Woensdag 16/10/2019

De gespletenheid van een kunstliefhebber

theater

de parade verrast met sobere 'caravaggio'

Brussel / Van onze medewerkster

Sally De Kunst

Na enkele jaren van afwezigheid in het theaterlandschap, staat De Parade, het Brusselse gezelschap rond auteur-regisseur Rudi Meulemans, dit seizoen weer in de schijnwerpers. In april gaat de groepsproductie Hoop en glorie in première, maar voorafgaand daaraan presenteerde Meulemans vorige week samen met acteur Tom de Hoog de monoloog Caravaggio, een schuchtere maar erg verrassende vertelling.

Aanleiding tot Caravaggio was een van de laatste afleveringen van Bouillon de culture, het televisieprogramma van Bernard Pivot, waarin gediscussieerd werd over het hoge en het lage in de mens. Immers, het feit dat iemand kunstliefhebber is, sluit niet uit dat hij tot het plegen van gruweldaden in staat is. In de perceptie van Rudi Meulemans is de renaissance-kunstenaar Michelangelo Merisi da Caravaggio (1571-1610) de verpersoonlijking van die ambiguïteit. Bekend voor zijn chiaroscuro en voor de brutale wijze waarop hij religieuze thema's in hun meest schokkende realiteit op doek wist vast te leggen, maar ook verschillende keren gearresteerd voor verboden wapenbezit en tenslotte verjaagd uit Rome nadat hij Ranuccio Tomassoni had vermoord.

Meulemans weeft in Caravaggio een dramaturgisch sterk onderbouwd vertelpatroon rond het leven en werk van deze illustere kunstenaar, dat op ingenieuze wijze uitwaaiert naar grafische beschrijvingen van de terechtstelling van de Cenci's of over de dood van Caravaggio's tijdgenoot Christopher Marlowe, op zijn beurt auteur van Edward II, het verhaal van de koning die moest kiezen tussen zijn kroon en zijn minnaar. Telkens komt de compositie evenwel terug uit bij Caravaggio, die beweert "een kwaadaardig genot te scheppen bij het zien lijden van alles". Op een tweede niveau slaat die uitspraak ook op de student kunstgeschiedenis die bij het begin als verteller wordt geïntroduceerd en zichzelf op een gegeven ogenblik met Caravaggio gaat identificeren: "Noem mij maar Caravaggio."

Acteur Tom de Hoog, relatief onbekend in theaterkringen maar met een klein palmares van televisie- en musicalwerk, slaagt erin die schizofrenie ingetogen te vertolken. In een sobere setting zonder de voor de hand liggende, dreigende clair-obscureffecten is hij enkel aangewezen op zichzelf. Met een kwinkslag leidt hij de toeschouwer binnen in de vertelconstructie: hij had tot enkele dagen geleden nog een beugel, vandaar dat hij af en toe nog wat zal lispelen.

Op dezelfde rustige wijze waarop hij het publiek toespreekt in deze korte proloog, zet hij ook zijn verhaal als student en als Caravaggio verder. Daardoor is zijn monoloog heel helder, zonder theatrale franjes, maar tegelijkertijd ook erg gespleten, want steeds sijpelen de verschillende lagen in de perceptie door: een acteur die een student speelt die Caravaggio speelt. Caravaggio concentreert zich zo op verschillende niveaus op het verband tussen leven en werk, waardoor bepaalde uitspraken een universele draagwijdte krijgen, en de lichtjes moraliserende stem van auteur Rudi Meulemans voortdurend door alles heen schemert: "Je moet blijven geloven dat alles mogelijk is."`

recensie

WIE: De Parade WAT: Caravaggio WAAR EN WANNEER: gezien op 1 maart in Scarabaeus, Brussel

ONS OORDEEL: Een dramaturgisch sterk onderbouwde tekst die ingetogen vertolkt wordt.

Het feit dat iemand van kunst houdt, sluit niet uit dat

hij gruweldaden kan plegen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234