Zaterdag 16/01/2021

De festivalhanger: pret zonder ticket

'Werchter is voor mij iets eten, wat drinken en terug naar huis'

Werchter

Van onze verslaggeefster

An Olaerts

De 'festivalhangers' op Rock Werchter zijn met velen. Ze lummelen, ze loeren en ze zijn te herkennen aan vers gestreken T-shirts en aan schoenen die blinken. Sfeer mag dan het meest platgetrapte woord van Werchter zijn, de festivalhanger geniet ervan. "Het is een gezellig weekendje uit", zeggen Jos en Josefien pretentieloos en zonder ticket aan een plastic tafeltje op de Haachtsesteenweg.

"Als je het ons vraagt, hangt twintig procent van de mensen hier maar wat rond", zeggen Jos en Josefien. "Wij zijn heus de enige lummelaars niet in Werchter. Zoveel volk dat je ziet: oud en arm, jong en rijk door elkaar. Geef toe, het heeft wat. Je kunt het zo gek niet bedenken of wij hebben het voorbij zien wandelen."

Jos en Josefien komen uit het Limburgse noorden van het land en ze logeren twee dagen op camping B2. De donkerblauwe Fiesta van Josefien - eergisteren hebben ze geduwd en gas gegeven in de modder - ziet er niet meer uit en de pomp voor het luchtbed zijn ze vergeten, maar het kan de pret niet drukken. "Samen met een pomp kreeg ik van de buren meteen ook een Jägermeister aangeboden. Een beetje te vroeg dag voor mij, maar wel leuk", besluit Josefien.

Dit is niet alleen haar allereerste nacht in een tent, het is ook de eerste keer dat de dame op Rock Werchter komt. "Thuis hebben we al 25 jaar Bospop", zegt ze, "maar Werchter is veel groter. Niet te geloven hoe gemoedelijk de sfeer hier desondanks is. Goed idee van Jos om me hier mee naartoe te nemen." Jos is een ouwe rot in het vak. "Dit is mijn dertiende Rock Werchter", zegt hij, "ook al is het vijftien jaar geleden dat ik nog echt binnen ben geweest. Alleen voor Queen of voor Kiss zou ik misschien nog een kaartje kopen."

Jos was vroeger hardrocker. "Alles moest Levi's zijn", lacht hij, "met opgenaaide lappen en een lekkere scheut patchoeli eroverheen." Maar de tijden zijn veranderd. Jos is zo wild niet meer. "We zijn om één uur in de tent gekropen", zegt Josefien. "En ik heb geslapen als een roos. Het spektakel van de buren heeft me niet gestoord. Een paar pilsjes naar binnen en je dommelt zo weer in." Om halftien was het duo weer uit de veren. "Voor zelfgezette koffie en worst met eieren op het gasfornuis. Ideaal om te ontsnappen aan de sleur van thuis."

Andy Cairns van Therapy? Die zingt dit jaar (ongeveer) speciaal voor Peter: "I've got nothing to do but hang around (and get screwed up by you). De jongeman uit Sint-Truiden zit onder zeil in een klamme biertent, laat zich gewillig plagen door twee vriendinnen en doet daarbij alsof hij de krant wil lezen. "Ik heb mijn ontbijt net binnen", giechelt hij, "een bekertje bier en een broodje gezond. Werchter is voor mij iets eten, wat drinken en terug naar huis." Lanterfanten is de boodschap, want een ticket heeft Peter niet. Expres niet. Het blijkt een soort traditie. "We komen ieder jaar om te lummelen", zegt Anja. "Niets mis mee. Met een kaartje, op de wei, zou ik precies hetzelfde doen: achteraan op een dekentje naar de mensen liggen loeren. Mij gaat het in de eerste plaats om de sfeer. Als je je aan de ingang nestelt, hoor je de muziek even goed."

Passeren achtereenvolgens op de Haachtsesteenweg: een jonkman met een konijnenkostuum van pluche, een goth met pinnen op zijn jas, een Hollander die garnalenstoned hoi zegt, een meid met een nylon bunnytail op haar jeans genaaid en Lisette met drie kleinkinderen: Jochen (bijna 14), Jürgen (12) en Sigried (11). Terwijl hun ouders verhuizen, neemt oma ze mee naar het muziekcircus. Ze zetten er flink de pas in. "Voor een frietje met Werchter-saus", verklaren ze. Van het decor en zijn personages is het viertal allang niet meer onder de indruk. "We wonen net om de hoek en we maken iedere dag dezelfde wandeling. Voor een ijsje, een braadworst of een pak friet, want de muziek horen we tot in de keuken." Oma Lisette is bovendien geen leek. Ze draagt een beige regenjas zoals heel veel grootmoeders, maar in haar cd-speler zit bij totale verrassing Apocalyptica, een Finse metalformatie met drie scheurende cello's. "Komen niet naar Werchter", voegt haar kleinzoon eraan toe. "Komen naar Pukkelpop."

Nello en co. uit Meerhout hebben hun fietsen vastgemaakt aan de brug van Werchter. "We zijn onderweg van Rotselaar naar Leuven en dit is stop één. Tijd voor een pintje." Nello is nooit vies geweest van rock-'n-roll. "Toen we dertig jaar geleden trouwden, had hij krullen tot hier", wijst zijn vrouw. "Spannende broeken, navelbloesjes en Deep Purple", omschrijft Martin de tijd van toen. Ze lachen en ze drinken.

Noëlla en Marleen, twee schoonzussen uit Mol, staan alvast te wachten en te nijpen in een lange rij voor de toiletwagen. "Cola en spa gedronken. Pizza en koffiekoeken gegeten", verklaren ze. Officieel zijn ze in Werchter om redenen van bevoorrading. "We hadden sandwiches, beleg en blikjes bier bij voor ons Dorien", zeggen ze. "We hebben haar tent al sms'end gevonden, maar van naar huis gaan is ook bij ons nog lang geen sprake. Er valt hier zoveel te bekijken. Wat ons betreft is Werchter een soort uitstap."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234