Zondag 09/05/2021

De gebroeders cyclocross

In gummilaarzen schreeuwen ze vanuit de modder aanwijzingen en houden daarna in de sponsorsalons een eloquent verhaal. De Roodhoofts zijn buitenbeentjes én de maat der dingen in het veldrijden. Zondag kunnen ze met die hele goede Hollander, Mathieu van der Poel, hun vierde wereldtitel in acht jaar winnen.

Philip Roodhooft: "Wij zijn Kempenaars, uit Morkhoven. Zandgronden, plat en dennenbomen. En daartussen: harde werkers. Neen, West-Vlamingen zijn nog anders. Ook al zijn die al stinkend rijk, die blijven zich doodwroeten voor méér. Wij niet, wij stoppen op tijd om ervan te genieten.

"Wij komen uit een koersfamilie. Alles is koers bij ons. Daarom ben ik gaan voetballen, hoewel ik op een bepaald moment wel drie fietsen kon krijgen als ik toch maar zou gaan rijden.(lacht)Ik ben blijven voetballen. Jawel, ik ben altijd een beetje tegendraads geweest, nu nog. Ik heb een groot hart voor deze sport. Onze Christoph heeft wel gekoerst maar ik heb hem nooit zien rijden."

Christoph: "En ik heb Philip misschien twee keer zien voetballen. In onze familie is een coureur God. Dat komt door onze pa die zelf heeft gekoerst en wij hebben dat meegekregen. We weten ook veel over koers: feitjes en uitslagen. Als we met ons drieën zouden kwissen, dan zouden ze van ver mogen komen om ons te kloppen.

Philip: "Koers schept een band en bij ons is die heel sterk. Maar we kunnen het allemaal relativeren, gelukkig maar. We hebben ook al wat meegemaakt."

Christoph: "Wat mij aan dat milieu het meeste aantrekt, is het materiaal. De fietsen van Mathieu van der Poel monteer ik zelf. Ik maak een Shimano-versnelling open en dicht zonder handleiding. Van alles wat ik doe, is dat wellicht wat ik het beste kan: aan een fiets werken."

Philip: "Het is zoals met automonteurs. Er zijn er honderd die het kunnen, maar er is er altijd een van die honderd die het beter kan dan de rest."

Christoph: "Ik heb mij laatst de nieuwste Pinarello-pistekader aangeschaft en daarop het beste Shimano-materiaal gemonteerd. Om te hebben, want ik rij nooit op de wielerbaan. Mijn wegfiets? Dat kan om de drie weken een andere zijn, steeds het beste en het nieuwste. Het is sterker dan mijzelf. Keramische lagers jazeker, altijd met de beste tubes, nooit met bandjes. Heb je mijn crossfiets gezien? Weet je dat onze renners jaloers zijn op die fiets en vooral dan op mijn handgemaakte wielen?"

"Dat heeft allemaal te maken met het koersverleden dat ik nog steeds meedraag. Af en toe haat ik wat ik doe, maar meestal vind ik het erg plezant, vooral als het allemaal goed gaat. Maar zelf koersen is het allerplezantste. Alleen rij ik veel te weinig."

Neen gaat boven ja

Christoph: "Wij doen dit nu al ons achtste jaar samen en natuurlijk hebben we ook onze discussies, maar die duren nooit lang. Er is één basiswet: neen gaat boven ja. Nemen we die renner? Kopen we een vrachtwagen? Als er één neen zegt, gaat het niet door. Maar als ik zeg dat een stage nodig is, gaan we altijd."

Philip: "We hebben een goede rolverdeling. Christoph is bezig met de cross van vandaag, ik met die van over twee jaar. Ik zoek de sponsoring. Onze ploeg draait op 1,5 miljoen euro cashsponsoring. Christoph leidt het sportieve, maar de ene is niet meer dan de andere. Ik voel mij niet de intellectueel omdat ik heb gestudeerd(vertaler-tolk, HVDW), maar als ik met de bank praat, probeer ik wel te weten wat er in hun wereld leeft. Dus lees ik op zaterdagDe Tijd. Is dat atypisch? Misschien, maar ik wil wel kunnen meepraten over wat hen bezighoudt."

Christoph: "Of wij atypisch zijn voor de cross, moet je aan de anderen vragen. Maar je was daarnet bij een training en daar was ook de grootste onderdelenfabrikant ter wereld met vier man aanwezig. Wij zijn de enige ploeg in de cross waarvoor Shimano dat allemaal doet. Ze hebben ons uitgekozen, dus moeten we wel iets goed doen. Ik denk dat we zeker meer passie hebben voor de sport dan de anderen. In 1984 stonden Philip en ik als kinderen al in Oss, Nederland, te kijken naar de vierde wereldtitel van Roland Liboton."

Philip: "Ik weet wel, voor het wereldje zal ik er nooit iets van kennen omdat ik niet heb gekoerst. Dat is natuurlijk onzin en Marc Coucke zegt dat ook: in de koers blijf je eeuwig een buitenstaander als je zelf niet op die fiets hebt gezeten. Ik vind de koers dan weer incestueus. Eerst draag je vijftien jaar een koersbroek en als je dan plots een kostuum aandoet, zoals Vinokoerov, ben dan je ineens een manager? Neen toch?

"Ik weet niet hoe goed we zijn, want zo moeilijk is het niet om je in die wereld te onderscheiden. Misschien zijn we wel eenoog in het land van de blinden. Neen, serieus, ik denk dat we toch een beetje goed zijn. Ons businessmodel verschilt niet van de rest in het wielrennen: we hebben één grote sponsor en verschillende kleinere en als we die grote kwijt zijn, moeten we naar een nieuwe op zoek. We diversifiëren wel onze activiteiten met een tweede ploeg en een opleidingsmodel, en dat is ook om de lange termijn te verzekeren. We hebben onze les geleerd met het afhaken van Niels Albert door zijn hartproblemen. Hadden we Mathieu van der Poel toen niet bij ons gehad als belofte, dan zaten we nu in de problemen."

Christoph: "Mathieu rijdt bij ons doordat ik Adrie kende en die heb ik leren kennen toen ik als junior naar het café van Liboton reed voor trainingsschema's. Adrie kwam daar ook en hij heeft mij met raad en daad bijgestaan. Jaren later kwamen we elkaar tegen op een cross in Gieten en toen heb ik zijn zoon David materiaal gegeven. Adrie zei: 'Ik heb er nog één rondlopen en die wordt nog beter.' Dat was Mathieu."

"Adrie werkt voor onze jeugdploeg en zal zich nooit bemoeien met zijn zoon, maar er is wel veel overleg. Hij was er eerst tegen dat hij vorig jaar als belofte aan het WK voor profs zou deelnemen, maar toen hij zag welke stappen Mathieu nam als prof, heeft hij hem net als wij gesteund. Mathieu zelf is er ook van overtuigd dat wij wel weten hoe het moet."

Philip: "Nu traint hij gestructureerder. De tijd is voorbij dat hij mocht doen wat hij wilde en toch won. Het overleg tussen hemzelf, de dokter, Christoph en zijn vader is nu optimaal."

Christoph: "Mathieu is ook dankbaar. Laatst nog stuurde hij 's avonds een bedank-sms'je naar onze pa die in de materiaalpost had gestaan. Die moeten we niet opvoeden, dat zit daar in de genen. Maar Mathieu vraagt ook waarom dit en waarom dat, recentelijk misschien iets minder omdat hij ziet dat het werkt. Wij zoeken het in veel testen, maandelijks, bij dokter Dries Bouquillon in Mol, en op basis daarvan worden de trainingen gemaakt."

Mathieu versus Niels

Philip: "Mathieu is een andere dan Niels Albert. Dat was ook een talent, maar die raakte je af en toe kwijt. Lange tijd de focus behouden, dat kon hij niet. Maar twee weken trainen, en dat kon hij acht uur per dag, en hij had de vorm weer te pakken."

Christoph: "Aanvankelijk was Niels een hele makkelijke, hij stelde nooit iets in vraag, maar op het laatst zorgde ik dat hij mij niet zag tijdens de training want anders was het gezeur van 'is het nog niet genoeg?' Hij was soms zo moeilijk in gang te krijgen."

Philip: "Dat lag niet aan zijn hart. Hij is vier keer gecontroleerd in de jaren daarvoor, in hetzelfde ziekenhuis, bij dezelfde dokter. Niks aan de hand. Dat hart was iets recents."

Christoph: "Niels zien rondlopen als ploegleider van onze concurrent, dat gaat wel. Alleen mag ik de kranten niet lezen. Als hij tegen Wout Van Aert zegt dat elke maandag de zon weer opgaat, dan is dat precies wat ik duizend keer tegen hem heb gezegd. Ik denk dan: wanneer is dat boekje eindelijk uit? Zijn columns? Ik heb er ooit één gelezen. Die ging over het WK in Koksijde en daar vertelde hij wel de waarheid: dat wij hem in de aanloop uit de put hebben gehaald, iets wat hij in zijn boek, dat ik ook niet heb gelezen, heeft laten weghalen."

Philip: "Ik heb iets sneller afstand kunnen nemen. Dat moest ook, want we moesten onze hoofdsponsor BKCP absoluut kunnen overhalen om te blijven en twee maanden later hadden we alweer een ploegvoorstelling. Wat niet belet dat ik het erg vind wat hem is overkomen. Laatst stond ik ergens boven tijdens een cross en ik zag hem onder mij op het parcours voorbijlopen. Een gast van 29 amper, die zo goed was in wat hij deed, die verplicht moest stoppen met hartproblemen, erg toch?

Christoph: "Mathieu en Niels vergelijken is moeilijk.(tot zijn broer)Weet je dat ik nog altijd vind dat Niels harder reed dan Mathieu nu? Wellicht is dat pure perceptie, maar Niels gaf gewoon die indruk. Ze hebben ook een andere stijl. Mathieu trapt kleiner, soms te klein. Niels had dat hele grote verzet en dat ging serieus vooruit.

"Niels en ik hebben al wel eens samengezeten om wat dingen uit te praten, maar het blijft moeilijk.(aarzelt)Ik mis de mens, de maat vooral. Maar hoeveel kan ik nog kwijt bij hem? Hij is tenslotte onze rechtstreekse tegenstander."

Christoph: "Ik weet dat er veel zijn die Mathieu graag naar de weg willen halen en ik weet ook van aanbiedingen van grote ploegen, maar daar zijn wij niet bang voor."

Philip: "Omdat geen van die ploegen hem betaalt wat wij hem betalen. Hij is 21 en hij verdient het meeste van alle crossers, uitgezonderd Sven Nys dan. Dat was ook het geval voor Niels Albert overigens."

Christoph: "Maar boven alles wil Mathieu helemaal niet naar de weg. Die amuseert zich rot in het veld. Door de bossen in Lichtaart razen, je hebt gezien hoeveel plezier hij daaraan beleeft. Het is een speelvogel, maar dat zijn al die crossers. De dag na de laatste cross van het seizoen in Oostmalle zijn ze al in de weer op dat zelf aangelegd BMX-parcours langs de E19. Ze halen de gekste toeren uit en daar maken ze dan filmpjes van."

Philip: "Ze hebben vorig zomer een heel parcours aangelegd, met kranen en al. De bochten waren zelfs aangelegd met zavel en cement. Het was wel in een stuk privébos en de politie in Kapellen kwam aanbellen: ze hebben dat bos in de oorspronkelijke staat moeten herstellen."

Christoph: "Crossen is Mathieus lange leven en niet zeven uur op een racefiets zitten door berg en dal in een wedstrijd waarin niks gebeurt. Ik denk ook dat die jongen gewoon graag thuis is en hij heeft natuurlijk gezien hoe vaak en hoelang zijn vader als wegrenner van huis was. Adrie reed ook altijd graag in het veld."

Geen twee vrouwen

Philip: "Mathieu heeft twee keer tegen Niels gereden als eerstejaarsbelofte. Hij eindigde op vijf seconden in Antwerpen en de week daarna in Sint-Niklaas moest Niels er al om sprinten. Dat was al een teken. Ik denk dat het Belgische crossvolk Mathieu gewoon aanvaardt als een groot talent, technisch zeer begaafd en iemand die het spektakel mee verzorgt. Hij is een Nederlander, maar niet arrogant. Geen Lars Boom in elk geval. En hij woont in Kapellen én spreekt Kempens én ook Frans door zijn moeder(de dochter van Raymond Poulidor, HVDW). Mathieu heeft geen vijanden in het peloton, voor zover ik weet. Iedereen weet dat hij en Wout Van Aert de nieuwe leiders zijn."

Christoph: "Mathieu zal morgen wel uitgefloten worden en wij ook, maar dat kunnen we wel hebben. Het is en blijft een Nederlander en het WK is in België, dus dat kan. Mathieu heeft wel het voordeel dat zijn luitenant Lars van der Haar beter is dan welke luitenant van Van Aert ook. En hij heeft nog nooit verloren in Zolder.

"Sanne Cant kan ook wereldkampioene worden. Aan haar is iets meer werk dan aan Mathieu om ze bij de les te houden. Sanne is superprofessioneel, daar niet van. Ze heeft op eigen kosten en Cyclus2 test- en trainingstoestel van 12.000 euro gekocht. Maar ze heeft bevestiging nodig dat wat ze doet, goed is: 's ochtends en 's avonds nog eens."

Philip:(lacht)"Dat grapje over vrouwen, ken je dat? Ik heb er een en die bevalt mij, dus neem ik er nog een? Zoals dat thuis geen goed idee is, geldt dat ook voor vrouwen in onze ploeg. Maar, over Sanne hebben wij niet te klagen. En zij ook niet over ons, want ze was de eerste prof bij de vrouwen en er zijn geen tien mannen die meer startgeld krijgen dan zij. Sanne investeert ook in haar eigen carrière en doet er echt alles aan om de beste te zijn."

Christophe: "En wat als we wereldkampioen worden? Ja, dan zijn we blij. Als het Mathieu is, dan hebben we vier titels in die acht jaar dat we bezig zijn. Maar om nu te zeggen dat we in het rond gaan springen, dat nu ook weer niet. Zo zijn wij niet."

Philip: "Het zal zijn zoals anders. We staan allebei op het parcours en we zullen bellen. Als we later elkaar later tegenkomen, zullen we elkaar niet feliciteren. Neen, echt niet."

Christoph: "Zelfs onze pa zal ons niet feliciteren, maar hij zal wel genieten. Aanraken of vastpakken? Dat zit niet in onze genen, maar ik heb het mijzelf wel aangeleerd toen ik kinderen kreeg."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234