Maandag 29/11/2021

De glazen bol van 'The Economist'

In zijn vooruitblik op het komende jaar presenteert The Economist niet alleen baanbrekende ideeën van jonge activisten, het blad voorspelt ook belangrijke ontwikkelingen op wereldvlak. Wat heeft 2017 voor ons in petto?

Politiek

EEN JAAR VAN VERKIEZINGEN EN INSTABILITEIT

Disruptie, maar dan in de politiek. Dat is wat we in 2017 mogen verwachten.

Nu de Amerikanen al hun gamechanger-verkiezingen achter de rug hebben, maakt de wereld zich op voor de blijde intrede van de Trump-clan in het Witte Huis. De man die bekend staat als Bob de Bouwer: is het niet met een muur op de grens van Mexico, dan wel met de vele infrastructuurwerken die hij al heeft aangekondigd. Make America Great Again legt een claim op de verschillende handelsbetrekkingen met het buitenland. De stabiele factor die de Verenigde Staten als grootmacht in de wereld betekenden, ebt daarmee weg, en Azië en Europa moeten zichzelf heruitvinden.

Zeker voor Europa komt dat ongelegen. Het oude continent maakt zich op voor verkiezingen in Frankrijk, Duitsland en Nederland. De roep van de proteststemmers klinkt almaar luider in die contreien die de hete adem van populistisch rechts in de nek voelen blazen. En dan is er nog die felbesproken vechtscheiding tussen Europa en het Verenigd Koninkrijk. De brexit was - samen met de verkiezing van Donald Trump in de VS - de fameuze blinde vlek die de profeten van The Economist niet hadden zien aankomen. Noch Trump, noch Theresa May werd vorig jaar in de kolommen van The Economist opgemerkt. De mea culpa die editor Daniel Franklin slaat, klinkt oprecht. Het geeft aan dat elk jaar zijn verrassingen telt. Welke het dit jaar worden? Misschien wel Vladimir Poetin, die zich in zijn nieuwe rol van tsaar schikt, of wordt het toch Xi Jinping, die het vijfjaarlijkse congres van het Centraal Comité van de Communistische Partij zal gebruiken om zijn imperialistische ambities kracht bij te zetten.

Migratie

VLUCHTELINGENSTROOM STOPT NIET; IS DELFT HET ONDERSPIT

Of we het nu leuk vinden of niet, de vluchtelingenstroom zal in 2017 niet plots opdrogen.

Terwijl de oorlog in Syrië in 2015 volop woedde, staken zo'n 1,3 miljoen migranten de grenzen over om asiel aan te vragen in Europa. Dat recordcijfer wordt sindsdien niet meer gehaald, maar daar steekt de lastminutedeal tussen Europa en Turkije van maart 2016 voor veel tussen. Toch ziet The Economist het eerder somber in. Momenteel zitten zowat 50.000 migranten vast in kampen in Griekenland. Zij moeten deze winter zien te overleven in barre omstandigheden. Intussen dreigt de Turkse president Recep Tayyip Erdogan ermee de deal met Europa op te blazen, wat voor nieuwe chaos kan zorgen. Het valt te verwachten dat de vluchtelingen, moegetergd, overgaan tot verzet. Met verkiezingen in verschillende Europese landen in het verschiet vormt de aanhoudende onrust over migratiegolven voor een explosieve cocktail.

Er is evenwel ook een schijntje hoop. Ook al zijn voorspellingen over terrorisme vaak fout gebleken, toch zijn er redenen dat in 2017 het zelfverklaarde 'kalifaat' van Islamitische Staat (IS) zal worden vernietigd door de lokale krachten en een internationale coalitie.

In Syrië is IS al verdreven uit een groot deel van het grondgebied dat het ooit bezat. Niets van dit alles betekent echter dat de terroristische vloek uit Irak en Syrië zal worden opgeheven. De uitdaging zal zijn om de schade die ze kunnen berokkenen, te beperken.

Tot slot: hopelijk wordt het niet bewaarheid, maar The Economist houdt wel rekening met een zware aanslag. Als IS terrein blijft verliezen, zal dat de prikkel vergroten om zich te manifesteren via een spectaculair destructieve daad van verzet.

Economie

TRAAG IS HET NIEUWE NORMAAL, ZEKER IN EUROPA

De wereldeconomie zal volgens de 'Intelligence Unit' van The Economist ook in 2017 geen sprintje trekken. Een globale groei van 2,5 procent zal dichter bij het 'nieuwe normaal' aansluiten. En ook de daaropvolgende jaren zit beterschap er niet in.

Voor de eurozone zal een cijfer van 2 procent groei al volstaan, de Verenigde Staten presteren ietsje beter. Al valt de impact van Trump en zijn beleid vooralsnog moeilijk in te schatten. De Japanse economie worstelt om door het plafond van 1 procent te kunnen breken, terwijl China, gebukt onder zijn schulden, genoegen moet nemen met een schamele 4 procent. Enkel voor India ziet 2017 er rooskleuriger uit, met een klim tot 7,5 procent.

Het zal de rol van de centrale banken nog pregnanter maken. De Amerikaanse Federal Reserve, de Europese Centrale Bank, de Bank of Japan en een post-brexit-Bank of England zullen elk op hun manier op zoek gaan naar een manier om hun lusteloze economie aan te porren. Een explosie van fiscale stimuleringsmaatregelen zit er aan te komen, al zal dat vuurwerk beperkt blijven.

En wat dan met de vrees dat onze jobs massaal weggekaapt gaan worden door robots? The Economist ziet tot nu toe geen teken van die voorspelling. Integendeel, automatisering lijkt mensen eerder te bevrijden van routinematige banen. De technologische vooruitgang zal wél een verdere verschuiving veroorzaken in de aard van de beschikbare banen en de vaardigheden die we daarbij nodig hebben. Maar de talrijke goeroes die ons om de oren slaan met doemscenario's krijgen een veeg uit de pan: het betere giswerk.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234