Maandag 03/10/2022

De geest van het toneel naar muziek vertaald

Interview met jonge Belgische groep Venus

Ons landje is al een paar jaar een voedingsbodem voor veelbelovende muziekgroepen. Er zijn er zoveel dat sommige bands aan de aandacht van de Belgische muziekliefhebber dreigen te ontsnappen. Ook Venus is niet echt sant in eigen land, maar in Italië schijnt het groepje alvast aan te slaan. De tiendaagse tournee in de laars van Europa zal contrabassist Walter Janssens niet licht vergeten: "Het was ongelofelijk. Elke dag verkochten we meer cd's. Mensen met T-shirts van dEUS, Zita Swoon en Evil Superstars kwamen ons na een tijd ook om handtekeningen vragen."

Venus ontstond ruim een jaar geleden in het theatermilieu. Na een toneelproject sloegen acteurs Walter Janssens en Patric Carpentier de handen in elkaar met de muzikanten Marc Huyghens en Christian Schreurs. Onderweg pikten de vier ook nog drummer Thomas Van Cottom (ex-Juniper Boots) op. Het resultaat van hun prille samenwerking, Royal Sucker, lag enkele maanden later bij de platenboer. Mike Butcher, bekend van Arno's A la Française en Pieter-Jan De Smets August, tekende voor de productie van de mini-cd.

Venus slaagt er op die mini-cd in om alleen met akoestische instrumenten (viool, contrabas, gitaar en klein drumstel) verrassend stevig uit de hoek te komen. "Ik denk niet dat je het met power uit elektriek moet doen," aldus Walter Janssens. "De energie zit in de mens zelf en die probeert elk van ons met zijn instrument naar boven te brengen. Het komt er dan op aan die energie te bundelen en goed te coördineren. In die zin zijn we een heel theatrale groep. In een toneelstuk leven de acteurs zich elk afzonderlijk in, maar trachten ze ook als één man hun personage te brengen."

Hoe zich dat naar een concert vertaalt, liet Venus onlangs op het sympathieke Midi-Minuit Festival zien, in de bosrijke omgeving van het Zoniënwoud. Tussen de andere bands ontpopten ze zich daar als een groep die, een beetje zoals DAAU dat op haar eerste cd ook deed, het 'minder is meer'-principe heel persoonlijk invult. "We proberen een eigen geluid te ontwikkelen. Het is zeker niet onze bedoeling technisch zo goed mogelijk te spelen, ook al hebben de meesten van ons wel wat muziekacademie gedaan en heeft onze violist alle prijzen behaald die je in dat wereldje geacht wordt te hebben.

Tijdens optredens laten we die achtergrond achterwege. De ene keer strijken ik en de violist harmonieën die met de stem ondersteund worden, de andere keer staan wij percussief geluiden te maken en martelen we als het ware onze instrumenten. Onze drummer speelt dan weer zonder hi-hat, waarmee hij op wereldvlak volgens mij een buitenbeentje is."

Toch lijkt Venus niet echt te vinden voor het 'geëxperimenteer'.

De vier songs op Royal Sucker schommelen geheel volgens het klassieke popboekje rond de drie minuten. Volgens Walter Janssens is dat louter toeval: "We zijn momenteel een paar nummers aan het maken die wat langer zijn, al kan dat ook nog veranderen. Aan een kort nummer als Ballroom bijvoorbeeld hebben we maandenlang zitten knoeien en sleutelen. Op een bepaald moment duurde het zes minuten. Uiteindelijk hebben we voor de simpelste en zuiverste oplossing gekozen en het teruggebracht tot drie minuten. Dat onvoorspelbare is ook het toffe aan deze groep."

Proberen de muzikanten van Venus op het podium hun klassieke muziekachtergrond zoveel mogelijk opzij te schuiven, hun roots in het toneel verloochenen ze zeker niet. Zo hebben ze hun vaste man achter de schermen in de persoon van scenograaf Patric Carpentier. Hij is verantwoordelijk voor de sfeervolle staanlampen en het vuurrode achterdoek tijdens de optredens, waarop merkwaardig genoeg de planeet Mars geprojecteerd wordt ("Die is nu eenmaal mooier dan Venus"). Bovendien staat er voor komend najaar een toneelstuk op stapel met de titel Kiss from the Ghost. "Dat zal muziektheater worden waarbij het uur van de hond centraal staat, zoals men dat in de volksmond noemt, het tijdstip wanneer je niet goed weet of het eigenlijk dag of nacht is."

Toevallig of niet ontbreekt dat toneelmatige aspect ook niet bij de Nederlander Manuel, een van Janssens favoriete artiesten. "Zijn optredens hebben iets cabaretesks. Hij spreekt de toeschouwers rechtstreeks en persoonlijk aan, waardoor sommigen zich daar heel ongemakkelijk bij gaan voelen en opstappen. Desondanks is hij vrij populair."

Het publiek provoceren is voorlopig niet de bedoeling van Venus. Ze timmeren nog volop aan de weg. Kunnen ze in Italië en Frankrijk al op enige erkenning rekenen, op de heimat en zeker in Vlaanderen is het nog heel stil, al maakt de groep daar niet echt een punt van. Walter Janssens: "Als we alleen al in Frankrijk en Italië wat vaste voet krijgen, is dat een voltijdse bezigheid en wordt België als het ware een bijkomstigheid. Het zou natuurlijk wel deugd doen, als we hier konden doorbreken. Hopelijk is mijn dochtertje geen maatstaf. Vandaag heeft ze voor het eerst een optreden van ons bijgewoond en ze is in slaap gevallen."

(WVR)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234