Donderdag 28/05/2020

De films die onze man in Cannes niet wil missen

van Terrence Malick

Als iemand de omschrijving cultregisseur verdient, dan is het wel de Amerikaanse cineast Terrence Malick (°1943). Dat heeft zeker ook wel iets te maken met het feit dat deze enigmatische kunstenaar zo weinig films draait. Sinds zijn debuut Badlands uit 1973 heeft hij immers slechts 4 andere langspelers afgeleverd. Na Days of Heaven, waarmee hij in 1979 in Cannes bekroond werd als beste regisseur, moesten zijn fans maar liefst 20 jaar wachten op zijn volgende project The Thin Red Line. En nadat hij in 2005 The New World had gemaakt, heeft het dus opnieuw 6 jaar geduurd vooraleer The Tree of Life aan de wereld zal getoond worden.

De film stond vorig jaar reeds op het verlanglijstje van Cannes, maar perfectionist Malick was blijkbaar nog niet tevreden over het resultaat en dus bleef hij er maar aan sleutelen. The Tree of Life wordt nu reeds aangekondigd als the hottest ticket van Cannes en als een van de topfavorieten voor de Gouden Palm, ook al heeft (bijna) niemand de prent al gezien.

Het verhaal begint in de jaren ’50, ergens in de Midwest, waar de 11-jarige Jack heen en weer geslingerd wordt tussen de contrasterende waarden en normen van zijn ouders, vertolkt door Brad Pitt en (relatieve) nieuwkomer Jessica Chastain, die misschien wel een van de revelaties van deze 64ste editie zou kunnen worden. Later zal de volwassen Jack (Sean Penn) als een lost soul blijven worstelen met de zin van het leven.

van Julia Leigh

De officiële selectie bevat dit jaar 4 films van vrouwelijke cineasten, die allemaal in de running zijn voor de Palme d’Or, en daarnaast zijn er nog 2 vrouwen van wie de films een plaats hebben gekregen in de officiële nevensectie Un Certain Regard. Die vrouwelijke aanwezigheid blijft nog steeds zo ongewoon dat het toch het vermelden waard is. In de competitie is de Australische schrijfster Julia Leigh (°1970) , onder meer bekend van The Hunter en Disquiet, de enige debutante met Sleeping Beauty.

Hoofdpersonage Lucy, vertolkt door Emily Browning (onlangs nog te zien als Baby Doll in Sucker Punch), is een studente die bijklust als prostituee, meer bepaald in de Sleeping Beauty Chamber, waar ze telkens in slaap wordt gedaan zodat ze zich ’s anderendaags niet meer kan herinneren wat de klanten met haar hebben uitgehaald. Kicken die mannen op haar totale onderwerping? Zoeken ze een soort necrofiele ervaring? De film afficheert zichzelf als een erotisch sprookje, al is de vergelijking met de gelijknamige Disneyklassieker wellicht ver te zoeken.

van Lars von Trier

Nadat hij in 2009 de Croisette in rep en roer zette met de film Antichrist, die Charlotte Gainsbourg de prijs voor beste actrice opleverde en die tegelijk ook de term ‘genitale mutilatie’ tot gemeengoed maakte, is Lars von Trier (°1956) opnieuw present in Cannes. Zijn nieuwe film Melancholia wordt aangekondigd als ‘een psychologische rampenfilm’ en ook nog als ‘a beautiful movie about the end of the world’.

Centraal staat de verhouding tussen twee zussen, Justine (Kirsten Dunst) en Claire (Charlotte Gaunsbourg). Alles wordt in gereedheid gebracht voor het grote huwelijksfeest van Justine, in het grote landhuis van haar zus. Maar dan blijkt dat een nieuwe planeet, die blijkbaar achter de zon verscholen zat, op weg is naar de aarde. Een apocalyptische botsing lijkt onvermijdelijk. De naam van de planeet in kwestie is... Melancholia.

Voor zijn 9de deelname aan de officiële competitie wist het Deense enfant terrible een indrukwekkende cast te verzamelen, met naast Dunst en Gainsbourg onder meer Kiefer Sutherland, Alexander Skarsgård, Charlotte Rampling, John Hurt, Udo Kier en Stellan Skarsgård.

van Lynne Ramsay

De vorige Canneseditie hebben we indertijd omschreven als ‘het jaar van de vaders’, maar dit keer komt toch ook het moederschap aan bod, zij het niet op de meest optimistische manier. Bekend van Ratcatcher en Morvern Callar baseerde de Schotse cineaste Lynne Ramsay (°1969) zich voor haar 3de langspeler We Need to Talk about Kevin op de gelijknamige bestseller van de Amerikaanse schrijfster Lionel Shriver uit 2003.

De Kevin uit de titel is de 15-jarige zoon van Eva (Tilda Swinton) en Franklin (John C. Reilly). Hij is ook de leerling die op een dag naar school vertrekt en daar een bloedbad aanricht. Films die handelen over school shootings, zoals Bowling for Columbine (Michael Moore) en Elephant (Gus Van Sant), konden eerder al rekenen op een goede ontvangst in Cannes. Hier ligt de nadruk op hoe de ouders met die catastrofe in het reine proberen te komen. Vooral voor Eva, die indertijd door haar zwangerschap haar carrière on hold moest zetten, blijkt dat een zware klus te zijn. Heeft zij haar zoon eigenlijk ooit graag gezien? En in welke mate moet zij zich nu verantwoordelijk voelen voor zijn misdaad?

Voor de muziek deed Ramsay een beroep op Jonny Greenwood (Radiohead), die eerder de score van There Will Be Blood en Norwegian Wood verzorgde.

van Jean-Pierre en Luc Dardenne

Cyril (Thomas Doret) wordt binnenkort 12 jaar. Er spookt slechts een gedachte door zijn hoofd: zijn vader terugvinden die hem ‘voorlopig’ geplaatst heeft in een opvangtehuis. Toevallig ontmoet hij Samantha (Cécile de France), die een kapsalon heeft. Zij wil hem tijdens de weekends wel bij haar in huis nemen. Maar Cyril ziet de liefde van Samantha nog niet. Nochtans heeft hij die liefde nodig om zijn woede te bedaren.

Dat is de summiere samenvatting van Le gamin au vélo, de nieuwe Belgische film waarmee Jean-Pierre Dardenne (°1951) en Luc Dardenne (°1954) nu reeds voor de 5de opeenvolgende keer mogen deelnemen aan de competitie in Cannes. In het verleden mochten ze al 2 keer met de Gouden Palm - voor Rosetta (1999) en L’enfant (2005) - naar huis.

Het lijkt misschien chauvinistisch om deze Belgische film in dit lijstje van absolute musts voor Cannes 2011 op te nemen, maar dat is slechts schijn, want uit de voorbeschouwingen van allerlei internationale media blijkt dat er met meer dan gewone belangstelling wordt uitgekeken naar het nieuwe werkstuk van de gebroeders Dardenne. Dus waarom zouden wij dat dan ook niet doen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234