Zondag 15/12/2019

Reportage

De grens loopt via het tuinhekje

Ook de Nederlandstalige leerlingen mogen door het poortje aan Franstalige kant. Beeld © Franky Verdickt

Twee scholen, twee gebouwen, twee talen, één tuinhek. Goede buren, zeggen de directeurs van de scholen in Sint-Pieters-Woluwe, maar het kan beter. Het hek springen ze zo over, de enorme administratieve muur die erachter schuilt niet.

Ze hebben elkaar nog maar een keertje ontmoet. In november vorig jaar, toen de Brusselse scholen door de terreurdreiging verplicht de deuren moesten sluiten, en ze de koppen even bij elkaar hebben gestoken om bij een eventuele evacuatie te vermijden dat ze elkaar voor de voeten lopen.

"We hebben daar blijkbaar niet echt behoefte aan", zegt Trees Dierckx, directrice van het Nederlandstalige Mater Dei-instituut, over het beperkte contact. Haar Franstalige buurman Axel Bex, directeur van het Franstalige Lycée Mater Dei, ziet het anders en wil de handen in elkaar te slaan. Liefst meteen. En dus vergezelt directrice Dierckx ons naar het kantoor van haar Franstalige evenknie.

Vroeger was dit één school. Beeld © Franky Verdickt

Poort sluiten

Jaren geleden, zo vertelt Dierckx, was het inderdaad één school,vandaag staan de twee gebouwen naast elkaar - netjes gescheiden door een tuinhek van een meter of wat hoog. Een klein toegangspoortje is de enige zichtbare verbinding tussen de twee, waar aan de Franstalige kant een mededeling in het Nederlands hangt: 'Poort steeds sluiten! Zo kunnen onze kleuters niet buiten!' De bushalte van De Lijn bevindt zich namelijk aan de zijkant van de Franstalige school, waar kleuter-, basis en secundair onderwijs wordt aangeboden. Om niet elke keer een omweg te moeten maken, mogen de leerlingen van de Nederlandstalige zijde - ook kleuter, lager en secundair - dus over de speelplaats van het Lycée, door het kleine hekje, naar hun eigen kant.

De ontmoeting tussen de directeurs, de tweede dus, is er op initiatief van Bex. "Historisch gezien zijn we een gemeenschappelijke school", begint Bex zijn toenadering voorzichtig, "en wij zouden willen kijken of er weer een of andere vorm van samenwerking mogelijk is." Hoe, dat moet uiteraard met de buren besproken worden, maar er blijkt een concrete vraag vanuit de ouders te komen om Nederlandstalige leerkrachten van bij de buren uit te lenen. "Tijdens De week van het Nederlands bijvoorbeeld kunnen leerkrachten van bij hen tot bij ons komen", stelt Bex voor. "En uiteraard kunnen wij ook misschien aan noden van onze buren voldoen."

Het is nog maar de tweede keer dat beide directeurs samenzitten. De eerste keer was eind vorig jaar tijdens de terreurdreiging. Beeld © Franky Verdickt

Gemeenschappelijke meter

Dierckx hoort haar collega met interesse aan, en zegt open te staan voor zo'n uitwisseling. Nu al maken ze af en toe gebruik van de sporthal van het Lycée - "Die is groter dan de onze, zij hebben dan ook meer leerlingen."

Maar een keer voorbij dat occasionele gebruik, staat hen een grote, administratieve muur te wachten. "Je hoort politici wel zeggen dat de tweetaligheid in Brussel bevorderd moet worden, maar er liggen zoveel technische details in de weg", zegt Bex.

De meters voor water en elektriciteit, bijvoorbeeld, delen de twee scholen. Het is een bewijs, toch onder de motorkap, van de historische link. De watermeters staan in het Instituut, die voor elektriciteit in het Lycée. De kosten worden gedeeld en beide sturen elkaar hun deel van de rekening door. Maar het Instituut heeft recht op een Vlaamse subsidie omdat het energiebesparende maatregelen treft. Daarvoor moeten ze er wel kunnen bewijzen dat het energieverbruik daalt. En moet er dus een aparte meter zijn voor de Nederlandstalige kant.

Het doet een mens glimlachen, en dat beseft ook Dierckx. "Het heeft te maken met de federale structuur, en Brussel wordt soms over het hoofd gezien. Men denkt vanuit Vlaanderen, men denkt vanuit Wallonië, maar niet vanuit Brussel." De Vlaamse Gemeenschapscommissie en de Waalse tegenhanger Cocof, die beide bevoegd zijn voor de regionale gemeenschapsaangelegenheden in Brussel, doen hun werk, vindt Dierckx, maar voor een morrende Bex gaat het verder dan dat. "We moeten over een hoop obstakels heen. Ik begrijp dat het een leerkracht uit het Nederlandstalige onderwijs tegenhoudt om hier een paar uur les te komen geven als die daar minder mee verdient dan aan Nederlandstalige kant."

Is het dan een kwestie van geld? Uiteraard, maar niet alleen. Wat precies willen ze bij en volgende ontmoeting bepreken. Ze wisselen telefoonnummers uit, Bex stelt voor om samen een hapje te eten en te bekijken wat er binnen het rigide, bestuurlijke kader enigszins kan geplooid worden naar het grillige, Brusselse model.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234