. Deze vrouwen gaan de hele tijd uit, en vaak zijn ze in het gezelschap van jongere mensen. Het is de scheikunde van New York die dat toelaat. In Parijs zie je dat niet. Daar trekken ze zich terug aan de Rivièra. Hier zijn de mensen altijd in de weer. Ze ontmoeten elkaar, ze feesten, ze gaan uit. Ze doen iets voor de stad. Ze hebben plichtsbesef, voilà, dat is het."

Elizabeth Hayt / NYTS / AG

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234