Zondag 28/11/2021

DE GRAUWE & SCHOORS

Topeconomen Paul De Grauwe en Koen Schoors wisselen elkaar af en schrijven over mens, wereld en economie.

Een week in Shanghai. Een stad met overweldigende ambities. Ambitie om de grootste te zijn, maar ook ambitie om in alles de beste te zijn. Kwantiteit en kwaliteit.

Het resultaat is er. Het is een grootse stad, in dertig jaar uit haast niets opgebouwd. Het is ook een stad waar zoveel te doen en te zien is, en waar de consumenten vrijer zijn dan in eender welke stad.

Dat is allemaal niet vanzelf gekomen. Het is in eerste instantie het resultaat van investeringen. Investeringen door de privé maar ook en vooral door de overheid die in recordtempo een nieuwe infrastructuur heeft opgebouwd. Die overheidsinvesteringen zijn er dikwijls de katalysatoren voor private investeringen.

Ik kan niet anders dan naar het contrast met Europa te kijken, en vooral dan met de landen van de eurozone. Die landen hebben zichzelf handen en voeten gebonden aan religieuze begrotingsnormen en hebben, in hun aanbidding voor deze normen, massaal de overheidsinvesteringen teruggeschroefd. De overheidsinvesteringen in België bedragen nog amper 1,6 procent van het bbp. Duitsland doet het nauwelijks beter.

Hoe kan het ook anders: de Europese Commissie eist dat landen naar een begrotingsevenwicht evolueren, wat impliceert dat alle investeringen in een bepaald jaar door lopende inkomsten worden gefinancierd. Geen enkel goed geleid bedrijf doet dat. Bedrijven die groeien financieren hun investeringen door uitgifte van kapitaal en schuld. Maar in Europa is dat een vloek geworden.

Het resultaat is overal te zien: een infrastructuur, inclusief publiek transport en elektriciteitsvoorziening, die door een gebrek aan investeringen verloedert. Zoals in Afrikaanse landen kunnen we binnenkort gaan leven met elektriciteitspannes.

Het resultaat van verdwijnende overheidsinvesteringen is ook een stagnerende economie die door een gebrek aan vitaliteit die uitgaat van investeringen niet van de grond komt. En zo geraken we niet uit de vicieuze cirkel: de Europese regeringen durven (mogen) niet investeren, met als gevolg dat de groei rond de nul blijft hangen. Zo gaat de schuld uit het verleden zwaar wegen, wat die regeringen nog meer bevreesd maakt.

Wat een contrast met China. De Chinese regering investeert al decennia meer dan het tienvoudige van wat de bevreesde Europese regeringen doen. Er is geen vrees te bespeuren in China, er is alleen ambitie.

Het wordt tijd dat de Europese regeringen zich bevrijden van hun vrees en resoluut kiezen voor investeringen. Met of zonder de Europese Commissie. Die is nog meer verlamd door vrees dan de regeringen, en is de hoofdverantwoordelijke voor de jammerlijke economische prestaties in de landen van de eurozone.

Franklin Roosevelt zei ooit dat wat we het meest moeten vrezen onze eigen angsten zijn. Dat is meer dan ooit het geval in de Europese Unie. Het wordt tijd dat vanuit Brussel een andere boodschap komt dan degene die we nu al jaren horen en die telkens is: nee, het mag niet van Europa.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234